Τομείς Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ναυτιλίας: Πλήρη διερεύνηση σε Λέσβο και Σάμο – Κάθε ζωή που χάνεται στο Αιγαίο είναι μια συλλογική ευρωπαϊκή αποτυχία

Οι τραγωδίες ανοιχτά της Λέσβου και της Σάμου, με συνολικά δώδεκα νεκρούς, ανάμεσά τους και ένα βρέφος, αποτελεί μια ακόμη οδυνηρή υπενθύμιση ότι η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως παράπλευρη απώλεια στο πεδίο της μεταναστευτικής πολιτικής, και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη είδηση.

Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη και τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των θυμάτων. Ταυτόχρονα, απαιτούμε πλήρη, ανεξάρτητη και διαφανή διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν σε αυτές τις τραγωδίες, ώστε να αποδοθούν οι ευθύνες όπου αυτές προκύψουν.

Τα κυκλώματα διακίνησης, που εκμεταλλεύονται την απόγνωση και θέτουν ανθρώπινες ζωές σε κίνδυνο, πρέπει να αντιμετωπίζονται αποφασιστικά, με στοχευμένες επιχειρήσεις, διεθνή συνεργασία και εξάρθρωση των δικτύων τους. Η δράση τους, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την απουσία μιας ολοκληρωμένης προσφυγικής και μεταναστευτικής πολιτικής.

Κάθε ανθρώπινη ζωή που χάνεται στο Αιγαίο αποτελεί μια συλλογική αποτυχία της Ευρώπης και των κρατών της να διαμορφώσουν ασφαλείς, νόμιμες και ανθρώπινες οδούς προστασίας για όσους αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξαντλεί τη διαχείριση του μεταναστευτικού στην αποτροπή, την καταστολή και την επικοινωνιακή προβολή της αυστηρότητας.

Χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη πολιτική που συνδυάζει την προστασία της ανθρώπινης ζωής με την αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών. Μια πολιτική που διασφαλίζει την πρόσβαση στο άσυλο για όσους δικαιούνται διεθνή προστασία, δημιουργεί νόμιμες και ασφαλείς οδούς μετανάστευσης και προσφυγικής προστασίας, αντιμετωπίζει ουσιαστικά τα κυκλώματα διακίνησης και υλοποιεί τις επιστροφές όσων, μετά την ολοκλήρωση δίκαιων και νόμιμων διαδικασιών, δεν δικαιούνται άσυλο.

Η προστασία των συνόρων δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος της ανθρώπινης ζωής. Το Αιγαίο δεν μπορεί να συνεχίσει να μετατρέπεται σε υγρό τάφο. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το διεθνές δίκαιο δεν είναι εμπόδια. Είναι η πυξίδα που οφείλει να καθοδηγεί κάθε μεταναστευτική πολιτική.