Τομέας Κλιματικής Κρίσης & Πολιτικής Προστασίας | Τραγωδία στο Ζεφύρι: Η ασφάλεια των πυροσβεστών είναι αδιαπραγμάτευτη ευθύνη της Πολιτείας

Με βαθιά οδύνη πληροφορηθήκαμε τη νέα τραγωδία στο Ζεφύρι, όπου δύο πυροσβέστες, ηλικίας 23 και 44 ετών, έχασαν τη ζωή τους και ένας ακόμη συνάδελφός τους τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης κατάσβεσης πυρκαγιάς σε εγκαταλελειμμένο κτίριο. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής επίσημες πληροφορίες, τμήμα στο εσωτερικό του κτιρίου υποχώρησε, με αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό των δύο πυροσβεστών.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες, στους οικείους και στους συναδέλφους των δύο πυροσβεστών και ευχόμαστε ταχεία και πλήρη ανάρρωση στον τραυματία.

Η νέα αυτή τραγωδία έρχεται να προστεθεί στις απώλειες τριών πυροσβεστών κατά τις δασικές πυρκαγιές στο Ρέθυμνο και στο Γύθειο, τον περασμένο Ιούλιο, δύο μελών πληρώματος μισθωμένου πυροσβεστικού ελικοπτέρου, τον Αύγουστο στην Ψάθα Αττικής, καθώς και ενός πυροσβέστη, τον Σεπτέμβριο στη Ρόδο, κατά τη διάρκεια επιχείρησης διάσωσης σε δύσβατο σημείο στο φαράγγι της Σιδερίτισσας.

Απώλειες στη δασοπυρόσβεση, στην αεροπυρόσβεση, σε επιχείρηση διάσωσης και τώρα στην αστική πυρόσβεση. Διαφορετικά επιχειρησιακά περιβάλλοντα και διαφορετικοί κίνδυνοι, αλλά ένα κοινό και επιτακτικό ερώτημα: πόσο αποτελεσματικά προστατεύει η Πολιτεία εκείνους που καλούνται καθημερινά να προστατεύσουν τη ζωή, την περιουσία των πολιτών και το φυσικό περιβάλλον;

Οι ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος στο Ζεφύρι πρέπει να διερευνηθούν πλήρως, αμερόληπτα και με διαφάνεια. Η συσσώρευση, όμως, τόσων απωλειών μέσα σε λίγους μήνες επιβάλλει παράλληλα συνολική αξιολόγηση της εκπαίδευσης, της εκτίμησης του επιχειρησιακού κινδύνου, του εξοπλισμού ατομικής προστασίας, των πρωτοκόλλων ασφάλειας, της στελέχωσης και του συντονισμού των επιχειρήσεων.

Τα πορίσματα των ερευνών για το σημερινό δυστύχημα και για τις απώλειες των προηγούμενων μηνών πρέπει να δημοσιοποιηθούν και να μετατραπούν σε συγκεκριμένες αλλαγές στην εκπαίδευση, στον εξοπλισμό, στη στελέχωση και στα επιχειρησιακά πρωτόκολλα. Η διερεύνηση δεν έχει νόημα εάν τα διδάγματά της δεν ενσωματώνονται υποχρεωτικά στη λειτουργία του Πυροσβεστικού Σώματος.

Η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας έχουν την ευθύνη για την επάρκεια του συστήματος, την επαρκή στελέχωση, τη συνεχή εκπαίδευση, την παροχή σύγχρονων και πιστοποιημένων μέσων ατομικής προστασίας και τη διασφάλιση ουσιαστικού χρόνου ανάπαυσης για τους πυροσβέστες. Οφείλουν να λογοδοτήσουν για τα μέτρα που έχουν λάβει και για τυχόν παραλείψεις.

Η ΕΛ.Α.Σ. προτείνει και θα υλοποιήσει όταν θα έρθει στη κυβέρνηση έναν ολοκληρωμένο θεσμικό, οργανωτικό και στελεχιακό εκσυγχρονισμό του Πυροσβεστικού Σώματος, με επίκεντρο την ασφάλεια και την αναγνώριση της προσφοράς του προσωπικού:

•⁠ ⁠επαρκή στελέχωση και ορθολογική κατανομή προσωπικού, με ενιαίο μακροχρόνιο σχεδιασμό προσωπικού και ομογενοποίηση των διαφορετικών εργασιακών κατηγοριών,

•⁠ ⁠πιστοποιημένη αρχική και συνεχή εκπαίδευση για κάθε επιχειρησιακό αντικείμενο, με πραγματικές ασκήσεις και κοινά πρότυπα για όλες τις κατηγορίες προσωπικού,

•⁠ ⁠δεσμευτικά πρωτόκολλα εκτίμησης και διαχείρισης του επιχειρησιακού κινδύνου, σαφή αλυσίδα εντολών και υποχρεωτική ενσωμάτωση των διδαγμάτων κάθε σοβαρού συμβάντος,

•⁠ ⁠σύγχρονο και πιστοποιημένο εξοπλισμό ατομικής προστασίας, αξιόπιστα συστήματα επικοινωνίας και εντοπισμού και συστηματική συντήρηση όλων των μέσων,

•⁠ ⁠τήρηση των ωραρίων και των χρόνων ανάπαυσης, περιορισμό της υπερεργασίας και της αλόγιστης επιφυλακής και ουσιαστική προστασία της υγείας και της ασφάλειας των πυροσβεστών,

•⁠ ⁠αξιοκρατική διοίκηση, χωρίς κομματικές ή πελατειακές παρεμβάσεις, με διαφανείς κρίσεις, προαγωγές και μεταθέσεις και με έμπρακτο σεβασμό στην εμπειρία και την προσφορά του προσωπικού.

Η επικινδυνότητα του πυροσβεστικού επαγγέλματος είναι δεδομένη. Δεν μπορεί, όμως, να χρησιμοποιείται ως άλλοθι για θεσμικές, οργανωτικές ή επιχειρησιακές ανεπάρκειες. Η τιμή στους ανθρώπους που χάνονται στο καθήκον δεν εξαντλείται σε συλλυπητήρια και δηλώσεις αναγνώρισης της προσφοράς τους. Απαιτεί συγκεκριμένες πολιτικές, επαρκείς πόρους και πραγματικές εγγυήσεις ασφάλειας για όλους όσοι επιχειρούν στην πρώτη γραμμή.

Η προστασία της ζωής των πυροσβεστών δεν είναι κόστος. Είναι αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Πολιτείας.