Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
19 ΝΟΕ. 2026·Ανακοινώσεις

Τομέας Ψηφιακής Πολιτικής | Κυβερνητικό Νέφος: Κράτος Ενοικιαστής χωρίς Τεχνολογική Κυριαρχία

ψηφιακής πολιτικής

Ο νέος διαγωνισμός της Κοινωνίας της Πληροφορίας για τη διετή επέκταση των υπηρεσιών κυβερνητικού νέφους (G-Cloud και H-Cloud) προϋπολογισμού 235,5 εκατ. ευρώ με τις προαιρέσεις, αφορά κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ άλλων στην υγεία και στην κοινωνική ασφάλιση. Αντί όμως να ενισχύει την τεχνολογική αυτονομία του Δημοσίου, τον έλεγχο των υποδομών του και τη δυνατότητα επιλογής εναλλακτικών λύσεων, παγιώνει την εξάρτησή του από έναν και μόνο τεχνολογικό πάροχο, τη Microsoft.

Τρία στοιχεία της διακήρυξης αποκαλύπτουν το πρόβλημα:

1.⁠ ⁠Περιορισμός του ανταγωνισμού και τεχνολογικός εγκλωβισμός

Ο διαγωνισμός προβλέπει συγκεκριμένα προϊόντα και υπηρεσίες της Microsoft, χωρίς ισοδύναμες εναλλακτικές λύσεις και θέτει περιοριστικά κριτήρια συμμετοχής, όπως προηγούμενη σύμβαση αδειών Microsoft άνω των 50 εκατ. ευρώ. Το 70% της τεχνικής βαθμολογίας αφορά τη μετάβαση στο Azure, ενώ η δυνατότητα μεταφοράς εφαρμογών και δεδομένων σε άλλον πάροχο δεν βαθμολογείται. Το Δημόσιο επιβραβεύει την είσοδο σε ένα τεχνολογικό οικοσύστημα, αλλά όχι τη δυνατότητα εξόδου από αυτό. Στη δημόσια διαβούλευση απορρίφθηκαν προτάσεις για άρση περιοριστικών όρων, ενίσχυση του ανταγωνισμού και αξιοποίηση ανοικτών τεχνολογιών. Αφαιρέθηκε ακόμη και η πρόβλεψη για εκπαίδευση των δημοσίων υπαλλήλων.

2.⁠ ⁠Ανεπαρκείς εγγυήσεις προστασίας δεδομένων και επιχειρησιακής συνέχειας

Στο H-Cloud φιλοξενούνται ιδιαίτερα ευαίσθητα δεδομένα υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Η αποθήκευσή τους σε ευρωπαϊκούς εξυπηρετητές δεν εξαλείφει τους κινδύνους που συνδέονται με την εφαρμογή νομοθεσίας τρίτων χωρών. Ωστόσο, απορρίφθηκαν προτάσεις για κρυπτογράφηση με κλειδιά υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του Δημοσίου και για προστασία έναντι μονομερούς διακοπής υπηρεσιών.

3.⁠ ⁠Αδιαφάνεια κόστους

Για υπηρεσίες ύψους 96,08 εκατ. ευρώ, η διακήρυξη προβλέπει συγκεντρωτική κοστολόγηση, χωρίς ανάλυση του κόστους των επιμέρους υπηρεσιών. Έτσι δυσχεραίνεται η αξιολόγηση της οικονομικής προσφοράς και του κατά πόσο το τίμημα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του δημοσίου.

Ζητούμε άμεσες αλλαγές στον διαγωνισμό:

  • Αναθεώρηση των περιοριστικών όρων συμμετοχής και των κριτηρίων αξιολόγησης, ώστε να διασφαλίζεται ουσιαστικός ανταγωνισμός και να επιτρέπονται ισοδύναμες τεχνολογικές λύσεις.

  • Δεσμευτικό σχέδιο αντιστρεψιμότητας και εξόδου, με δυνατότητα μεταφοράς εφαρμογών και δεδομένων σε εναλλακτικές υποδομές, συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και περιοδικές δοκιμές μετάβασης.

  • Πλήρη διαφάνεια στο κόστος, με απογραφή των υφιστάμενων πόρων, αναλυτική κοστολόγηση των υπηρεσιών και τεκμηρίωση των πραγματικών αναγκών του Δημοσίου.

  • Ουσιαστικές εγγυήσεις προστασίας δεδομένων και επιχειρησιακής συνέχειας, με κλειδιά κρυπτογράφησης υπό τον αποκλειστικό έλεγχο του Δημοσίου, πρόβλεψη για τη συνέχιση των κρίσιμων υπηρεσιών σε περίπτωση διακοπής της συνεργασίας και συμμόρφωση με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για την κυβερνοασφάλεια και την προστασία των δεδομένων.

  • Υποχρεωτική μεταφορά τεχνογνωσίας και εκπαίδευση στελεχών του Δημοσίου, ώστε η διαχείριση κρίσιμων ψηφιακών υποδομών να μην εξαρτάται αποκλειστικά από εξωτερικούς αναδόχους.

Την ίδια στιγμή, χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία αναπτύσσουν πολιτικές για την προστασία κρίσιμων δημόσιων δεδομένων, την αξιοποίηση λύσεων ανοικτού λογισμικού και τη μείωση της εξάρτησης από μεμονωμένους τεχνολογικούς παρόχους. Απαιτούμε και από την ελληνική κυβέρνηση μια εθνική στρατηγική τεχνολογικής κυριαρχίας, που θα ενισχύει τις δημόσιες ψηφιακές υποδομές, θα αξιοποιεί ανοικτές τεχνολογίες, θα επενδύει στη δημόσια τεχνογνωσία και θα διασφαλίζει πραγματικές εναλλακτικές επιλογές.

Η ψηφιακή μετάβαση δεν μπορεί να μετριέται με το ύψος των δαπανών, αλλά με τη διαρκή δημόσια αξία που μένει στη χώρα. Η ΕΛ.Α.Σ. δεσμεύεται να οικοδομήσει ένα ψηφιακό κράτος με τεχνολογική κυριαρχία: ένα κράτος που ελέγχει τις υποδομές, τα κλειδιά και τα δεδομένα του, επενδύει στους ανθρώπους του και δεν μετατρέπεται σε μόνιμο όμηρο μονοπωλιακών εξαρτήσεων.

Σχετικά Άρθρα