Η πρόσφατη ανακοίνωση για την αύξηση της ενίσχυσης στο αλιευτικό πετρέλαιο αναγνωρίζει την πίεση που δέχονται οι επαγγελματίες αλιείς. Δεν αντιμετωπίζει, όμως, ολόκληρο το πρόβλημα. Η βιωσιμότητα των αλιευτικών επιχειρήσεων εξαρτάται τόσο από το πραγματικό κόστος κάθε εξόδου στη θάλασσα όσο και από την αποτελεσματική προστασία των αλιευτικών πεδίων του Αιγαίου.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ενίσχυση 32 λεπτών ανά λίτρο για τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2026 και 24 λεπτών για τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Για να γίνει αντιληπτή η κλίμακα του κόστους, εάν μια μηχανότρατα καταναλώνει 1.000 λίτρα την ημέρα με τιμή 1,30 ευρώ ανά λίτρο, δαπανά 1.300 ευρώ μόνο για καύσιμα. Στο ενδεικτικό αυτό παράδειγμα, ακόμη και ενίσχυση 32 λεπτών αφήνει 980 ευρώ ημερήσιας δαπάνης για καύσιμα· με 24 λεπτά, η δαπάνη διαμορφώνεται στα 1.060 ευρώ. Τα ποσά είναι υποθετικά και δεν περιλαμβάνουν μισθούς, συντήρηση και λοιπά λειτουργικά έξοδα.
Παράλληλα, οι Έλληνες αλιείς τηρούν εποχικούς περιορισμούς που υπηρετούν την προστασία των ιχθυαποθεμάτων. Ειδικά για την αλιεία με τράτα βυθού στα διεθνή ύδατα, προβλέπεται απαγόρευση δυτικά του 25ου μεσημβρινού στη γεωγραφική υποπεριοχή 22 από τις 16 Ιουλίου έως την 1η Οκτωβρίου. Η διαφορά των κανόνων που εφαρμόζονται σε σκάφη διαφορετικής σημαίας δημιουργεί άνισους όρους δραστηριοποίησης στα ίδια αλιευτικά πεδία. Επιπλέον, οι καταγγελίες για είσοδο ξένων αλιευτικών σε ελληνικά χωρικά ύδατα απαιτούν άμεση διερεύνηση και ουσιαστική επιτήρηση.
Ο Τομέας Αγροτικής Ανάπτυξης της ΕΛ.Α.Σ. καλεί την κυβέρνηση να ανακοινώσει εγκαίρως συγκεκριμένη στήριξη για τους επόμενους μήνες, με βάση την τεκμηριωμένη κατανάλωση και τις πραγματικές ανάγκες ανά κατηγορία σκάφους. Ζητούμε σταθερό χρονοδιάγραμμα πληρωμών, επαρκείς ελέγχους στις τιμές των καυσίμων και διάλογο με τις επαγγελματικές οργανώσεις των αλιέων.
Ζητούμε επίσης ενίσχυση των ελέγχων από το Λιμενικό Σώμα εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, καταγραφή και διαβίβαση των τεκμηριωμένων περιστατικών στις αρμόδιες αρχές και ενεργή παρέμβαση της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο για αποτελεσματικούς, ισότιμους κανόνες διατήρησης των αποθεμάτων στα διεθνή ύδατα. Η προστασία της θάλασσας χρειάζεται κανόνες που εφαρμόζονται στην πράξη, μαζί με όρους που επιτρέπουν στους επαγγελματίες αλιείς να συνεχίσουν να εργάζονται.