Στη Νίκαια και στις 15/06/2026 πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκδήλωση της ΕΛ.Α.Σ μετά από την ίδρυσή της και την εκδήλωση στο Θησείο στις 26/5/2026. Εκεί ο Πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης είχε την ευκαιρία να ακούσει τους πολίτες μιας και η εκδήλωση είχε τίτλο «Τώρα Μιλάμε» και αυτή ήταν η πρώτη από πολλές άλλες τέτοιες εκδηλώσεις όπου οι πολίτες θα έχουν τον πρώτο λόγο.
Μετά τις τοποθετήσεις των πολιτών της Νίκαιας, ο Αλέξης Τσίπρας έλαβε τον λόγο. Στον λόγο του ο Πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. αναφέρθηκε στην τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα και είχε την ευκαιρία να αναλύσει τις 5 προτάσεις για τη στήριξη της κοινωνίας που παρουσίασε πριν από λίγες ημέρες στο 7ο OT FORUM.
Ολόκληρη η παρέμβαση του Α. Τσίπρα
Γεια σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία σας σήμερα εδώ στην πρώτη μας εκδήλωση. Και όπως βλέπετε μια πολύ πρωτότυπη εκδήλωση στη πρώτη μας πρωτότυπη, ανθρώπινη, ουσιαστική συζήτηση με τους πολίτες. Μιλάμε όχι μονάχα εμείς, μιλάμε όλοι και ακούμε εμείς.
Αλλά θέλω να σας πω δεν είναι τυχαίο ότι ξεκινάμε αυτή την προσπάθεια από εδώ, από την Κοκκινιά. Από τον τόπο των αγώνων και της αξιοπρέπειας. Γιατί; Γιατί ερχόμαστε από πάρα πολύ μακριά. Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι μπορούμε να πάμε πάρα πολύ μακριά. Ερχόμαστε από τους αγώνες και τις κατακτήσεις των ανθρώπων που δώσανε και τη ζωή τους γι’ αυτό τον τόπο και γι αυτό θα πάμε πολύ μακριά. Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι ξεκινάμε από τις λαϊκές γειτονιές της Β’ Πειραιά, τις λαϊκές γειτονιές του Πειραιά, γιατί θέλουμε και ποτέ δεν το ξεχάσαμε αυτό, να εκπροσωπούμε τους ανθρώπους της εργασίας, τους ανθρώπους της δουλειάς, στους ανθρώπους της μισθωτής εργασίας και τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τον αγαπημένο μας φίλο, τον Δημήτρη τον Μητσοτάκη. Αλήθεια, σήμερα είμαι πολύ ευτυχής γιατί για πρώτη φορά μου συμβαίνει αυτό. Είχαμε στην εκδήλωση μας έναν Μητσοτάκη που δεν φοβάται το εντιμόμετρο.
Ξέρουμε λοιπόν από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε. Και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ποιους θέλουμε να εκπροσωπήσουμε. Κι αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να έχουμε και όραμα, πρέπει να έχουμε και σχέδιο. Πρέπει να έχουμε και πρόγραμμα και θέσεις και επίγνωση των δυσκολιών και της πραγματικότητας. Θέλω λοιπόν να ξεκινήσω λέγοντας και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους δεκάδες χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα, οι οποίοι έσπευσαν να υπογράψουν την διακήρυξη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης από την πρώτη κιόλας ημέρα, Την πρώτη κιόλας ημέρα που αυτή η διακήρυξη ανέβηκε στο διαδίκτυο. Και θέλω να πω ότι αυτό που συνέβη στις 26 του Μάη δεν ήταν κάτι απλό. Αυτό που συνέβη στις 26 του Μάη ήταν πρωτοφανές στα πολιτικά σκηνικά της από τη μεταπολίτευση και μετά. Σε τι αναφέρομαι; Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη με το που ιδρύθηκε μέσα σε 24 ώρες έγινε αξιωματική αντιπολίτευση. Έγινε αξιωματική αντιπολίτευση όχι μονάχα στις μετρήσεις, αλλά στη συνείδηση του ελληνικού λαού.
Αν λοιπόν μέσα σε λίγες μόνο ώρες καταφέραμε να γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση, σε λίγους μήνες θα καταφέρουμε να γίνουμε και κυβέρνηση με την ψήφο του ελληνικού λαού, όποτε και αν στηθούν αυτές οι κάλπες. Αυτό είναι το μήνυμα το οποίο θέλω να φέρω πριν κάνω κάποια σχόλια και για όλα όσα ακούσαμε. Το μήνυμα ότι το There is alternative που λέγανε κάποτε για τη Μάργκαρετ Θάτσερ στα ελληνικά δεν είναι η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Υπάρχει δυνατότητα αυτή η κυβέρνηση με την ψήφο του ελληνικού λαού να τιμωρηθεί για τις επιλογές της τα τελευταία 7 χρόνια; Και υπάρχει η δυνατότητα να υπάρξει μέσα από την ψήφο του ελληνικού λαού προοδευτική κυβέρνηση που θα οδηγήσει τον τόπο σε μια διαφορετική κατεύθυνση. Ξέρετε, ακούμε το τελευταίο διάστημα ότι η προοπτική μιας διαφορετικής κυβέρνησης είναι μία προοπτική αστάθειας. Αυτό λέει ο κύριος πρωθυπουργός και οι υπουργοί της κυβέρνησης. Ότι το πραγματικό δίλημμα είναι σταθερότητα ή αστάθεια και οτιδήποτε διαταράξει την ηρεμία της σημερινής νομής της εξουσίας. είναι αστάθεια. Ενώ το να μας κυβερνάνε αυτοί είναι σταθερότητα. Και θέλω πραγματικά να αναρωτηθούμε με όλα όσα ακούσαμε σήμερα. Ακούσαμε μια μαθήτρια, ακούσαμε έναν εκπρόσωπο από τον χώρο των τεχνών, του πολιτισμού, ακούσαμε από τους εκπαιδευτικούς, ακούσαμε εργαζόμενους, ακούσαμε Νοσηλευτές. Ακούσαμε ανθρώπους του μόχθου, της δημιουργίας και συνταξιούχους βεβαίως και συνταξιούχους. Αλήθεια θυμάστε; Μας το είπε ο κύριος που ανέβηκε πιο πάνω. Ποιοι ήταν αυτοί που κόψανε 14 φορές τις συντάξεις; Ο ΣΥΡΙΖΑ τότε ανέβηκε στην εξουσία και παρέλαβε μια χώρα χρεοκοπημένη.
Αυτά πρέπει να τα λέμε. Δεν ξεκίνησε η χώρα το 2015. Αυτό όμως που ξεχνιέται πολλές φορές είναι ότι το 2019, όταν αποκαταστάθηκε ο βασικός μας στόχος, η έξοδος από τα μνημόνια το 2019, επαναφέραμε, η αλήθεια είναι όχι ολόκληρη, αλλά ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο στους συνταξιούχους. Αυτό που ονομάσαμε 13η σύνταξη για τη μεγάλη πλειοψηφία των χαμηλών στρωμάτων. Όχι, Η αλήθεια είναι για τους μεσαίους και υψηλούς συνταξιούχους. Ποιο ήταν το πρώτο μέτρο που έλαβε η κυβέρνηση αυτή; Το 2019 με το που ανέβηκε στην εξουσία κατήργησε αυτό το ένα δισεκατομμύριο κάθε χρόνο στους συνταξιούχους. Αν λάβουμε υπ όψιν μας ότι κυβερνάνε επτά χρόνια, επτά δισεκατομμύρια έχει κόψει από τους συνταξιούχους ο κ. Μητσοτάκης. Ελπίζω αυτό στα καφενεία όταν συζητάτε να το έχετε ως επιχείρημα, διότι κάποια δεδομένα πρέπει να λέγονται. Έλεγα όμως πριν ότι, άραγε είναι σταθερότητα αυτό που ζούμε; Είναι σταθερότητα ο μισθός να τελειώνει στις 15 πρώτες μέρες. Είναι σταθερότητα να έχουμε τις πιο ακριβές τιμές στο σούπερ μάρκετ σε όλη την Ευρώπη, από τις ακριβότερες τιμές στο ρεύμα και να έχουμε τους πιο χαμηλούς μισθούς. Είναι σταθερότητα να έχουμε γίνει μόνιμος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Είναι σταθερότητα να βουλιάζουμε στη διαφθορά, στα σκάνδαλα, τις απευθείας αναθέσεις, στους κλειστούς διαγωνισμούς, να διευρύνονται οι ανισότητες. Με αυτό τον τρόπο η αδικία να διευρύνεται. Αυτό είναι σταθερότητα και αυτό είναι σταθερότητα. Τότε ποια είναι η αστάθεια; Όχι, φίλες και φίλοι.
Αυτό δεν είναι σταθερότητα. Αυτό είναι οπισθοδρόμηση. Στην καλύτερη περίπτωση είναι αστάθεια σε έναν βάλτο που βουλιάζουμε, στον βάλτο της διαφθοράς, στο βάλτο της ακρίβειας, στο βάλτο της αδικίας, στον βάλτο των ανισοτήτων. Και άρα το δίλημμα των επόμενων εκλογών δεν είναι αυτό που θέλουν να μας παρουσιάσουν, σταθερότητα ή δήθεν αστάθεια. Το δίλημμα των επόμενων εκλογών είναι στασιμότητα ή πρόοδος. Είναι διαφθορά ή εντιμότητα. Αυτό είναι το δίλημμα των επόμενων εκλογών, όποτε και αν γίνουν. Και αυτό το δίλημμα δεν αφορά μόνο τους προοδευτικούς πολίτες. Αφορά όλους τους πολίτες, ακόμα και αυτούς που ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές Νέα Δημοκρατία και τους βλέπουμε ανάμεσα μας. Δεν είναι όλοι αυτοί που ψήφισαν Νέα Δημοκρατία, άνθρωποι του πλούτου. Είναι και άνθρωποι της δουλειάς, άνθρωποι του μόχθου, νοικοκύρηδες, έντιμοι άνθρωποι, οι οποίοι δεν ανέχονται, δεν αντέχουν ούτε την ακρίβεια, ούτε αυτή τη διαφθορά που έχει εκτιναχθεί με τρόπο που ποτέ άλλοτε νομίζω δεν ζήσαμε σε αυτή τη χώρα. Όμως πολύ σωστά ειπώθηκε πως δεν αρκεί να θέλουμε την πολιτική αλλαγή. Πρέπει να θέλουμε την αλλαγή πολιτικής. Πολύ σωστά ειπώθηκε αυτό. Και εμείς είμαστε εδώ όχι απλά για την πολιτική αλλαγή, αλλά και για την αλλαγή πολιτικής. Θέλουμε με σταθερά βήματα, με γνώση, με σχέδιο, με όραμα, σχέδιο για την οικονομία, όραμα για την Ελλάδα και έγνοια για τους απλούς, τους λαϊκούς ανθρώπους. Γιατί ξέρετε, ένα από τα προβλήματα αυτών που σήμερα μας κυβερνάνε είναι ότι δεν μπορούν να καταλάβουν τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους, διότι δεν έχουν ζήσει ποτέ ανάμεσά τους.
Θέλω λοιπόν να πω ότι είναι πολύ σημαντικό αυτοί που μας κυβερνάνε να έχουν κατανόηση και έγνοια για τα προβλήματα των ανθρώπων του μόχθου και της αξιοπρέπειας των ανθρώπων της δουλειάς. Μας λένε όμως, για να γυρίσω λίγο στο προηγούμενο, είναι ζήτημα το θέμα της σταθερότητας. Διότι ξέρετε, μπορεί και να χτυπήσει αυτό το τριψήφιο. Τρεις η ώρα το βράδυ. Ξέρετε τι θα πει να χτυπάει το τριψήφιο; Τρεις η ώρα το βράδυ και να μην υπάρχει κανείς να το σηκώσει. Θέλω να σας πω, επειδή ήμουν 4,5 χρόνια στο Μαξίμου, αυτό το τριψήφιο, το οποίο πολλές φορές το λέμε κόκκινο τηλέφωνο, δεν ήταν κόκκινο. Καταρχήν ήταν μαύρο και ήταν μια εφεύρεση παλιά, όταν δεν υπήρχαν τα ραντάρ, όπου ήταν ένα τηλέφωνο για να επικοινωνεί ο πρωθυπουργός με τους υπουργούς του χωρίς να τον ακούνε τρίτοι που θέλουν να κάνουν παρεμβάσεις.
Τώρα νομίζω ότι ο κος Μητσοτάκης πρέπει να το έχει καταργήσει εντελώς το τριψήφιο και να συνομιλεί απευθείας με το Predator με τους υπουργούς του. Ωστόσο, εγώ θέλω να θυμίσω ότι ήμασταν η κυβέρνηση που κυβερνήσαμε στις πιο δύσκολες συνθήκες της μεταπολίτευσης. Στις πιο δύσκολες και από άποψη οικονομική δεν αμφιβάλλει κανένας γι αυτό, αλλά και από άποψη συνθηκών δύσκολων γεωπολιτικών ισορροπιών, όταν κάποια στιγμή όχι το τριψήφιο αλλά το τηλέφωνό μου χτύπησε. Διότι το Μπαρμπαρός, όχι το Ορούτς Ρέις ήταν όχι στα χωρικά μας ύδατα, στην Αποκλειστική Οικονομική μας Ζώνη. Έδωσα εντολή να πάει ελληνική φρεγάτα και το Μπαρμπαρός άλλαξε κατεύθυνση. Όταν ο κ. Μητσοτάκης, που τώρα μας λέει τάχα μου δήθεν περί σταθερότητας, εδέχθη φαντάζομαι κάποιο τηλέφωνο για το Ορούτς Ρέις, βγήκε και είπε ότι φυσάει αέρας και το παίρνουν τα κύματα. Αυτό είπε. Άρα λοιπόν, δεν θα κάνουν σε μας ούτε μαθήματα περί σταθερής διακυβέρνησης. Κυρίως όμως δεν θα κάνουν μαθήματα ορθολογικής διακυβέρνησης. Διότι εμείς ήμασταν οι μόνοι που αφήσαμε 37 δισεκατομμύρια στα δημόσια ταμεία, όταν αυτοί άδειασαν τα ταμεία και πήραν και τα πόμολα μαζί. Μας λένε, μα πώς τολμάτε; Πώς τολμάτε να εξαγγέλλεται τις θέσεις και τις προτάσεις σας για τη στήριξη της κοινωνίας; Διότι δεν θα βρείτε τα λεφτά. Αυτό μας λένε. Ποιοι μας κάνουν μαθήματα δημοσιονομικής σταθερότητας; Αυτοί που ρήμαξαν τη χώρα και την αφήσανε το 2009 και μετά; Αργότερα ακόμα πιο ρημαγμένη το 2015 και αυτοί που ανέλαβαν το κόμμα τους με κάποια δεκάδες εκατομμύρια χρεών πάνω από 200 εκατομμύρια και τα έχουν διπλασιάσει, τώρα είναι 520 εκατομμύρια. Μόνο τα χρέη της Νέας Δημοκρατίας. Αυτοί θα μας κάνουν εμάς μαθήματα δημοσιονομικής διαχείρισης. Δεν θα μας κάνουνε μαθήματα δημοσιονομικής διαχείρισης. Θέλω όμως να σας το δώσω να το καταλάβετε. Προφανώς υπάρχουν περιθώρια, υπάρχουν τα δημοσιονομικά περιθώρια που ορίζουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες, να το πω έτσι. Οι ίδιοι είναι οι αριθμοί. Έχεις για παράδειγμα, τη δυνατότητα να δαπανήσεις γύρω στα έξι δισεκατομμύρια, να αυξήσεις τις δαπάνες ετησίως.
Υπάρχει ένα όριο. Έχει σημασία όμως αν αυτό το όριο θα το εξαντλήσεις με φοροαπαλλαγές στον πλούτο και με κουπόνια στους μισθωτούς, όπως κάνει σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αν αυτό το περιθώριο θα το εξαντλήσεις ξανά, στήνοντας στα πόδια του το κοινωνικό κράτος, στηρίζοντας τους γιατρούς και τους νοσηλευτές, στηρίζοντας τους δασκάλους που μαθαίνουν γράμματα, τα παιδιά μας και τους καθηγητές, δίνοντας ανάσα στους χαμηλούς χαμηλόμισθους και ελαφρύνοντας τη φορολογία τους. Ή θα φροντίσεις να μειώνεις τη φορολογία των μερισμάτων, να μειώνεις τις φοροαπαλλαγές των πολύ πλουσίων και να διατηρείς αυτή την εικόνα των τρομακτικών ανισοτήτων που υπάρχει σήμερα. Πριν από λίγες μέρες, την Παρασκευή, καταθέσαμε κάποιες σκέψεις για πέντε παρεμβάσεις που μπορούν να αλλάξουν, που αλλάζουν τη ζωή και την καθημερινότητά μας. Και από αυτό ορμώμενος και την κριτική που δεχτήκαμε απάντησα για τα περί δημοσιονομικής σταθερότητας ρωτάς. Επιτρέψτε μου να σας πω δυο λόγια γι’ αυτό. Ξέρετε, αυτές οι προτάσεις δουλεύονται όχι εδώ και δύο μέρες, ούτε εδώ και δυο μήνες. Δουλεύονται χρόνια στο Ινστιτούτο. Εδώ και δύο χρόνια δουλεύουμε πάνω σε ένα σχέδιο που θα μπορούσε να διαμορφώσει μια προοπτική προοδευτικών πολιτικών που θα αλλάξουν την καθημερινότητα των ανθρώπων. Είναι μία μόνο μικρή δέσμη τέτοιων ιδεών, προτάσεων, παρεμβάσεων που μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητά μας. Θα ακολουθήσουν πολλές. Σας το λέω να το γνωρίζετε. Είπαμε λοιπόν ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να αντιμετωπίσουμε πρώτα και κύρια το θέμα της ακρίβειας.
Το θέμα της ενεργειακής ακρίβειας. Πριν πάω όμως στην ενεργειακή ακρίβεια για να εξηγήσω τη θέση μας εν τάχει, να δούμε λίγο τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην πραγματική οικονομία. Επαίρεται η κυβέρνηση ότι έχει ένα σαξές στόρι γιατί έχει σαξές στόρι. Γιατί λέει έχουμε 2% ρυθμούς ανάπτυξης. Μα εμείς είχαμε 2.1% όταν ήμασταν στα μνημόνια και αφήσαμε 2.3% ανάπτυξη όταν φύγαμε το 2019. Επαίρεται όμως διότι λέει ότι κάνει ότι μπορεί για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια. Να σας πω μερικά νούμερα; Ξέρετε πόσο έχει ανέβει το ελαιόλαδο από το 2019 έως σήμερα; 111 %. Ξέρετε πόσο έχει ανέβει το γάλα; Το ψωμί 60%, Το μοσχάρι 70 %. Ξέρετε ποιες είναι οι αντίστοιχες τιμές στην. Ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εδώ το γάλα έχει 1,35 ευρώ, ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει 1 ευρώ. Το ψωμί εδώ 1,60 ευρώ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση 1,20 ευρώ. Το μοσχάρι εδώ έχει 14 ευρώ το κιλό, είναι 4 ευρώ ακριβότερο κατά μέσο όρο εδώ από ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Να σας πω λίγο ποιος είναι ο μέσος μισθός εδώ και ποιος είναι ο μέσος μισθός στην Ευρωπαική Ενωση; Ο μέσος ακαθάριστος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα είναι κοντά στα 18.000 ευρώ. Ο μέσος ακαθάριστος ετήσιος μισθός στην Ευρωπαική Ενωση είναι στα 40.000 ευρώ
Αυτή είναι η εικόνα. Με δυο λόγια, έχουμε κατρακυλήσει στον πάτο του βαρελιού ανταγωνιζόμαστε μονάχα τη Βουλγαρία. Το 2019, όταν εμείς παραδώσαμε, ήμασταν πάνω από την Βουλγαρία στον μέσο ακαθάριστο μισθό γύρω στο 80%. Σήμερα είμαστε μόνο 17%. Μάς έφτασε η Βουλγαρία, μάς ξεπέρασε η Ρουμανία. Μας έχουν περάσει προ πολλού όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Άρα αυτοί που λέγανε Μένουμε Ευρώπη που είναι τώρα να μας πούνε που βλέπουμε με τα κυάλια την Ευρώπη; Το ζήτημα λοιπόν για τα επόμενα χρόνια, για τη χώρα, το υπαρξιακό ζήτημα είναι να συγκλίνει ξανά με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο. Καταθέσαμε λοιπόν 5 προτάσεις. Η πρώτη αφορά το ενεργειακό κόστος. Και η πρότασή μας έχει να κάνει με την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών οδηγιών που δίνουν τη δυνατότητα για συμβόλαια μακράς διάρκειας, σταθερά παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας με παραγωγούς ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ΑΠΕ, προκειμένου, όντας σταθερά τα συμβόλαια αυτά να μη βρίσκονται στις διακυμάνσεις του Χρηματιστηρίου Ενέργειας Και αυτό θα μπορεί να δώσει τη δυνατότητα μεσοσταθμικά να μειωθεί το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις κατά 30%, δίνοντας μια ελάχιστη, εγγυημένη, σταθερή και χαμηλή σε τιμή ποσότητα ρεύματος για κάθε νοικοκυριό. Προσέξτε αυτό γιατί δεν γίνεται σήμερα; Για να γίνει αυτό πρέπει κάποιος να καθοδηγήσει τον ανταγωνισμό προς όφελος των καταναλωτών. Τι έχουμε σήμερα; Έχουμε κάποιον στο χώρο της ενέργειας που λέγεται δημόσια δήθεν επιχείρηση ηλεκτρισμού που καθοδηγεί τον ανταγωνισμό αλλά προς όφελος των κερδοσκοπικών συμφερόντων.
Ξέρετε τι ανακοίνωσε η ΔΕΗ προς τους μετόχους; Προς τους υποψήφιους επενδυτές προκειμένου να προσελκύσει επενδύσεις στις διεθνείς αγορές; Τους διαβεβαίωσε με ανακοίνωσή της ότι τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι από τις χώρες με την υψηλότερη τιμή ρεύματος, ότι η τιμή του ρεύματος θα παραμείνει υψηλή για τους καταναλωτές. Ελάτε λοιπόν να επενδύσετε. Σας εγγυόμαστε εμείς. Εμείς λοιπόν δεν θέλουμε μία τέτοια ΔΕΗ. Δε θέλουμε μία ΔΕΗ των επενδυτικών funds και των συμφερόντων της CVC. Του αγαπημένου αυτού φαντ της οικογένειας Μητσοτάκη. Γιατί εδώ τα λέμε όλα. Εμείς θέλουμε μια ΔΕΗ στην υπηρεσία του πολίτη. Θέλουμε μια ΔΕΗ στην υπηρεσία του καταναλωτή. Αυτό είναι το σχέδιό μας. Πόσο δύσκολο είναι αυτό; Όσο δύσκολο είναι να έχεις το θάρρος να συγκρουστείς με τα συμφέροντα και την ευθύνη να στηρίξεις την κοινωνία. Το δεύτερο, η δεύτερη παρέμβαση που καταθέσαμε, που πιστεύουμε ότι μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα των πολιτών, έχει να κάνει με το ζήτημα της στέγης, των κόκκινων δανείων και της στεγαστικής κρίσης. Και είπαμε ότι δεν μπορεί. Τα λέω πολύ απλά για να είμαι σύντομος. Δεν μπορεί να έρχονται τα funds και να αγοράζουν ένα δάνειο στο 20%, στο 30% της αξίας και να ζητάνε μετά το δανειολήπτη να τους δώσει πίσω το 80%, το 90%, το 100% και αν δεν το δίνει να το βγάζουν σε πλειστηριασμό. Εμείς λοιπόν με ένα σχέδιο που έχει να κάνει με τη δημιουργία ενός δημόσιου φορέα κοινωνικής διαχείρισης στεγαστικών δανείων αλλά και αναξιοποίητης ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου.
Σκοπεύουμε να πάρουμε τα δάνεια από τα funds και να διαπραγματευθεί αυτός ο φορέας, ο δημόσιος φορέας, με έναν έναν τον κάθε δανειολήπτη, δίνοντάς του τη δυνατότητα να τα αγοράσει κοντά στην τιμή που αγόρασαν τα funds και βεβαίως με δόσεις μακροχρόνιο μακρύ χρόνο αποπληρωμής, χαμηλότοκα χαμηλότοκα δάνεια, χαμηλότοκα στις δόσεις. Η τρίτη μας παρέμβαση είναι αυτή που ενδεχομένως να ξένισε κάποιους. Κάποιους που δεν καταλαβαίνουν την αξία του να δίνεις τη δυνατότητα ελεύθερης μετακίνησης με τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Μάλλον διότι δεν τα χρησιμοποιούν ποτέ. Εμείς λοιπόν είπαμε όχι μια παροχή Θετικής διάκρισης για μια κοινωνική κατηγορία. Είπαμε για όλους. Γνωρίζοντας τι σημαίνει αυτό το για όλους, σημαίνει για αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη τη δημόσια συγκοινωνία και μετακινούνται με τον ηλεκτρικό, με το μετρό, με το τραμ, με το λεωφορείο. Είπαμε δωρεάν μετακίνηση για όλους τους κατοίκους του λεκανοπεδίου Αττικής και της Θεσσαλονίκης και κοστολόγησαμε αυτό το μέτρο. Ξέρετε, δεν είναι ούτε το ένα τέταρτο από τα διάφορα project που δίνει ο κύριος Μητσοτάκης κάθε τρεις και λίγο. 250 με 300 εκατομμύρια ευρώ. Προϋπόθεση βέβαια ότι θα ενισχυθούν τα μέσα σταθερής τροχιάς και τα λεωφορεία με στόλο με προσωπικό. Να είναι τακτικά και ασφαλή τα δρομολόγια. Ξέρετε όμως κάτι; Αυτό είναι μια άλλη αντίληψη. Δεν είναι μια παροχή. Είναι η αντίληψη που λέει ότι η συγκοινωνία είναι μια υποδομή που πρέπει να είναι δημόσια.
Δημόσια υποδομή πρέπει να είναι, δημόσιο δικαίωμα και όχι προνόμιο για λίγους, όπως δυστυχώς γίνεται με πολλά άλλα δημόσια αγαθά, όπως η υγεία, όπως η παιδεία. Μιας και είπα για την παιδεία, η τέταρτη πρότασή μας έχει να κάνει η Μελίνα με το θέμα των πανελλαδικών εξετάσεων. Κοιτάξτε. Είναι ντροπή για την πολιτεία μας να κρατάει εδώ και 60 χρόνια ένα σύστημα απάνθρωπο και ψυχοφθόρο. Όλοι έχουμε περάσει από αυτό και το ξέρουμε. Ακόμα Μελίνα και οι άνθρωποι γύρω σου με άσπρα μαλλιά έχουν περάσει από αυτό. Και να το κρατάμε γιατί; Αγαπητές φίλες και φίλοι. Αγαπητές συντρόφισσες και αγαπητοί σύντροφοι. Να το κρατάμε, διότι δεν έχουμε δυστυχώς ως Πολιτεία να δώσουμε τίποτα πιο αδιάβλητο στις επόμενες γενιές. Δεν έχουμε να δείξουμε κάτι αδιάβλητο σε αυτόν τον τόπο. Το μόνο αδιάβλητο που έχουμε είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις. Είναι όμως μια απάνθρωπη διαδικασία και υπάρχει η δυνατότητα. Υπάρχει ο τρόπος. Ξέρετε, είχαμε θέσει το 2018 19 σε διαβούλευση ένα σύστημα κατάργησης των εξετάσεων με τη μορφή που είχε και ελεύθερης πρόσβασης για την πλειονότητα των σχολών. Διότι το παράδοξο είναι ότι η πλειονότητα των σχολών μπορεί να δεχθεί φοιτητές χωρίς να υπερβαίνει τον αριθμό των φοιτητών που μπορεί να δεχθεί. Άρα ελεύθερης επιλογής για την πλειονότητα. Υπάρχουν δεκάδες εκατοντάδες σχολές Φιλολογία, Φυσικομαθηματική, Χημεία, ακόμη και πολυτεχνικές σχολές. Και βεβαίως η δυσκολία είναι, κάτι το οποίο μπορεί στην πορεία να αντιμετωπιστεί,οι σχολές πολύ υψηλής ζήτησης, όπως η Ιατρική. Όμως, είναι ένα βήμα, ένα πολύ ουσιαστικό βήμα, το οποίο αν συνδεθεί με μια συνολική φιλοσοφία αλλαγής του ίδιου του σχολείου και του προγράμματος των σπουδών, ώστε το Λύκειο να σταματήσει να είναι εξεταστικό κέντρο, να σταματήσει να είναι προθάλαμος των εξετάσεων και να γίνεται ουσιαστική γνώση ώστε τα παιδιά μας να κάνουν εκεί το απαραίτητο φροντιστήριο κι όχι στα φροντιστήρια έξω από το σχολείο, ώστε να σταματήσουμε να είμαστε η χώρα με τις υψηλότερες δαπάνες ιδιωτικές δαπάνες για την εκπαίδευση και την υγεία σε όλη την Ευρώπη, τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. Και τότε μπορούμε να ελπίζουμε. Αν τα παιδιά μας μάθουν ότι η γνώση έχει αξία από μόνη της και όχι μονάχα για να κατακτήσεις κάτι από μόνη της, όπου κι αν βρεθείς, ακόμη κι αν γίνεις υδραυλικός, ψυκτικός, οτιδήποτε έχει αξία η γνώση. Τότε θα γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι. Τότε θα χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία.
Και η πέμπτη παρέμβαση που μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας έχει να κάνει με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές. Έχει να κάνει με τους καθηγητές και τους δασκάλους. Έχω πει και σε άλλες παρεμβάσεις μου και σε άλλες ομιλίες. Είναι ντροπή αυτό που ζούμε. Πήγα στην Κρήτη και μου είπε ένας καθηγητής ότι αναγκάζεται να κάνει δύο δουλειές. Είναι εκεί αναπληρωτής, παίρνει 1000 ευρώ, δίνει 400 ευρώ σε νοίκι, δεν βγαίνει, και το πρωί κάνει μάθημα στον μαθητή του και το βράδυ πηγαίνει ντελίβερι σουβλάκια.
Αν αυτή λοιπόν είναι η εικόνα σήμερα, δεν μας τιμά ως κοινωνία. Ούτε μας τιμά η συνείδηση που αναπτύσσεται στα νέα παιδιά. Και δεν μιλάω για την Κρήτη, μιλάω γενικότερα. Όταν βλέπει έναν άνθρωπο που έχει περάσει τη μισή του ζωή στα θρανία να παίρνει 800 και 1000 ευρώ και κάποιον Φραπέ, κάποιον Χασάπη, κάποια Σεμερτζίδου με Porsche, με λεφτά στις τράπεζες, με λαχνούς σε διάφορα λόττο, δήθεν που έχει κερδίσει και σου λέει κάτσε γιατί εγώ, γιατί να σπουδάσω, εγώ γιατί να προσπαθήσω; Αφού έτσι είναι η ζωή. Αυτή είναι η Ελλάδα. Ε, λοιπόν, δεν είναι αυτή η Ελλάδα.
Η Ελλάδα που θέλουμε είναι η Ελλάδα των δασκάλων και των καθηγητών που δίνουν από το υστέρημά τους για να μάθουν γράμματα στα παιδιά μας. Η Ελλάδα που θέλουμε, είναι η Ελλάδα των γιατρών και των νοσηλευτών που κρατάνε σήμερα όρθια τα δημόσια νοσοκομεία και φροντίζουν τους ασθενείς μας. Αυτή είναι η Ελλάδα και με αυτή την Ελλάδα θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά. Έχω μακρυγορήσει, το ξέρω. Θέλω όμως να κλείσω λίγο πιο πολιτικά. Τα προγραμματικά θα τα πούμε. Θα πάμε σε όλη την Ελλάδα, θα μιλήσουμε με τους πολίτες, θα ακούσουμε τους πολίτες. Κοιτάχτε, σήμερα δεν ήρθαμε εδώ για να διδάξουμε. Ήρθαμε για να διδαχτούμε. Δεν ήρθαμε για να καθοδηγήσουμε.
Ήρθαμε, εσείς να μας καθοδηγήσετε και να μας πείτε τις απόψεις, τις θέσεις, τις ιδέες σας. Και πιστεύω αυτή η καινοτομία να είναι κάτι χρήσιμο πραγματικά και για την πολιτική ζωή. Θέλω να κλείσω λέγοντας Δημήτρη, ο συνονόματός σου έχει φαγωθεί ότι πρέπει λέει, να κερδίσει στις πρώτες εκλογές, διότι αν γίνουν δεύτερες θα χαθεί η χώρα. Δεν τον καταλαβαίνω πολύ καλά, διότι πριν από τρία χρόνια, πηγαίνοντας προς τις εκλογές, ο ίδιος έλεγε θα πάμε σε δύο, ότι και να γίνει, σε δύο. Δεν ήταν αστάθεια τότε οι δύο, 146 βουλευτές, πήρε την πρώτη Κυριακή, εκλογές. Δεν υπήρχε η δυνατότητα να φτιάξει κυβέρνηση. Έχω την αίσθηση ότι συνονόματός σου τα λέει αυτά γιατί μάλλον τη φοβάται τη δεύτερη Κυριακή.
Τις φοβάται τις δεύτερες κάλπες και δεν έχει άδικο να τις φοβάται. Ακούστε, Όταν το 97% των πολιτών λένε στις δημοσκοπήσεις ότι η χώρα είναι μια διεφθαρμένη χώρα τα τελευταία χρόνια και όταν το 70 και πλέον % λέει η πολιτική αλλαγή και όταν η πλειοψηφία όχι στο 70%, 50κάτι κάτι λέει καλύτερα περνάγαμε το 2019 παρά τα μνημόνια σε σχέση με σήμερα. Ναι λοιπόν, αφού το λένε οι μετρήσεις, αλήθεια είναι. Ακούστε λοιπόν Όταν συμβαίνουν όλα αυτά, σου λέει άμα πάμε σε δεύτερη την πατήσαμε.
Εμείς λοιπόν, αγαπητές φίλες και φίλοι, λέμε το εξής: Αφού πλέον ο μέσος Έλληνας πολίτης έχει κατανοήσει ποιος είναι αυτός, ποια είναι η πολιτική δύναμη που μπορεί να χτυπήσει τη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη, και αυτό τελείωσε. Τώρα ήρθε η ώρα όχι για να δούμε ποιος, αλλά πώς θα νικήσει τον κ. Μητσοτάκη και στις πρώτες κάλπες. Όχι στις δεύτερες, στις πρώτες κάλπες.
Σας καλώ λοιπόν όλες και όλους να ενώσουμε τις φωνές μας. Να συμπαραταχθούμε σε μια μεγάλη συμπαράταξη αγώνα και νίκης, σε μια συμπαράταξη οράματος, ελπίδας και δικαιοσύνης. Διότι όπως είπαμε και στο Θησείο, ναι, αυτός είναι ο στόχος μας. Να πάμε μπροστά την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη για την Ελλάδα, για το δίκαιο, για τη δημοκρατία, για για μια ζωή με αξιοπρέπεια. Γιατί; Για την Ελλάδα; Διότι δεν τους χαρίζουμε τον πατριωτισμό. Οχι, δεν τους χαρίζουμε τον πατριωτισμό. Ξέρουμε πού βρισκόμαστε. Στην Κοκκινιά βρισκόμαστε. Έχουμε πατρίδα. Γιατί, για το δίκαιο; Γιατί δεν έχει υπάρξει ποτέ άλλοτε διακυβέρνηση τόσο άδικη Για τους πολλούς. Γιατί, για τη δημοκρατία; Διότι ποτέ άλλοτε δεν κακοποιήθηκε τόσο βάναυσα η δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Γιατί μια ζωή με αξιοπρέπεια; Διότι μας αξίζει μια καλύτερη, μια πιο δίκαιη Ελλάδα. Να είστε καλά. Θα την πετύχουμε γεια σας ευχαριστώ πολύ.