Από τον Έβρο μέχρι τη Ρόδο, τα μέλη της ΕΛ.Α.Σ είχαν την ευκαιρία να εγκαινιάσουν τις διαδραστικές διαδικασίες της πλατφόρμας μέσα από μια διαδικασία αδιαμεσολάβητου διαλόγου με τον Πρόεδρο της Συμπαράταξης, Αλέξη Τσίπρα.
Τα 15 μέλη που κληρώθηκαν να κάνουν την ερώτησή τους κάλυψαν μια ευρεία γκάμα προβληματισμών της ελληνικής κοινωνίας για το σήμερα και το αύριο. Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για θέματα όπως την υποστελέχωση του ΕΣΥ, το μεταναστευτικό, την παιδεία, την υπογεννητικότητα, τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, και τη γενικότερη αλλαγή πολιτικής η οποία απαιτείται σε κάθε μία από τις πτυχές της καθημερινότητας των πολιτών.
Αυτή άλλωστε ήταν η πρώτη από τις πολλές τέτοιες διαδικασίες που θα ακολουθήσουν μέσα από τη διαδραστική πλατφόρμα του myELAS.gr. Τη σκυτάλη θα πάρουν πολύ σύντομα οι Τομεάρχες της Συμπαράταξης με θεματικές εκδηλώσεις, τοπικές εκδηλώσεις που θα οργανώσουν τα μέλη της ΕΛ.Α.Σ από τα κάτω.
Όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε και ο Πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ κατά τη διάρκεια της συζήτησης: «Η πολιτική δεν μπορεί να είναι η συμμετοχή μας σε μια εκλογική διαδικασία, κάθε τέσσερα χρόνια που έχουμε εκλογές. Πολιτική πρέπει να είναι η πάλη μας καθημερινά, ο καθένας από το μετερίζι του, για να αλλάξουμε τη ζωή μας, να κάνουμε καλύτερα τα πράγματα. Αν το καταφέρουμε αυτό, θα έχουμε μια αποτελεσματική υβριδική λειτουργία, πιο δημοκρατική, πιο άμεση, πιο συλλογική»
Δείτε ολόκληρη τη συζήτηση
Γιώργος Μπαλατσούκας: Καλησπέρα σε όλες και όλους. Σας καλωσορίζουμε στη νέα διαδραστική πλατφόρμα του κόμματος. Σας ευχαριστούμε που είστε σήμερα μαζί μας για να ανοίξουμε έναν νέο κύκλο διαλόγου και συμμετοχής γύρω από τις δικές σας αγωνίες. Τα δικά σας ερωτήματα στον Πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα. Και είναι πραγματικά πολύ μεγάλη η συμμετοχή σας και οι ερωτήσεις σας. Γι’ αυτό το λόγο πραγματοποιήθηκε κλήρωση, δίνοντας έμφαση στο φύλο, στην ηλικία, στη γεωγραφική περιφέρεια, ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή αντιπροσωπευτικότητα. Θα ήθελα να καλησπερίζω την καθεμιά και τον καθένα σας και τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα και να ξεκινήσουμε τη διαδικασία. Καλησπέρα, πρόεδρε.
Αλέξης Τσίπρας: Καλησπέρα σε όλες και σε όλους. Είναι μεγάλο το ενδιαφέρον για τη σημερινή εκδήλωση. Είναι πολλοί και πολλές όλες και όλοι όσοι έχετε ήδη συνδεθεί. Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για τη μικρή καθυστέρηση, η οποία οφείλεται σε τεχνικούς λόγους. Θέλω να πω ότι σήμερα κάνουμε ένα πείραμα που θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να λειτουργούμε, να επικοινωνούμε, να ακούμε, να συζητάμε. Σήμερα θα είμαι εδώ μπροστά σας όσο χρειαστεί, αν και για λόγους που έχουν να κάνουν με τον χρόνο, νομίζω ότι θα προσπαθήσω να απαντήσω περίπου 15 ερωτήσεις με τη δυνατότητα να έχουμε τη διαδραστική επικοινωνία και επαφή. Αν προλάβουμε θα απαντήσω και σε περισσότερες. Όμως αυτή η διαδικασία θέλουμε να είναι μία διαδικασία συζήτησης, διαδραστικότητας, ερωτήσεων, απαντήσεων, διαλόγου που θα χαρακτηρίζει την υβριδική λειτουργία της Συμπαράταξής μας. Δηλαδή τη δυνατότητα να συμμετέχει ο καθένας και η καθεμία, ανεξαρτήτως του αν βρίσκεται σε κάποιο όργανο ή όχι αυτής της συλλογικής μας προσπάθειας. Όποιος ή όποια είναι απλά μέλος αυτής της προσπάθειας, παίρνει μέρος ενεργό στην συμπαράταξη μας και συμμετέχει και στη διαβούλευση αλλά και στη διαδικασία για τη διαμόρφωση των θέσεων, των προτάσεων, των αποφάσεών μας. Δεν θα μακρηγορήσω άλλο. Θέλω να δώσω απευθείας το λόγο σε όσους έχουν να καταθέσουν το ερώτημά τους, την άποψή τους για να ξεκινήσει αυτή η διαδραστική διαδικασία, αυτός ο διάλογος που αυτή τη στιγμή διεξάγουμε live με χιλιάδες συνδεδεμένους, μέλη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, σε όλη την Ελλάδα. Να δώσω τον λόγο στον Γιώργο.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Πρόεδρε, ευχαριστούμε πάρα πολύ. Θα ξεκινήσουμε με την κυρία Φωτεινή Σαββάκη, η οποία είναι ιδιωτική υπάλληλος, είναι μητέρα δύο παιδιών και κατοικεί σε χωριό του Δήμου Σερρών. Κύρια Σαββάκη, έχετε τον λόγο.
Φωτεινή Σαββάκη: Καλησπέρα κύριε Πρόεδρε. Καλησπέρα σε όλες τις συντρόφισσες και σε όλους τους συντρόφους. Χαίρομαι πολύ που είμαι μαζί σας σήμερα, αν και λίγο αγχωμένη γιατί είναι η πρώτη μου φορά σε μια τέτοια διαδικασία. Θέλω να μου επιτρέψετε μια μικρή προσωπική παρέκκλιση, θέλω να σας απευθύνω το λόγο, να σας αποκαλέσω Αλέξη, γιατί για μένα αυτή η αμεσότητα δίνει στο δημόσιο διάλογο έναν πιο ανθρώπινο τόνο. Οπότε θέλω να νιώθω οικεία. Λοιπόν Αλέξη, η ερώτησή μου είναι η εξής: Πώς πιστεύεις ότι μπορεί να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, όταν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί ότι οι πολιτικοί δεν λογοδοτούν ποτέ και για τίποτα; Σε ευχαριστώ.
Αλέξης Τσίπρας: Έχεις απόλυτο δίκιο ότι αυτή τη στιγμή,άλλωστε δεν το λέω εγώ το λένε όλες οι μετρήσεις κοινής γνώμης, το μεγάλο έλλειμμα που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία είναι το έλλειμμα εμπιστοσύνης. Δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε τόσο μεγάλη κρίση εμπιστοσύνης της ελληνικής κοινωνίας και των πολιτών απέναντι στους θεσμούς της δημοκρατίας μας, απέναντι στα πολιτικά κόμματα, απέναντι στο κοινοβούλιο, απέναντι στα μέσα ενημέρωσης, απέναντι στους ίδιους τους θεσμούς της δημοκρατίας και φυσικά στη Δικαιοσύνη. Και πώς άλλωστε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν αυτή η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια έχει επιδοθεί σε μια απίστευτη προσπάθεια, σε έναν πρωταθλητισμό θα έλεγα συγκάλυψης μεγάλων σκανδάλων ή μεγάλων υποθέσεων και παρέμβασης, χειραγώγησης των αποφάσεων της δικαιοσύνης. Βέβαια, θέλω να πω, γιατί είναι κρίσιμο να το έχουμε αυτό στο μυαλό μας, ότι αυτό κυρίως αφορά την ηγεσία της Δικαιοσύνης. Δεν αφορά τους εκατοντάδες, τους χιλιάδες έντιμους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι προσπαθούν σε αντίξοες συνθήκες να απονείμουν δικαιοσύνη. Όμως, δυστυχώς δεν δίνουν αυτοί το στίγμα και τη μεγάλη εικόνα. Το ερώτημά σου λοιπόν είχε να κάνει με το ζήτημα της λογοδοσίας. Για να μπορέσει να υπάρξει λογοδοσία, και άρα αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, θα πρέπει να λειτουργήσει το κράτος δικαίου. Και βεβαίως η Δικαιοσύνη να μπορέσει να αφεθεί ελεύθερη και απερίσπαστη να επιτελέσει το ρόλο που της αντιστοιχεί σε μία δημοκρατική πολιτεία. Όμως, επίτρεψέ μου, να πω κάτι εδώ, το οποίο ίσως θα είναι χρήσιμο στην περαιτέρω συζήτησή μας για τα ζητήματα αυτά. Σε μία ευνομούμενη δημοκρατία, όπου υπάρχει ο διαχωρισμός των εξουσιών, όπου υπάρχει εκτελεστική εξουσία και η δικαστική εξουσία, σε ένα κράτος δικαίου που λειτουργεί, δεν είναι η εκτελεστική εξουσία, η πολιτική εξουσία αυτή η οποία θα αποφασίζει για το ποιος θα τιμωρηθεί ή ποιός δεν θα τιμωρηθεί, είναι η δικαστική εξουσία αυτή. Θα πρέπει λοιπόν να αφήσουμε την δικαιοσύνη απερίσπαστη να κάνει τη δουλειά της. Και θα πρέπει να λειτουργούμε, ιδίως όταν κατέχουμε θέσεις εξουσίας, με εκείνη τη διαφάνεια και την αυτοπεποίθηση που θα θέτουμε τον εαυτό μας πρώτο σε έλεγχο και σε λογοδοσία απέναντι στην κοινωνία, απέναντι στους πολίτες και απέναντι στους θεσμούς της δημοκρατίας. Άρα λοιπόν, το κρίσιμο για να υπάρξει λογοδοσία είναι να υπάρξει μια διαφορετικής αντίληψης κυβέρνηση, να υπάρξει αλλαγή πολιτικής, ούτως ώστε βασική στρατηγική – η βασική θέση που θα υλοποιήσει αυτή η κυβέρνηση, είναι να αφήσει τη Δικαιοσύνη να ανασάνει, τους δικαστικούς λειτουργούς να λειτουργήσουν απερίσπαστα. Να σταματήσει να συγκαλύπτει. Να σταματήσει να κουκουλώνει υποθέσεις και κυρίως να μη δημιουργεί ασυλίες. Να σταματήσουν οι ασυλίες – κάθε λογής ασυλίες. Άρα λοιπόν, μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθεί ένα διαφορετικό αίσθημα εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και μόνο έτσι μπορεί να αποκατασταθεί επί της ουσίας αυτό το αίσθημα που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Διότι αν η Δικαιοσύνη λειτουργήσει απερίσπαστα, τότε θα δούμε πολιτικά πρόσωπα, υψηλά ιστάμενους οικονομικούς παράγοντες του τόπου να βρίσκονται και να λογοδοτούν ισότιμα με όλους τους άλλους πολίτες απέναντι στη δικαιοσύνη. Αν δεν σε κάλυψα, μπορείς να έχεις ένα follow up. Σου απευθύνομαι κι εγώ στον ενικό γιατί κι εσύ μου απευθύνθηκες, οπότε είναι η πιο άμεση η επικοινωνία μας.
Φωτεινή Σαββάκη: Όχι, όχι. Με καλύψατε. Ευχαριστώ πολύ.
Αλέξης Τσίπρας: Να είσαι καλά Φωτεινή, σε ευχαριστώ πάρα πολύ!
Φωτεινή Σαββάκη: Σε ευχαριστώ πολύ Αλέξη, Καλή δύναμη!
Αλέξης Τσίπρας: Εσύ ειδικά που είσαι από τις Σέρρες, θέλω να πω κάτι σε σχέση μ αυτό. Στις εκλογές του 2023 ο νομός Σερρών επέλεξε να στείλει στη Βουλή -σεβαστή η απόφασή του- τον υπουργό των Τεμπών. Η Δημοκρατία βεβαίως είναι ακριβώς αυτό. Είναι η ελεύθερη επιλογή των πολιτών. Αλλά η υπόθεση αυτή, η υπόθεση των Τεμπών, μαζί με την υπόθεση των υποκλοπών είναι οι δύο μεγάλες υποθέσεις συγκάλυψης που έχουν στιγματίσει, κατά την άποψή μου, την πολιτική ζωή του τόπου τα τελευταία χρόνια. Άρα λοιπόν, το ζήτημα της λογοδοσίας και της Δικαιοσύνης είναι κρίσιμο. Αφορά θα έλεγα όλες τις υποθέσεις, αλλά αυτές τις δύο πρωτίστως και δεν νομίζω ότι μπορεί να σταθεί οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση αν στα ζητήματα αυτά δεν απαιτηθεί να υπάρξει φως και αν δεν αφεθεί η Δικαιοσύνη να φτάσει όπου πρέπει να φτάσει, όσο ψηλά και αν πρέπει να φτάσει, όσο ψηλά και αν βρίσκονται, να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη αυτοί που έχουν ευθύνη.
Φωτεινή Σαββάκη: Ακριβώς.
Αλέξης Τσίπρας: Να είσαι καλά.
Φωτεινή Σαββάκη: Σ’ ευχαριστώ.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Μπορούμε να συνεχίσουμε στην επόμενη ερώτηση. Είναι ο κύριος Γιώργος Σγούρος, είναι ο πολιτικός επιστήμονας από την Αθήνα και του δίνουμε το λόγο για να προχωρήσει στο ερώτημά του.
Γιώργος Σγούρος: Καλησπέρα πρόεδρε, καλησπέρα Αλέξη. Γνωριζόμαστε από παλιά γι’ αυτό και χρησιμοποιώ τον ενικό και. Έχω την ερώτηση του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Γιατί δεν αποδεχτήκατε την πρόταση του Σωκράτη Φάμελλου για τη συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία;
Αλέξης Τσίπρας: Γιατί ακολουθήσαμε τον δύσκολο δρόμο, όχι τον εύκολο δρόμο. Θα ήταν ίσως πολύ πιο εύκολο για όλους εμάς να ξεκινήσουμε αυτή την προσπάθεια έχοντας εξασφαλισμένη κοινοβουλευτική παρουσία, έχοντας -μιας και είπες για την ερώτηση του εκατομμυρίου- να έχουμε κρατική χρηματοδότηση, να έχουμε στις επόμενες εκλογές τηλεοπτικό χρόνο. Δεν επιλέξαμε αυτόν τον δρόμο. Επιλέξαμε τον δρόμο της αξιοπιστίας σε όσα είπαμε και σε όσα πιστεύουμε. Τι πιστεύουμε; Γιατί είμαστε σήμερα εμείς εδώ; Γιατί γεννήθηκε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη; Δεν γεννήθηκε προφανώς για να δημιουργηθεί άλλη μία πολιτική δύναμη στο προοδευτικό φάσμα, αλλά για να γεννηθεί η πολιτική δύναμη, η οποία μπορεί να δημιουργήσει τη δυναμική ανατροπής των σημερινών συσχετισμών. Γεννήθηκε για να αναδιατάξει το πολιτικό σύστημα και τους σημερινούς συσχετισμούς. Γεννήθηκε για να επανιδρύσει μια ισχυρή προοδευτική παράταξη, η οποία θα μπορέσει να κοιτάξει στα μάτια τη δεξιά του κ. Μητσοτάκη, τη Νέα Δημοκρατία, τη σημερινή κυβέρνηση. Να αντιπαρατεθεί μαζί της προγραμματικά, όχι για να διαμαρτύρεται, αλλά για να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση του τόπου. Για να χρησιμοποιήσω και τα λόγια του ποιητή “δεν είμαστε σπορά της τύχης, αλλάώριμο τέκνο της ανάγκης”. Και είχα πει πολλές φορές σε παρεμβάσεις μου, πριν τη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, ότι ίσως πριν από δύο χρόνια, ίσως πριν από ένα χρόνο, να αρκούσε μία προσπάθεια σύγκλισης-συμπόρευσης των υπαρχουσών τότε δυνάμεων του προοδευτικού φάσματος. Αλλά στις μέρες μας, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, τρία χρόνια μετά τις προηγούμενες εκλογές, ενώ σχεδόν ανεξέλεγκτα έχει αφεθεί αυτή η κυβέρνηση να γίνει όσο πιο αλαζονική δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε κυβέρνηση στη χώρα, η συγκόλληση των σπασμένων θραυσμάτων, το άθροισμα της φθοράς με την φθορά δεν μπορεί να δώσει δυναμική. Θα δώσει φθορά. Εκκινήσαμελοιπόν τη νέα αυτή προσπάθειά μας, προστατευμένη από τις παθογένειες του παρελθόντος. Δεν αρνηθήκαμε την συμπόρευση με κανέναν. Ίσα ίσα απευθυνθήκαμε από την πρώτη στιγμή και συνεχίζουμε να απευθυνόμαστε σε κάθε προοδευτικό δημοκρατικό πολίτη, όπου και αν βρέθηκε το προηγούμενο διάστημα και όπου και αν βρίσκεται σήμερα. Και του λέμε, της λέμε ότι οι πόρτες μας και οι διευθύνσεις μας στο διαδίκτυο -διότι δεν έχουμε μόνο πόρτες, αλλά έχουμε και διαδικτυακούς τόπους πλέον- είναι ανοικτές. Η ένταξη στην προσπάθειά μας, η συμπαράταξη μας όχι μόνο είναι ανοικτή αλλά είναι και καλοδεχούμενη για όλες και για όλους. Θέσαμε όμως δύο όρους αξιοπιστίας, τους οποίους επαναλαμβάνω: Ο πρώτος όρος είναι ότι δεν κάνουμε παζάρια, δεν θέλουμε να αποκτήσουμε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση από βουλευτές που εξελέγησαν με άλλα πολιτικά κόμματα που έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να υπάρχουν εφόσον το επιθυμούν, άρα δεν θα είναι μέλη μας εν ενεργεία βουλευτές. Και δεύτερον, σε ό,τι αφορά -το έχω πει χιλιάδες φορές θα το πω μία ακόμα φορά- ότι δεν πρόκειται να έχουμε προκρατημένες θέσεις, θέσεις “ρεζερβέ” για καμία και για κανέναν. Μέσα από συλλογικές διεργασίες θα πάρουμε τις αποφάσεις μας όταν έρθει η ώρα. Δεν έχουμε πάρει για κανέναν και για καμία αυτή τη στιγμή σε ό, τι αφορά τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων μας, με μοναδικό κριτήριο την αξιοπιστία και την καλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα, δηλαδή να πείσουμε τους πολίτες να στηρίξουν την προσπάθειά μας, με στόχο να φέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για την πολιτική αλλαγή, αλλά και για την ακόμη πιο αναγκαία αλλαγή πολιτικής που έχει ανάγκη η κοινωνία και ο τόπος μας. Δεν ξέρω αν σε κάλυψα, αλλά δεν είπα και κάτι καινούργιο. Είναι θέσεις τις οποίες έχω καταθέσει εδώ και πάρα πολύ καιρό στο δημόσιο βίο και τις οποίες σχεδόν εμμονικά, αλλά με μεγάλη αξιοπιστίαεπαναλαμβάνω.
Γιώργος Σγούρος: Όχι, νομίζω ότι καλύφθηκα πρόεδρε,ευχαριστώ.
Αλέξης Τσίπρας: Να είσαι καλά.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Θα προχωρήσουμε στην επόμενη μας ερώτηση, στην κα. Νατάσα Ζωργιού, η οποία είναι 54 ετών, ζει στη Ναύπακτο, είναι δημόσια υπάλληλος και είναι μητέρα τριών αγοριών.
Νατάσα Ζωργιού: Καλησπέρα σας, καλησπέρα σε όλους, καλησπέρα Πρόεδρε. Εγώ θα σας κάνω μια ερώτηση που νομίζω αφορά όλους μας και έχει σχέση με το οικονομικόπρόγραμμα το οποίο έχουμε παρουσιάσει. Καθώς βλέπουμε ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα υπάρχει μια πολύ μεγάλη αντιπαράθεση σχετικά με το πρόγραμμα. Θέλω να πω ότι η Νέα Δημοκρατία, με τις πρόσφατες δηλώσεις του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, τον κύριο Κοντογιώργη, υποστηρίζει ότι το οικονομικό πρόγραμμα που έχει παρουσιάσει κοστίζει 18 δισεκατομμύρια ευρώ. Από ό,τι φαίνεται θα μας απασχολήσει πάρα πολύ, αλλά περιμένω να δω τι θα μας πείτε.
Αλέξης Τσίπρας: Ναι, ξέρετε, αυτό μου θυμίζει, αυτό που έλεγαν σε σχέση με το πόσο κόστισε η διαπραγμάτευση το πρώτο εξάμηνο του 2015. Όπου άλλοι έλεγαν 20, άλλοι 50, άλλοι 300, άλλοι 100 δισεκατομμύρια, λες και τα δισεκατομμύρια είναι στραγάλια. Μας έχει συνηθίσει η προπαγάνδα της Νέας Δημοκρατίας σε τέτοιου είδους αυθαίρετες κοστολογήσεις. Και εξεπλάγην όμως όταν είδα αυτού του είδους τις ανακοινώσεις, που θυμίζουν και έτσι απαντήσαμε κιόλας τον Ζήκο στον μπακαλόγατο, την αγαπημένη ελληνική ταινία που έκανε τέτοιου είδους λογαριασμούς σε τεφτέρια. Αν και δεν μας φταίει σε τίποτα ο συμπαθής Ζήκος, συμπαθής μπακαλόγατος, Κοιτάξτε, η κυβερνητική προπαγάνδα επιχειρεί, για άλλη μια φορά, να θέσει στον δημόσιο διάλογο στρεβλές αποτιμήσεις για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι καμία πρόταση η οποία έχει κοινωνική στόχευση δεν είναι εφικτή. Εφικτό είναι μονάχα να μειώνουμε φοροαπαλλαγές σε πολύ πλούσιους. Εφικτό είναι μονάχα να αφήνουμε ανεξέλεγκτα τα καρτέλ να διαμορφώνουν την οικονομική ζωή του τόπου. Αλλά δεν είναι εφικτό να κάνεις κάποιες στοιχειώδεις παρεμβάσεις, οι οποίες όμως έχουν κοινωνική στόχευση. Θέλω αγαπητή μου Νατάσα να σου πω το εξής και να το πω σε όλους και σε όλες: Οι προτάσεις μας και το οικονομικό μας πρόγραμμα βασίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας είναι η κοινωνική στόχευση, η ενίσχυση δηλαδή της κοινωνικής προστασίας και του κοινωνικού κράτους, γιατί αυτό αποτελεί ευθύνη της πολιτείας να στηρίζει την κοινωνία. Ο δεύτερος πυλώνας είναι αυτός της φορολογικής δικαιοσύνης. Οι προτάσεις μας, οι θέσεις μας,είναι θέσεις που θέλουν να αναδείξουν την ανάγκη να μεταφερθούν τα βάρη από τους πολλούς, που είναι πιο ευάλωτοι, και να κατανεμηθούν με μεγαλύτερη δικαιοσύνη στους λίγους που είναι πιο εύποροι. Και ο τρίτος στόχος, είναι ο στόχος της δημοσιονομικής σταθερότητας. Ξέρετε, μας κατηγορούν ότι καταθέτουμε ανέφικτες προτάσεις. Ποιοι; Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική χρεοκοπία. Αυτοί που άφησαν άδεια ταμεία. Αυτοί που άφησαν τη χώρα με έλλειμμα 15%. Και ποιους σε εμάς; Που ενώ παραλάβαμε τη χώρα με άδεια ταμεία τη φέραμε ξανά στις ράγες της σταθερότητας και της κανονικότητας. Σε εμάς, που φεύγοντας αφήσαμε τη χώρα όχι μόνο εκτός μνημονίων και με ρυθμισμένο το δημόσιο χρέος, αλλά με 37 δισεκατομμύρια στα δημόσια ταμεία. Είναι τόσο ανόητη αυτή η προσπάθεια, αλλά ας μου επιτρέψετε να μπω σε αυτή τη συζήτηση, αφού το θέλει ο κ. Μητσοτάκης. Η απάντηση λοιπόν αυτή που μιλάει για 18 δισεκατομμύρια, είναι μια απάντηση, μια τοποθέτηση η οποία προσθέτει ανόμοια πράγματα, προσθέτει μήλα με πορτοκάλια. Προσθέτει πλεονάσματα, τραπεζικά κεφάλαια και κέρδη εταιρειών. Κυρίως όμως αυτή η απάντηση έχει δύο στοιχεία τα οποία θα ήθελα να σχολιάσω. Το πρώτο είναι ότι το Μέγαρο Μαξίμου μιλάει ως εκπρόσωπος των τραπεζών, θέτοντας ζήτημα δημοσιονομικής ευστάθειας, δημοσιονομικής σταθερότητας, εάν φορολογηθούν οι τράπεζες. Και αναφέρομαι στην υπόθεση του αναβαλλόμενου φόρου όπου έχουμε καταθέσει στο δημόσιο διάλογο την εκτίμηση ότι εφόσον οι συστημικές τράπεζες πια έχουν -όχι απλά υψηλή κερδοφορία- σχεδόν προκλητική κερδοφορία, που αγγίζει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ και μοιράζουν μερίσματα στους ιδιώτες μετόχους κοντά στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ είναι το κράτος που τις ανακεφαλαιοποιήσε με το αίμα των Ελλήνων φορολογουμένων. Ο αναβαλλόμενος φόρος που θεσπίστηκε τις δύσκολες στιγμές για τις τράπεζες, προκειμένου να επιβιώσουν, θα πρέπει να ξεπληρωθεί. Θα πρέπει να επισπευσθεί η απόσβεση του. Όχι για το 2035 αλλά για το 2028, ώστε μετά το 2028 οι τράπεζες να πληρώνουν φόρο στο ελληνικό Δημόσιο, εφόσον είναι κερδοφόρες, όπως όλες οι υπόλοιπες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, στη χώρα μας. Έρχεται λοιπόν με αυτή την αλλοπρόσαλλη τοποθέτηση ο εκπρόσωπος του Μεγάρου Μαξίμου, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, και μας εγκαλεί και μάλιστα μάς λέει ότι αυτό μεγαλώνει το λογαριασμό.Ίσα-ίσα μικραίνει το λογαριασμό. Θέλουμε να αυξήσουμε τα έσοδα στο δημόσιο ταμείο εισπράττοντας φόρους και από αυτούς που σήμερα δεν πληρώνουν. Και το δεύτερο στοιχείο που θα ήθελα να σχολιάσω, είναι όταν αναφέρεται σε δημοσιονομικό κόστος στην πρότασή μας για εγγυημένη ελάχιστη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας σε κάθε νοικοκυριό με προσιτή οικονομικά τιμή. Την ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα που θα μειώσει το κόστος στους λογαριασμούς ρεύματος περί το 30%. Αυτό που προτείνουμε δεν έχει κανένα δημοσιονομικό κόστος, αλλά μιλάει για τη δυνατότητα που η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πλέον προβλέπει για σταθερά μακροχρόνια συμβόλαια ανάμεσα στους παρόχους ενέργειας και στους στους παραγωγούς ΑΠΕ, ώστε αυτά τα σταθερά συμβόλαια να μην επηρεάζονται από τις διακυμάνσεις στην αγορά. Έχουμε μελετήσει, αν αυτό υπήρχε διαχρονικά, θα είχαμε τη δυνατότητα για μείωση του κόστους κατά 30% για κάθε νοικοκυριό, κάτι που δεν είναι καθόλου αμελητέο. Αυτό έχει μηδενικό κόστος. Ίσα-ίσα, έχει όφελος, γιατί μικρότερο ενεργειακό κόστος σημαίνει μεγαλύτερες δυνατότητες για την ανάπτυξη και μεγαλύτερες δυνατότητες για το κάθε νοικοκυριό. Και έρχεται, λοιπόν, πάλι εδώ εκπρόσωπος του Μαξίμου, ως εκπρόσωπος τη μία τωντραπεζών, εδώ στο συγκεκριμένο ζήτημα του καρτέλ της ενέργειας, για να μας ασκήσει κριτική. Για να τελειώνουμε λοιπόν. Οι προτάσεις μας είναι απόλυτα κοστολογημένες. Είναι απόλυτα βιώσιμες με βάση τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και έχουν αναπτυξιακό πρόσημο, έχουν αναπτυξιακή προοπτική. Είναι όμως προτάσεις που εντάσσονται σε μία άλλη φιλοσοφία στήριξης της κοινωνίας και ρήξης με τα μεγάλα συμφέροντα τα οποία εκπροσωπεί και στηρίζει εδώ και επτά χρόνια ο κ. Μητσοτάκης.
Νατάσα Ζωργιού: Πρόεδρε σ’ ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα πάρα πολλά να σας ρωτήσω, αλλά νομίζω ότι και άλλοι πολίτες θέλουν να μιλήσουν. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία.
Αλέξης Τσίπρας: Για την οικονομία θέλεις να ρωτήσεις ή για άλλα θέματα;
Νατάσα Ζωργιού: Για πάρα πολλά θέματα. Εγώ θα ευχηθώ να είμαστε αρωγοί δίπλα σας. Κάθε επιτυχία, γιατί και εγώ έχω τρία παιδιά που σπουδάζουν στην Ελλάδα, να μπορούν να προοδεύσουν στη χώρα τους. Γιατί αν δεν αλλάξει κάτι πραγματικά, ο ορίζοντας, αυτό που βλέπουμε και εμείς σαν γονείς, είναι να φύγουν έξω. Είναι κρίμα.
Αλέξης Τσίπρας: Πράγματι είναι κρίμα…
Νατάσα Ζωργιού:…Εσείς έχετε δύο παιδιά, εγώ τρία. Δεν γίνεται τα νέα παιδιά να μεγαλώσουν οικογένειες.
Αλέξης Τσίπρας: Ναι, πράγματι, και είναι ίσως η μεγαλύτερη ευθύνη σήμερα, είναι ηρωική προσπάθεια το να έχει κανείς τρία παιδιά. Γιατί συνήθως ο μέσος όρος είναι από τα δύο παιδιά και κάτω. Αντιμετωπίζουμε και θα αντιμετωπίσουμε σύντομα σοβαρό πρόβλημα σε σχέση με το δημογραφικό. Αλλά η μεγάλη αγωνία όλων μας είναι να μπορέσουν τα παιδιά μας να ζήσουν σε μια χώρα καλύτερη και όχι χειρότερη από αυτή που ζήσαμε και μεγαλώσαμε εμείς.
Νατάσα Ζωργιού: Και να πω κάτι τελευταίο. Δεν έχει σημασία μόνο ο οικονομικός παράγοντας. Τα παιδιά θέλουν να μεγαλώνουν και σε μία υγιή κοινωνία, δίκαιη όπως απαντήσατε στην προηγούμενη ερώτηση. Δεν είναι μόνο το οικονομικό κομμάτι, είναι το ηθικό, είναι η δικαιοσύνη, που αγγίζει πάρα πολύ.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Σας ευχαριστούμε. Και μιας και λέμε για νέα παιδιά, ας πάμε στην Αναστασία Κατηφόρη, η οποία είναι 24 ετών, απόφοιτη του τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης και μεταπτυχιακή φοιτήτρια Μοριακής Βιολογίας. Αναστασία, ο λόγος σε σένα.
Αναστασία Κατηφόρη: Καλησπέρα κι από μένα! Όπως ακούσατε είμαι βιολόγος και ασχολούμαι με την έρευνα. Θα ήθελα να συνεχίσω με διδακτορικές σπουδές. Παρόλα αυτά η έρευνα στη χώρα φαίνεται να απαξιώνεται όλο και περισσότερο. Η χρηματοδότηση της βασικής έρευνας είναι περιορισμένη, οι υποτροφίες είναι λίγες και ακόμα και όταν κάποιος καταφέρει να εξασφαλίσει μια υποτροφία, το ύψος της δεν επαρκεί να έχει μια αξιοπρεπή διαβίωση. Έτσι δημιουργείται ένα περιβάλλον χωρίς ουσιαστική προοπτική για τους νέους επιστήμονες. Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στοχεύετε να πάρετε για την ενίσχυση της έρευνας στην Ελλάδα.
Αλέξης Τσίπρας: Ναι, είναι πολύ καίρια η παρέμβαση και πολύ σημαντική η ερώτησή σου σε σχέση με το ζήτημα της έρευνας και της καινοτομίας. Κι αυτό γιατί νομίζω ότι μία από τις μεγαλύτερες πληγές και για την οικονομία, αλλά συνολικά για το σώμα της πατρίδας μας, είναι ότι οι νέοι άνθρωποι που έχουν αφιερώσει ή θέλουν να αφιερώσουν τη ζωή τους στη γνώση και θέλουν να αφιερώσουν το χρόνο τους στην έρευνα, ουσιαστικά διώκονται από τη χώρα. Προφανώς, θα μπορούσε να είναι μια απάντηση ό,τι και να κάνουμε, οι συνθήκες σε σχέση με άλλες χώρες που έχουν πολύ προηγμένη την έρευνα, την καινοτομία, τις νέες τεχνολογίες θα ήταν καλύτερες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τη μάχη. Εμείς, σε πολύ δύσκολες συνθήκες, θα θυμίσω, είχαμε δημιουργήσει το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, το οποίο είχε δώσει εκατοντάδες υποτροφίες σε νέους ανθρώπους, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να μείνουν εδώ. Δυστυχώς σήμερα έχει απαξιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Προσπαθώντας να ιχνηλατήσουμε την απάντησή μου στα ερωτήματα που έθεσες, θα έλεγα ότι στρατηγικά το πρώτο που θα κάναμε, δίνοντας έμφαση στην αξία του τομέα της έρευνας και της καινοτομίας, είναι ο διαχωρισμός του Υπουργείο Παιδείας σε δυο ξεχωριστά υπουργεία. Το ένα είναι το Υπουργείο Παιδείας όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, έχοντας την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και το δεύτερο Υπουργείο θα είναι αποκλειστικά Υπουργείο Έρευνας, Καινοτομίας και Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Προφανώς η ίδρυση του ΕΛΙΔΕΚ και η οικονομική ενίσχυση, για να παίξει ένα μεγαλύτερο και ουσιαστικότερο ρόλο. Η διαμόρφωση του Υπουργείου προφανώς θα συμπαρασύρει και πόρους, περισσότερους πόρους που πρέπει να κατευθυνθούν στην έρευνα. Κρίσιμο ζήτημα είναι η διασφάλιση της συνέχειας των χρηματοδοτικών χρηματοδοτικών ροών που θα πρέπει να φτάνουν από τα προγράμματα στον ερευνητή. Κρίσιμο ζήτημα επίσης είναι η διασφάλιση της αξιοκρατίας, της διαφάνειας στις αξιολογήσεις των ερευνητικών προγραμμάτων. Και πολύ μεγάλο ζήτημα επίσης είναι το θέμα της στήριξης των ερευνητών, προκειμένου να μπορούν να έχουν τις απαραίτητες υποδομές για να συνεχίσουν απρόσκοπτα να διεξαγάγουν την έρευνά τους. Είτε αυτές οι υποδομές έχουν να κάνουν με τη στέγη τους, είτε έχουν να κάνουν με κάποια κίνητρα και κοινωνικές υπηρεσίες. Διασφάλιση πρόσβασης σε κάποιες κοινωνικές υπηρεσίες για να μπορέσουν αυτά τα νέα παιδιά να μείνουν εδώ. Νομίζω ότι το θέμα αυτό θα πρέπει να μας απασχολήσει ειδικότερα και στον τομέα Παιδείας, όπου τις επόμενες μέρες θα καταθέσουμε αναλυτικά τις προτάσεις μας και ίσως έχω κι εγώ σύντομα τη δυνατότητα να συνομιλήσω με νέους και νέες ερευνητές για να ακούσω και τις δικές τους θέσεις και προτάσεις για το πώς θα μπορούσαν να διαμορφωθούν και οι δικές μας προγραμματικές θέσεις, ώστε να καλύψουν, στα πλαίσια βεβαίως των δυνατοτήτων που έχει η ελληνική οικονομία, γιατί πρέπει να λέμε πράγματα τα οποία είναι αξιόπιστα, πρέπει να λέμε πράγματα που μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά να δούμε με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε και εμείς να εμβαθύνουμε ακόμα περισσότερο στο ζήτημα αυτό. Πάντως, το θέμα των νέων ερευνητών, της έρευνας και της καινοτομίας στη χώρα, είναι κρίσιμο ζήτημα στο οποίο θέλουμε να επενδύσουμε.
Αναστασία Κατηφόρη: Σας ευχαριστώ πολύ.
Αλέξης Τσίπρας: Κι εγώ σ’ ευχαριστώ.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Ευχαριστούμε, και προχωράμε στη Θεοδώρα Μπάδα, ασχολείται με τη βιώσιμη ανάπτυξη, τον πολιτισμό και το περιβάλλον. Θεοδώρα, ο λόγος σε σένα.
Θεοδώρα Μπάδα: Καλησπέρα κι από μένα κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα μπω κατευθείαν στην ερώτησή μου, για να σας δώσω το χρόνο να απαντήσετε σε όσο το δυνατόν περισσότερους συντρόφους. Θέλω να μου πείτε ποια είναι η πιο δύσκολη αλήθεια που πρέπει να πει σήμερα ένας προοδευτικός ηγέτης στους πολίτες, ακόμα κι αν αυτή έχει πολιτικό κόστος.
Αλέξης Τσίπρας: Η πιο δύσκολη αλήθεια είναι. Αυτό που είπα προχθές και σε ένα βιντεάκι το οποίο έφτιαξα, όταν με ρώτησαν τι έχει αλλάξει από το από τότε που έγινες πρωθυπουργός μέχρι σήμερα. Η πιο δύσκολη αλήθεια είναι ότι δεν αρκεί να έχεις το δίκιο. Πρέπει να ξέρεις και πώς αυτό το δίκιο θα το επιβάλεις. Ότι το δίκιο είναι ζόρικο πολύ, όπως έχει πει μια αγαπημένη μας συγγραφέας, η Μάρω Δούκα. Είναιζόρικο το δίκιο και πρέπει να έχει σχέδιο για να το επιβάλεις. Και ταυτόχρονα πρέπει να γνωρίζεις ότι η πορεία προς την κοινωνική δικαιοσύνη, η πορεία προς μια δικαιότερη κοινωνία δεν είναι ευθύγραμμη. Δεν είναι μια στιγμή που το κατακτάς. Έχει μπρος και πίσω, έχει αναταράξεις, έχει δυσκολίες, έχει νίκες και επιτυχίες, έχει και συμβιβασμούς, αναγκαίους συμβιβασμούς. Και πρέπει να έχεις την αντοχή, αλλά να έχεις αποφασίσει ότι θα πληρώσει το πολιτικό κόστος αν χρειαστείπροκειμένου να πετύχεις πράγματα προς αυτή την κατεύθυνσ. Και θα πρέπει να είσαι έτοιμος να “λερώσεις τα ρούχα σου”, όπως λένε, να “λερωθείς” με την έννοια να τσαλακωθείς αν θες να το πετύχεις. Διότι βλέπω και κάποιους που με μεγάλη ευκολία μας ασκούν κριτική δήθεν από τα Αριστερά, λέγοντας ας πούμε ότι δεν έπρεπε να αναλάβετε τη διακυβέρνηση σε συνθήκες μνημονιακής επιτροπείας. Μα πότε άλλοτε είναι πιο χρήσιμη η Αριστερά, αν δεν είναι στις πιο κρίσιμες και στις πιο δύσκολες συνθήκες; Ξέρετε, εγώ πιστεύω στη δύναμη της πολιτικής γιατί έχει τη δυνατότητα να κάνει τα πράγματα καλύτερα για τους ανθρώπους. Και δεν μπορώ να κατανοήσω καθόλου κάποιους πολύ πολύ Αριστερούς, τόσο πολύ που λένε ότι εμείς δεν θα ασχοληθούμε ποτέ με την διακυβέρνηση παρά μονάχα στη Δευτέρα Παρουσία του σοσιαλισμού, οι οποίοι έχουν αυτή την ευκολία να φεύγουν από τα προβλήματα και την ευκολία να το παίζουν πάντοτε, ας πούμε “τζάμπα μάγκες”, διαμαρτυρόμενοι, αλλά ποτέ αναλαμβάνοντας ευθύνη. Πώς αλήθεια θα κάνεις τις συνθήκες καλύτερες για τους εργαζόμενους, για τους φτωχούς, γι’ αυτούς που είναι στον κοινωνικό αποκλεισμό, αν δεν πάρεις την ευθύνη; Και βεβαίως όποιος παίρνει την ευθύνη κάνει και λάθη. Όποιος παίρνει την ευθύνη έχει και κόστος. Άρα, λοιπόν, αυτό θα έλεγα ότι είναι το πιο δύσκολο που μπορεί να πει ένας προοδευτικός πολίτης. Ότι η πορεία προς την κοινωνική δικαιοσύνη, προς έναν καλύτερο κόσμο δεν είναι ευθύγραμμη. Έχει ανηφόρες και κατηφόρες και δεν είναι εύκολη. Είναι δύσκολη. Το ζήτημα είναι να μην χάσουμε την ψυχή μας, τον στόχο μας, την καρδιά μας και την πίστη μας σε αυτές τις αξίες που πρεσβεύουμε, καθώς και τη μνήμη μας στους ανθρώπους που θέλουμε να εκπροσωπούμε. Να θυμόμαστε πάντα δαδή ποιούς και ποιές εκπροσωπούμε.
Θεοδώρα Μπάδα: Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Αλέξης Τσίπρας: Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Σας ευχαριστούμε και πάμε στην επόμενη ερώτηση. Είναι ο κ. Ασημάκης Μπάρτζης, ετών 55, ο οποίος το 2021 έδωσε πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασε, και κατοικεί στην Κορινθία. Κύριε Μπάρτζη ο λόγος σε εσάς.
Ασημάκης Μπάρτζης: Καλησπέρα σας, καλησπέρα Αλέξη, καλησπέρα σύντροφοι.
Αλέξης Τσίπρας: Καλησπέρα. Πότε δώσατε εξετάσεις;
Ασημάκης Μπάρτζης: Το 2021.
Αλέξης Τσίπρας: Το 2021, μπράβο!
Ασημάκης Μπάρτζης: Στην καραντίνα.
Αλέξης Τσίπρας: Ήταν ευκαιρία τότε.
Ασημάκης Μπάρτζης: Ήταν ευκαιρία να μελετήσεις. Υπήρχε χρόνος γιατί εργαζόμουν στο καζίνο τότε και είχε κλείσει. Ζούσα με 534 ευρώ, ήμουν γκρουπιέρης. Και έτσι εκμεταλλεύτηκα το χρόνο, μετά από παρότρυνση της κόρης μου, κάθισα και διάβασα.
Αλέξης Τσίπρας: Σε ποια σχολή πέρασες;
Ασημάκης Μπάρτζης: Τμήμα Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Είμαι τελευταίο έτος, έχω τελειώσει, μου έχουν μείνει κάτι μαθήματα και πιστεύω θα πάνε όλα καλά. Ευχαριστώ πολύ.
Αλέξης Τσίπρας: Πως σε βλέπουν εκεί οι φοιτητές που σε έχουν συμφοιτητή;
Ασημάκης Μπάρτζης: Δέχομαι συγχαρητήρια απ’ αυτή την εξαιρετική νέα γενιά. Γιατί μπορεί να είναι η πιο ριγμένη γενιά, αλλά για μένα είναι ικανότατοι με τρομερά προσόντα. Μια πανέξυπνη γενιά. Αλλά τους λέω, ενώ δέχομαι τα συγχαρητήρια, ότι δεν πρέπει να μου λένε συγχαρητήρια. Θα πρέπει να μη γίνουν σαν και εμένα, να μη φτάσουν στα 50 τους, να δώσουν πανελλήνιες. Όταν έρθει η ώρα να αποφασίσουν, να αποφασίσουν σωστά. Η ζωή είναι μπροστά.
Αλέξης Τσίπρας: Ανοίγεις ένα δύσκολο θέμα τώρα σε σχέση με τις Πανελλήνιες. Γνωρίζεις πολύ καλά ότι έχουμε επεξεργασίες για την ανάγκη αλλαγής αυτού του συστήματος, το οποίο έχει ένα πολύ θετικό, ότι είναι αδιάβλητο, αλλά δεν είναι ταυτόχρονα και αξιόπιστο, με την έννοια ότι σε πολύ μικρή ηλικία βάζει τα νέα παιδιά σε μια δοκιμασία η οποία είναι στα όρια της απανθρωπιάς. Βάζει τα νέα παιδιά σε έναν απίστευτο ανταγωνισμό γιατί μέσα σε τρεις ώρες πρέπει να ανταποκριθείς. Και αν δεν ανταποκριθείς, να στραβώσει η πορεία της ζωής σου. Αλλά, έχεις απόλυτο δίκιο σε σχέση με το ότι θα πρέπει να διαμορφώσουμε τις συνθήκες εκείνες ώστε η πρόσβαση στη γνώση και η κατάκτηση της γνώσης να είναι ως ευκαιρία που θα δίνεται ισότιμα στους νέους ανθρώπους στην ηλικία που πρέπει να δίνεται.
Ασημάκης Μπάρτζης: Καταρχήν είμαι κατενθουσιασμένος για τη δημιουργία της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Είναι κάτι το οποίο το ήθελα πάρα πολύ. Αισθανόμουν ότι.
Αλέξης Τσίπρας: Ήσουν από αυτούς που έλεγαν “ανακοίνωσε το” στις εκδηλώσεις;
Ασημάκης Μπάρτζης: Και χειρότερα…Έτσι λοιπόν μπαίνω στο θέμα, να κάνω την ερώτηση για να μην τρώω το χρόνο και από τους υπόλοιπους συντρόφους. Όσον αφορά την ψηφιακή διακυβέρνηση, την πολυδιαφημισμένη ψηφιακή διακυβέρνηση. Ενώ έχουν φτάσει το μέσο Έλληνα να του φτάνουν τα λεφτά μόνο για τη ΔΕΗ και το σούπερ μάρκετ, ενώ δουλεύουν δύο άτομα σε μια οικογένεια, το οποίο είναι εξαιρετικά λυπηρό, και μετά του πουλάνε ψηφιακή διακυβέρνηση. Φούμαρα! Πόσοι τελικά επωφελούνται από αυτή τη ψηφιακή διακυβέρνηση; Έτσι λοιπόν ρωτάω, ποιες τομές ή παρεμβάσεις σε υφιστάμενες υπηρεσίες και δομές θα κάνει μια επικείμενηδιακυβέρνηση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης μέσω της Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ώστε να αναβαθμιστεί η ποιότητα της ζωής των πολιτών;
Αλέξης Τσίπρας: Ενδιαφέρον, πολύ ωραίο το ερώτημα. Εμείς έχουμε το προνόμιο, ενώ είμαστε ένα κόμμα το οποίο ιδρύθηκε πριν από μόλις 50 μέρες, να έχουμε εδώ και δύο χρόνια την λειτουργία του Ινστιτούτου. Το ΙΝΑΤ αποτελείται από αρκετά αξιόλογους επιστήμονες, νέους ανθρώπους και μεγαλύτερους, με εμπειρία, και δουλεύει εδώ και 1,5 – 2 χρόνια πολύ εντατικά στην κατεύθυνση της παραγωγής εναλλακτικών προοδευτικών πολιτικών διακυβέρνησης. Και στο ζήτημα της ψηφιακότητας,στο ζήτημα της ψηφιακής πολιτικής, έχει ήδη παράξει πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις. Θα αναφερθώ σε δύο παρεμβάσεις:Η μία έχει δημοσιοποιηθεί ήδη, η άλλη είναι υπό δημοσίευση. Η πρώτη παρέμβαση αφορά το πρόγραμμα Διαφάνεια, το οποίο έχουμε αναδείξει. Τι είναι αυτό; Είναι η διασύνδεση των υπαρχουσών διαδικτυακών τόπων με τα στοιχεία για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, των δημόσιων συμβάσεων, της πλατφόρμας “Διαύγεια”, που είχε τεθεί σε λειτουργία από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, και η δυνατότητα,όχι μόνο να είναι διασυνδεδεμένες αυτές οι ψηφιακές πλατφόρμες, αλλά και μέσα από ένα σύστημα αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης να μπορούν να παράγουν ανά πάσα στιγμή αποτέλεσμα σε οποιονδήποτε πολίτη θέλει να ψάξει εάν ένα έργο προχωράει και πώς προχωράει. Και μάλιστα αυτομάτως αυτό το σύστημα σηκώνει κόκκινη σημαία σε διαδικασίες οι οποίες έχουν σοβαρή υπόνοια διαπλοκής, διαφθοράς, στημένων διαγωνισμών, στημένων συμβάσεων.
Με δυο λόγια, οποιοδήποτε έργο, οποιαδήποτε δημόσια σύμβαση, από την ώρα που συνάπτεται μέχρι την ώρα που το έργο παραδίδεται, θα είναι υπό διαρκή επιτήρηση και σε πλήρη διαφάνεια σε όλους τους πολίτες. Όταν λοιπόν γίνεται ένας διαγωνισμός και αυτοί οι οποίοι συμμετέχουν έχουν φτιάξει την εταιρεία τους λίγες μέρες πριν, όταν γίνεται ένας διαγωνισμός και κατατμείται στο ελάχιστο ποσό όπου προβλέπεται απευθείας ανάθεση, και άρα το ίδιο έργο αθροίζεται σε 4, 5, 6,8 συμβάσεις του ελάχιστου ποσού, όταν υπάρχουν εταιρείες που αναλαμβάνουν ένα έργο που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο ή δημιουργήθηκαν λίγες μέρες πριν, τότε σηκώνεται κόκκινη σημαία. Όταν επίσης υπάρχει καθυστέρηση στην παράδοση ενός έργου, σηκώνεται κόκκινη σημαία. Καιάρα η τεχνητή νοημοσύνη τίθεται στην υπηρεσία του κράτους, της πολιτείας και του πολίτη, αλλά στην υπηρεσία εκείνη που θέλει ένα κράτος διαφανές, που θέλει την αξιοκρατία, που θέλει την καταπολέμηση της διαφθοράς. Οι νέες τεχνολογίες θα μπορούσαν λοιπόν να βοηθήσουν τα μέγιστα στην καταπολέμηση της διαφθοράς, αρκεί να υπήρχε πολιτική βούληση. Η σημερινή κυβέρνηση προφανώς δεν έχει θέμα με την εφαρμογή της τεχνολογίας, διότι ουσιαστικά αυτό το οποίο έχει κάνει είναι πρωτοφανές. Όλοι θα γνωρίζετε ότι τα τελευταία έξι χρόνια έχει δώσει πάνω από 12 δισεκατομμύρια ευρώ σε απευθείας αναθέσεις και πάνω από 8 δισεκατομμύρια ευρώ σε κλειστούς διαγωνισμούς. Και το λέω αυτό διότι αντιλαμβάνεστε το δημοσιονομικό κόστος που έχει αυτό. Αν κάθε απευθείας ανάθεση ή κλειστός διαγωνισμός που συμμετέχει μόνο ένας ήταν μια κανονική διαγωνιστική διαδικασία έδινε ένα μέσο όρο εκπτώσεων 20 με 30%, σε αυτά τα 20 δισ. τα οποία σας ανέφερα, θα ήταν 4 έως 6 δισ. στο δημόσιο ταμείο. 4 έως 6 δισ. Η απώλεια από το δημόσιο ταμείο μόνο από τις απευθείας αναθέσεις και τους κλειστούς διαγωνισμούς. Αυτό το σύστημα, το οποίο παρουσίασε και έδωσε στη δημοσιότητα το ΙΝΑΤ, δεν θα επέτρεπε να συμβεί αυτό που συμβαίνει σήμερα. Γιατί διαρκώς θα αναδείκνυε όλες αυτές τις εκατοντάδες προβληματικές υποθέσεις και θα ήταν αντικείμενο συζήτησης, αντικείμενο αναφοράς, αντικείμενο ερωτήσεων στη Βουλή. Δεν θα μπορούσε να σταθεί μια κυβέρνηση. Άρα λοιπόν, εμείς δεν λέμε μονάχα ότι θα φέρουμε την εντιμότητά μας για να καταπολεμήσουμε την διαφθορά. Θα φέρουμε και εργαλεία που δεν θα επιτρέπουν σε καμιά κυβέρνηση να λειτουργεί με ανεντιμότητα. Θα θεσπίσουμε όμως αυτά τα εργαλεία, γιατί πρέπει να θεσπιστούν, να γίνουν νόμος του κράτους, και άρα από κει και πέρα κάθε κυβέρνηση να κρίνεται εάν έρχεται να καταργήσει ένα τέτοιο μέτρο. Δηλαδή να κρίνεται για το αν θέλει να έχει τον έλεγχο και από τους πολίτες, αν θέλει να λογοδοτεί στους πολίτες και θέλει να είναι πιστή στους όρκους στο Σύνταγμα ότι θα υπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνίας. Το δεύτερο. Η δεύτερη ψηφιακή παρέμβαση που ετοιμάζουμε, έχει να κάνει με ένα παρατηρητήριο τιμών. Θα προσπαθήσω πολύ σύντομα να το περιγράψω. Είναι η δυνατότητα να καταγράφεται η τιμή ενός προϊόντος σε κάθε διαδικασία, σε κάθε κόμβο μετάβασης της μεγάλης αλυσίδας από την παραγωγή του μέχρι το ράφι του σούπερ μάρκετ. Να αναγράφεται ψηφιακά σε κάθε διαδικασία η πώλησή του. Να είναι εμφανές το περιθώριο κέρδους που υπάρχει από τη μία από τον ένα κόμβο στον άλλον, ούτως ώστε να έχει τη δυνατότητα το κράτος να παρεμβαίνει όταν διαπιστώνει υπερβολικά περιθώρια κέρδους από το ένα στο άλλο στάδιο. Επίσης, είναι ένα εργαλείο που και με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να λειτουργήσει. Αλλά και αυτό απαιτεί -δεν αρκεί μόνο ως εργαλείο- να υπάρχει και η πολιτική βούληση και το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο. Όταν λοιπόν ξέρουμε ότι ένα προϊόν έχει πέντε φορές πάνω στο ράφι απ’ όσο το παράγει ο παραγωγός και το πουλάει ,στο πρώτο στάδιο στον πρώτο μεσάζοντα, και από τον πρώτο στο δεύτερο στον τρίτο, στον τέταρτο, έχουμε καταγράψει την αύξηση της τιμής και τα περιθώρια κέρδους, τότε ξέρουμε πού να παρέμβουμε. Ξέρουμε σε ποιο ακριβώς στάδιο πρέπει να εστιάσουμε για να εντοπίσουμε την αισχροκέρδεια. Είναι λοιπόν ένα εργαλείο το οποίο θα το παρουσιάσουμε το επόμενο διάστημα, που και αυτό θέτει την τεχνολογία στην υπηρεσία της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, αλλά και στην υπηρεσία της καταπολέμησης του μεγαλύτερου προβλήματος που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία, που είναι το υψηλό κόστος ζωής.
Ασημάκης Μπάρτζης: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα βγουν κι άλλα στην πορεία. Το θέμα είναι να γίνει η αρχή και με τη νίκη. Αυτό έχω να πω μόνο.
Αλέξης Τσίπρας: Να είσαι καλά.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Σας ευχαριστούμε πολύ. Προχωράμε στον Κωνσταντίνο Ζωγιό, ο οποίος είναι πολιτικός επιστήμονας, 25 χρόνων. Κωνσταντίνε έχεις το λόγο.
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Καλησπέρα και από μένα. Καλησπέρα σε όλες και όλους τους συντρόφους.
Αλέξης Τσίπρας: Από πού είσαι Κωνσταντίνε;
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Από Βέροια είμαι, αλλά τα πολλά τελευταία χρόνια δουλεύω και σπούδασα εδώ στην Αθήνα.
Αλέξης Τσίπρας: Άρα είσαι στην Αθήνα τώρα;
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Τώρα, ναι. Λέω με την ερώτηση να στρέψω λίγο το ενδιαφέρον στο κόμμα μας, στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Λέμε και μιλάμε για ένα υβριδικό κόμμα. Πρόεδρε, είμαι σίγουρος ότι ξέρεις καλύτερα από μένα ότι για πολλούς και πολλές από εμάς αυτό είναι κάτι πρωτόγνωρο. Οπότε η ερώτηση είναι τι αλλάζει στη ζωή τη δική μας, των κομματικών μελών;
Αλέξης Τσίπρας: Καταρχάς, τι σημαίνει υβριδικό κόμμα; Να συνειδητοποιήσουμε τι σημαίνει υβριδικό κόμμα. Υβριδικό κόμμα σημαίνει ότι η λειτουργία του θα είναι είτε διά ζώσης είτε διαδικτυακή. Ότι θα υπάρχουν οργανώσεις οι οποίες θα είναι είτε τοπικές είτε θεματικές και θα επιλέγει το κάθε μέλος που θέλει να συμμετάσχει. Ότι θα υπάρχουν και διαδικασίες οριζόντιες, οι οποίες θα συμπεριλαμβάνουν τα μέλη που θέλουν να συμμετάσχουν σε αυτές, μέσα από τις οποίες τα μέλη θα διαβουλεύονται, θα παίρνουν μέρος στη χάραξη της πολιτικής, στη διαμόρφωση των θέσεων. Υβριδικό κόμμα επίσης σημαίνει ότι δεν θα έχει αυτή τη δομή που γνωρίσαμε, που υπάρχει από τα κόμματα νέου τύπου μέχρι σήμερα, δηλαδή την πυραμίδα όπου κάποιοι, ας πούμε, θα είναι ψηλά και θα παίρνουν τις αποφάσεις και αυτοί που θα είναι στη βάση θα συγκαλούνται μονάχα δια ζώσης σε τοπικό επίπεδο για να μαθαίνουν τη γραμμή, όχι να τη διαμορφώνουν, και για να κολλάνε αφίσες, να το πω έτσι πρακτικά. Αλλά θα υπάρχει αυτή η δυνατότητα οριζόντιας επικοινωνίας και πολλές κρίσιμες αποφάσεις θα τίθενται σε διαβούλευση, όχι μόνο από τη διαμόρφωση των θέσεων, αλλά και οι αποφάσεις θα τίθενται σε διαβούλευση. Πολλές, μάλιστα, μέσα από δημοψηφίσματα θα λαμβάνονται από τα ίδια τα μέλη – από το σύνολο των μελών. Οι κρίσιμες αποφάσεις. Άρα, εδώ μιλάμε για ένα νέο μοντέλο κόμματος το οποίο είναι διαδραστικό, το οποίο δίνει τη δυνατότητα οριζόντιας επικοινωνίας, το οποίο είναι αποτελεσματικό. Διότι μπορεί να οργανώνει με πολύ μεγαλύτερη ευκολία και να ενημερώνει τα μέλη μας αλλά και να οργανώνει δράσεις και παρεμβάσεις δραστηριότητες. Και το οποίο, να το πω και αυτό γιατί είναι σημαντικό στις μέρες μας,είναι και πολύ πιο οικονομικό, Δηλαδή δεν απαιτεί να έχεις παντού γραφεία και να πληρώνεις ενοίκια -αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ενθαρρύνουμε όσους συντρόφους και συντρόφισσες θέλουν να καλύψουν αυτά τα έξοδα σε τοπικό επίπεδο και να έχουν έναν χώρο συνάντησης ζωντανής συνάντησης- αλλά δεν είναι απαραίτητο να έχεις. Μπορείς να λειτουργήσεις και χωρίς αυτά. Θέλω να πω όμως και κάτι ακόμα. Πέρα από την λειτουργία του υβριδικού κόμματος, που είναι μια άλλη δομή, που είναι ένας άλλος τρόπος επικοινωνίας και λήψης απόφασης αποφάσεων, κρίσιμο είναι να δούμε και τι θέλουμε να κάνουν τα μέλη μας. Θέλουμε λοιπόν τα μέλη μας να είναι δραστήρια στην τοπική κοινωνία ή στους χώρους δουλειάς, στους χώρους των ενδιαφερόντων τους. Δεν θέλουμε απλά να είναι δραστήρια μέσα από το πληκτρολόγιο. Θέλουμε η επικοινωνία με τη Συμπαράταξη μας να γίνεται κυρίως μέσα από το πληκτρολόγιο, και δια ζώσης, αλλά το πληκτρολόγιο εκεί θα παίζει μεγάλο ρόλο. Αλλά η κοινωνική δράση δεν μπορεί να γίνεται μόνο μέσα από το πληκτρολόγιο. Θέλουμε λοιπόν μέλη, άντρες και γυναίκες, που θα είναι δραστήρια στο χώρο δουλειάς, εκπαίδευσης, στην τοπική κοινωνία. Που σημαίνει ότι θέλουμε τη συμμετοχή σας, όχι μόνο στην Συμπαράταξη, αλλά και στις διαδημοτικές κινήσεις, στους πολιτιστικούς συλλόγους, στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, στα τοπικά κινήματα.
Αλέξης Τσίπρας : Εκεί όπου μπορεί να υπάρξει κινητοποίηση των ανθρώπων που θέλουν να είναι δραστήριοι, ενεργοί για να δουλέψουν, να γίνουν καλύτερα τα πράγματα στον τόπο μας. Και θέλουμε αυτή τη συμμετοχή όχι για να καπελώσουν αυτά τα κινήματα, αυτούς τους συλλόγους, αυτούς τους φορείς, αλλά για να γίνει δικός μας πλούτος των ιδεών μας πιο ισχυρός. Για να έχουμε διάδραση με την πραγματική κοινωνία και για να μπορούμε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στους αγώνες, στις μάχες, για να αλλάξει η ζωή μας. Διότι η πολιτική δεν μπορεί να είναι η συμμετοχή μας σε μια εκλογική διαδικασία, κάθε τέσσερα χρόνια που έχουμε εκλογές. Πολιτική πρέπει να είναι η πάλη μας καθημερινά, ο καθένας από το μετερίζι του, για να αλλάξουμε τη ζωή μας, να κάνουμε καλύτερα τα πράγματα. Αν το καταφέρουμε αυτό, αν δηλαδή καταφέρουμε να έχουμε μια αποτελεσματική υβριδική λειτουργία, πιο δημοκρατική, πιο άμεση, πιο συλλογική. Και ταυτόχρονα καταφέρουμε να γίνουμε και πιο ενεργοί εκεί όπου μπορούμε να έχουμε τη δυνατότητα συμμετοχής στα κοινά. Τότε θα έχουμε πετύχει πάρα πολλά πράγματα ως ένας νέος πολιτικός φορέας, ακόμη και πριν αναλάβουμε την ευθύνη της διακυβέρνησης του τόπου. Θα είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία, θα είμαστε χρήσιμοι στους πολίτες. Θα είμαστε χρήσιμοι στη μάχη για την πρόοδο.
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Θα έχουμε δουλειά λοιπόν τότε. Καλή δύναμη σε όλες και όλους.
Αλέξης Τσίπρας : Εσύ πού βρίσκεσαι; Σε ποιο είσαι; Έχεις τελειώσει σπουδές;
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Έχω τελειώσει Διεθνών Ευρωπαϊκών στο Πάντειο. Τώρα είμαι μεταπτυχιακός φοιτητής και παράλληλα εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα.
Αλέξης Τσίπρας : Οκ. Άρα ο χώρος της δράσης σου ποιος μπορεί να είναι; Ποιος θα μπορούσε να είναι;
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Οι γειτονιές και έχω χρονιά δράσης στις σχολές.
Αλέξης Τσίπρας : Σωματεία ή το εργασιακό πεδίο; Αλλά φυσικά και ο χώρος των ενδιαφερόντων. Γιατί μπορούμε να φτιάξουμε και θα φτιάξουμε και θεματικές ενότητες. Ή και θεματικές οργανώσεις πάνω στα ενδιαφέροντα τα οποία έχουμε. Επίσης πολύ σημαντικό και μιας και το συζητάμε να μην το ξεχάσω στην πρώτη επαφή που είχατε όλοι και όλες. Για να εγγραφείτε στο myELAS.GR ερωτηθήκατε για το πεδίο των ενδιαφερόντων σας. Τώρα σχεδιάζουμε να δεχτείτε ένα μέιλ για να απαντήσετε, ένα μήνυμα για να απαντήσετε σε σχέση με τον τομέα από αυτούς που έχουμε ήδη δημιουργήσει στο οποίο θέλετε να συμμετάσχετε. Γιατί αυτό; Γιατί οι αρμόδιοι Τομεάρχες μαζί με τους συντονιστές των τομέων αυτών θα πρέπει να μαζέψουν όλα τα μέλη που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν και να διαβουλεύονται και να έχουν την άποψή τους, να την καταθέτουν και να συμμετέχουν στην παραγωγή πολιτικών θέσεων και δράσεων σε κάθε τομέα ξεχωριστά. Άρα αυτό είναι κάτι το οποίο σκεφτόμαστε να κάνουμε το επόμενο διάστημα και όσοι και όσες πραγματικά ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε, μην παραλείψετε να απαντήσετε.
Κωνσταντίνος Ζωγιός: Ευχαριστώ Πρόεδρε.
Αλέξης Τσίπρας : Να’σαι καλά.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Σε ευχαριστούμε. Εμείς ευχαριστούμε Πρόεδρε. Γίνεται ένας κατακλυσμός αυτή τη στιγμή και στο κινητό μου για το πόσο ωραία εκδήλωση και πόσο ωραία πρωτοβουλία είναι αυτή.
Αλέξης Τσίπρας : Ελπίζω να μην είσαι στημένος και να μας τα λες εσύ αυτά για να μας παινέψεις;
Γιώργος Μπαλατσούκας: Όχι μα σας λέω πραγματικά δεν προλαβαίνω να δω τα μηνύματα. Προχωράμε στην επόμενη ερώτηση στην κυρία Ιππολύτη Παπακωστίδη, η οποία είναι συνταξιούχος νοσηλεύτρια και ζει μόνιμα στα Χανιά. Κυρία Παπακωστίδη έχετε τον λόγο.
Ιππολύτη Παπακωστίδη: Καλησπέρα Πρόεδρε, καλησπέρα συντρόφισσες και σύντροφοι. Θα προχωρήσω αμέσως στο ερώτημά μου. Πώς πιστεύετε, κύριε Πρόεδρε, ότι μπορεί να ενισχυθεί η πρωτογενής παραγωγή ώστε να διασφαλιστεί η διατροφική επάρκεια με τροφές απαλλαγμένες από υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λοιπών βλαπτικών για τον οργανισμό ουσιών, σε προσιτές τιμές για τους καταναλωτές, προστατεύοντας όμως παράλληλα και το εισόδημα των παραγωγών.
Αλέξης Τσίπρας : Θέτεις ένα καίριο πρόβλημα. Βέβαια βάζεις πολλά θέματα στο ερώτημά σου αν κατάλαβα καλά γιατί βάζεις και το ζήτημα της διατροφικής αυτάρκειας αλλά και το ζήτημα της προστασίας των τροφίμων, της υγιεινής των τροφίμων. Βάζεις και το ζήτημα της προστασίας του εισοδήματος των παραγωγών. Θέλω να το πιάσω μάλλον από το γενικό και να πάμε στο ειδικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Είσαι από τα Χανιά, άρα είσαι από μια περιοχή που…
Ιππολύτη Παπακωστίδη: Είμαι από τα Ιωάννινα, αλλά ζω τα τελευταία 6 χρόνια σε ένα χωριό έξω από τα Χανιά.
Αλέξης Τσίπρας : Πολύ ωραία και είναι και μια από τις ομορφότερες πόλεις της χώρας και πολύ καλά κάνεις και ζεις εκεί. Είναι πανέμορφα τα Χανιά είναι ένας νόμος που συνδυάζει και αγροδιατροφικό τομέα, κτηνοτροφικό τομέα, και τουρισμό και real estate.
Ιππολύτη Παπακωστίδη: Ναι.
Αλέξης Τσίπρας : Θέλω να σου πω το εξής όμως. Μπορεί μια χώρα να έχει μονάχα τουρισμό και real estate και να μην έχει παραγωγή; Mπορεί μια οικονομία να επιβιώσει; Ίσα ίσα θεωρώ ότι πρέπει να ενισχύσουμε και να πάρουμε περισσότερα ως οικονομία από τις δυνατότητες που μας παρέχει ο τουρισμός. Αλλά δεν μπορείς μόνο με τις υπηρεσίες. Δεν μπορείς μόνο με τον τουρισμό. Δεν μπορείς αν δεν παράγεις. Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, κατά τη δική μου εκτίμηση, είναι το έλλειμμα της παραγωγικότητας. Κάποιοι το ονομάζουν ως έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Δεν θέλω να τα χαλάσουμε. Οκ, να συνεννοηθούμε θέλω. Όταν εμείς αφήσαμε το Μαξίμου, η χώρα είχε έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή εισάγαμε 2 δισεκατομμύρια περισσότερα από όσα εξάγουμε σήμερα. Ξέρετε πού έχει φτάσει αυτό; Στα 11 δισεκατομμύρια ευρώ; Άρα λοιπόν, εδώ κάτι πρέπει να κάνουμε. Και αν για κάτι είμαστε, πώς να το πω πολύ επιθετικά επικριτικοί σε αυτή την κυβέρνηση είναι ότι άφησε αναξιοποίητες μεγάλες δυνατότητες που για πρώτη φορά έχει η χώρα μετά από πάρα πάρα πολλά χρόνια και η μεγαλύτερη δυνατότητα που έμεινε αναξιοποίητη ήταν το ταμείο ανάκαμψης μαζί με τις επιδοτήσεις του ΕΣΠΑ, κοντά στα 60 δισεκατομμύρια ευρώ πέρασαν από τα χέρια τους αυτά τα χρόνια. Και τι έμεινε ως υποδομή; Τι έγινε γι’αυτό που όλοι αν συζητήσεις με όλους θα σου πουν ναι, χρειάζεται αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Ναι, χρειάζεται άλλη κατεύθυνση η παραγωγή. Όμως στο δια ταύτα μοιράσανε τα λεφτά σε ημετέρους, μοίρασαν τα ευρωπαϊκά κονδύλια σε ημετέρους.
Αλέξης Τσίπρας : Έχεις εμπειρία εσύ που είσαι από την Κρήτη με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όχι ότι δεν υπήρχε αλλού, αλλά εκεί ήταν ένας σκληρός πυρήνας, και δεν έγινε καμία υποδομή ουσιαστική να μπορέσει να στηρίξει τους παραγωγούς, τους πραγματικούς παραγωγούς, τους ανθρώπους που παράγουν. Και αν δεις, μιας και μίλησα για το θέμα του σκανδάλου αυτού, εδώ έγινε τα χρόνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη το ίδιο λάθος που έγινε και στην αγροτική οικονομία τη δεκαετία του ’90. Το μέγιστο λάθος ήταν ότι αποσυνδέθηκε η παραγωγή από τις επιδοτήσεις και άρα οι επιδοτήσεις δινόντουσαν σε όσους είχαν τη δυνατότητα να δηλώνουν εκτάσεις και σε όσους είχαν κονέ με την εκάστοτε κυβέρνηση. Και αυτό γίνεται τώρα με την κτηνοτροφία. Επειδή έχουμε έναν πολύ δραστήριο και είναι πολύ ευτυχές κατά την άποψή μου να έχουμε στους τομείς υπεύθυνους ανθρώπους που είναι μέσα από την από την παραγωγή ή εν πάσει περιπτώσει μέσα από το χώρο όπου ο κάθε τομέας έρχεται για να αναφερθεί. Έχουμε τον Θωμά τον Μόσχο που είναι κτηνοτρόφος ο ίδιος και είναι υπεύθυνος του αγροδιατροφικού τομέα μαζί με τον πρύτανη της Γεωπονικής. Μου έλεγε λοιπόν ότι από τους 82.000 που δηλώνουν κτηνοτροφική παραγωγή, οι 40.000 μόνο έχουν τη δυνατότητα να αποδείξουν ότι παράγουν κρέας, ότι παράγουν γάλα, παράγουν τυροκομικά προϊόντα. Οι υπόλοιποι που είναι; Ξέρετε όμως τι συμβαίνει με αυτόν τον τρόπο; Τις επιδοτήσεις που παίρνουν αυτοί που δεν παράγουν, που δεν έχουν, που δηλώνουν ψεύτικα, τις κλέβουν από τους πραγματικούς παραγωγούς, οι οποίοι παίρνουν τα μισά και άρα σε λίγο θα έχουν πρόβλημα να επιβιώσουν οι πραγματικοί παραγωγοί και θα επιβιώνουν τα λαμόγια.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε. Άρα λοιπόν ένα θέμα είναι ότι πρέπει να σπάσουμε αυγά και να συγκρουστούμε με αυτές τις δομές, με αυτές τις δομές του κομματικού κράτους, του πελατειακού κράτους. Και να συγκρουστούμε με αυτές τις δομές της διαφθοράς. Και ταυτόχρονα θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο στρατηγικά να στηρίξουμε την παραγωγή στον τόπο μας. Και στρατηγικά να στηρίξουμε την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Τι σημαίνει αυτό; Το Ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει φέτος, ό,τι φάγανε, για να το πω διαφορετικά, γιατί δεν στήριξαν την πραγματική οικονομία. 15-20 μεγάλες επιχειρήσεις πήραν τη συντριπτική πλειοψηφία των κονδυλίων και οι υποδομές δεν έγιναν. Δεν στηρίχθηκε η αγροτική παραγωγή. Δεν στηρίχτηκε η βιομηχανία. Δεν στηρίχθηκε το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε που είναι η στέγη. Δεν στηρίχτηκαν κρίσιμοι τομείς της οικονομίας μας. Πώς θα στηριχθούν στο μέλλον; Πώς θα αναχρηματοδοτήσουμε και πώς θα ανακατευθύνουμε την ανάπτυξη στους τομείς που θέλουμε; Εμείς έχουμε ένα σχέδιο για τη δημιουργία ενός εθνικού Ταμείου Σύγκλισης. Ένα σχέδιο το οποίο αφορά τη δημιουργία, να το πω διαφορετικά, Ενός Εθνικού Ταμείου Ανάκαμψης, όχι με τους πόρους που είχε το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά με τη δυνατότητα να χρηματοδοτεί την ελληνική οικονομία με 4 έως 6 δισ. ετησίως, ίσως και παραπάνω, γιατί τώρα κάνουμε τις επεξεργασίες να δούμε πώς ακριβώς θα γίνει. Ποιοι ακριβώς θα είναι οι πόροι με τους οποίους θα χρηματοδοτεί την ελληνική οικονομία και θα κατευθύνει αυτά τα χρήματα σε επενδύσεις δημόσιες και ιδιωτικές, στον πρωτογενή τομέα και στον δευτερογενή τομέα. Και ταυτόχρονα πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρξει η μέριμνα, η έγνοια ώστε να ενισχυθούν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι με ανθρώπους που θα είναι δίπλα τους για να τους στηρίζουν σε κάθε βήμα της παραγωγικής διαδικασίας. Με γεωπόνους, με κτηνιάτρους, με ανθρώπους που θα τους δίνουν κρίσιμες συμβουλές για το τι να παράξουν, πώς να το παράξουν και με χρηματοοικονομικούς συμβούλους. Γιατί είναι μια επιχείρηση. Το να έχεις μία κτηνοτροφική μονάδα ή μία γεωργική μονάδα είναι μια επιχείρηση, δεν είναι μια απλή διαδικασία. Θέλουμε λοιπόν να σταθούμε δίπλα στους ανθρώπους της παραγωγής και έχουμε σχέδιο να το κάνουμε. Έχουμε πολιτική βούληση να το κάνουμε. Τώρα το κομμάτι στο οποίο αφορά το ζήτημα της υγιεινής εκεί είναι καθαρά ζήτημα ελέγχων, ουσιαστικών ελέγχων και λειτουργίας των μηχανισμών ελέγχου της πολιτείας, ώστε να διασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή προστασία του καταναλωτή από τα προϊόντα τα διατροφικά που παράγονται στη χώρα. Αν και το πρόβλημα συνήθως είναι από αυτά που εισάγουμε και όχι από αυτά που παράγουμε στη χώρα. Να μη μακρηγορήσω άλλο. Αυτό είναι, ας το πω έτσι, ένα περίγραμμα των βασικών μας θέσεων στο ζήτημα αυτό.
Ιππολύτη Παπακωστίδη: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Αλέξης Τσίπρας : Να’σαι καλά.
Ιππολύτη Παπακωστίδη: Καλούς αγώνες εύχομαι.
Αλέξης Τσίπρας : Καλούς αγώνες και σας ζηλεύω που είστε εκεί στα όμορφα Χανιά. Ελπίζω να τα επισκεφθώ σύντομα.
Ιππολύτη Παπακωστίδη: Θα χαρούμε πολύ.
Να περάσουμε στην επόμενη ερώτηση που θα την κάνει η κυρία Καμέλα Αλεξία Ματράκου, η οποία είναι μητέρα ενός παιδιού, ζει και εργάζεται στην Θεσσαλονίκη ενώ φοιτά σε εσπερινό ΕΠΑΛ. Ο λόγος σε εσάς.
Καμέλα Αλεξία Ματράκου: Καλησπέρα κύριε Πρόεδρε χαίρομαι πάρα πολύ που μου δίνετε την ευκαιρία να συνομιλήσω μαζί σας και να σας κάνω την ερώτηση. Εγώ θα μιλήσω για ανθρώπους σαν εμένα που ήρθαμε από την Αλβανία στην Ελλάδα πριν τριάντα χρόνια. Έχουμε σπουδάσει, παντρευτεί και μεγαλώσει τα παιδιά μας. Εδώ, παρά την μόνιμη ενσωμάτωσή μας, παραμένουμε εγκλωβισμένοι χωρίς ελληνική υπηκοότητα, λόγω της σκληρής γραφειοκρατίας και των πολύ αυστηρών εισοδηματικών κριτηρίων για την πολιτογράφηση. Η ερώτησή μου λοιπόν είναι η εξής Εάν υπάρχει στο νομοσχέδιο της ΕΛ.Α.Σ κάποια νομοθετική πρόβλεψη για την απλοποίηση της διαδικασίας, ώστε να αναγνωριστεί επιτέλους η ισότιμη θέση μας στην ελληνική κοινωνία.
Αλέξης Τσίπρας : Κατ αρχάς χαίρομαι πολύ που είσαι σήμερα μαζί μας και ελπίζω να είναι και πολλοί και πολλές σαν κι εσένα άνθρωποι, συμπολίτες μας που είστε εδώ, έχετε καταγωγή από άλλες χώρες, έχετε έρθει ως μετανάστες κι έχετε γίνει κομμάτι της κοινωνίας μας. Για κάποιους από εσάς είμαστε όλοι περήφανοι που παλεύετε, που είστε δίπλα μας, που αντέχετε αντίξοες συνθήκες. Για κάποιους λίγους είναι υπερήφανοι υποκριτικά. Όλοι εμείς που είμαστε εδώ είμαστε υπερήφανοι, όχι υποκριτικά για κάποιους λίγους, αλλά για όλους σας. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι όλοι λένε τι σημαντικό που έχουμε τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Τι σημαντικό, είμαι και Παναθηναϊκός εγώ, που έχουμε τον Ανδρέα Τετέι. Αλλά δυστυχώς δεν είναι όλοι οι μετανάστες καλοί ποδοσφαιριστές και καλαθοσφαιριστές και να έχουν τη δυνατότητα να διακριθούν και να μας κάνουν εθνικά υπερήφανους. Εμείς εδώ είμαστε υπερήφανοι για τον καθένα και την καθεμία από εσάς και για τον αγώνα που δίνετε για να διατηρείται η συνοχή στην κοινωνία μας. Και θέλω να απαντήσω ευθύς αμέσως. Κατ αρχάς να θυμίσω ότι ήμασταν η κυβέρνησή μου ήταν αυτή η οποία. Προχώρησε το νόμο για την ιθαγένεια των παιδιών που γεννιούνται στην Ελλάδα και είμαστε υπερήφανοι γι’αυτό. Και είναι χιλιάδες παιδιά τα οποία είχαν τη δυνατότητα να γίνουν ισότιμοι πολίτες που γεννήθηκαν εδώ, λαμβάνουν της ελληνικής παιδείας, είναι συμπολίτες μας και απέκτησαν τη δυνατότητα να έχουν ιθαγένεια και πολιτογράφηση χωρίς να μπουν σε αυτό το βάσανο της γραφειοκρατίας που μας περιγράψατε λίγο πριν. Τώρα να είμαι ειλικρινής, θα το πω χαριτολογώντας. Ακόμα και εμένα να με βάζετε να δώσω αυτές τις εξετάσεις μπορεί να μην τις περνούσα. Πρέπει να απλουστευθεί.
Καμέλα Αλεξία Ματράκου: Ναι…
Αλέξης Τσίπρας : Ναι. Πες μου συγγνώμη.
Καμέλα Αλεξία Ματράκου: Έχω γράψει, έχω κάνει τις εξετάσεις προφορικά και γραπτά. Πέρασα με 90% απλά λόγω εισοδήματος, επειδή είναι πολύ χαμηλό βασικό μισθό.
Αλέξης Τσίπρας : Θέλω να έρθω στο θέμα αυτό. Θα έρθω στο θέμα του εισοδηματικού κριτηρίου και θα έρθω στο θέμα αυτό, διότι εξ όσων γνωρίζω, υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας που λέει ρητώς ότι το εισοδηματικό κριτήριο δεν μπορεί να είναι το αποκλειστικό κριτήριο για την από την απονομή της ιθαγένειας της πολιτογράφησης. Το εισοδηματικό κριτήριο είναι ένα από τα κριτήρια, αλλά θα πρέπει να εξετάζεται συνδυαστικά με άλλα κριτήρια, όπως η προσωπική ζωή, η οικογενειακή κατάσταση η προσωπικότητα του αιτούντος. Άρα λοιπόν, εδώ υπάρχει μία στρέβλωση του ίδιου του νόμου και μία εσκεμμένη προσπάθεια κωλυσιεργίας από την πλευρά μιας κυβέρνησης που δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα, βάζοντας φραγμούς στους ανθρώπους εκείνους που είναι ήδη ενταγμένοι κοινωνικά και θέλουν να αποτελούν ισότιμα μέλη της κοινωνίας μας. Εγώ θα πω ότι το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι σύνθετο, πολύ σύνθετο, δεν είναι απλό και θα πω ότι έχουν ταλαιπωρηθεί κοινωνίες. Ήμουν στη Λέσβο, έχει ταλαιπωρηθεί η τοπική κοινωνία και να πω ότι πράγματι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Καμία χώρα δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν επιτηρεί τα σύνορά της, αν δεν ελέγχει τα σύνορά της. Καμία χώρα δεν μπορεί να ανεχθεί και καμία κοινωνία ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές. Όμως αυτό είναι ένα άλλο θέμα και ένα άλλο θέμα είναι το ότι πρέπει να δούμε το πώς θα υπάρχουν νόμιμες ροές και πώς οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι με τον έναν τον άλλον τρόπο έχουν βρεθεί στη χώρα μας και θέλουν να ενταχθούν,είναι έντιμοι, θέλουν να ζήσουν μέσα από τη δουλειά τους και μάλιστα άνθρωποι που πετυχαίνουν και πολύ σημαντικά πράγματα. Ιδίως όσοι μετανάστες ήρθαν τη δεκαετία του 90, όταν ξεκίνησαν οι ροές από την Αλβανία, όταν ξεκίνησε αυτό το ρεύμα μεταναστευτικού από την Αλβανία. Οι περισσότεροι από αυτούς, συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι άνθρωποι που έχουν φτιάξει το νοικοκυριό τους, έχουν κάνει προκοπή σε αυτή τη χώρα, μας αγαπάνε και τους αγαπάμε και είμαστε ένα. Και είναι άνθρωποι οι οποίοι τα παιδιά τους περνάνε στα πανεπιστήμια, πολλές φορές σε μεγαλύτερο ποσοστό από ό, τι άλλα παιδιά που έχουν μεγαλύτερη οικονομική άνεση. Διότι για αυτά τα παιδιά εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι ένα σκαλοπάτι για μια καλύτερη ζωή και προσπαθούν ακόμα περισσότερο. Άρα λοιπόν η θέση μας είναι, για να μη μακρηγορώ ότι θα πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος και εφαρμογή του νόμου σημαίνει ότι δεν είναι μονάχα αποκλειστικά το εισοδηματικό κριτήριο. Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας λέει ότι είναι ένα από τα κριτήρια αυτά που πρέπει να συνυπολογίζονται, μαζί με άλλα όμως που είναι εξίσου σημαντικά.
Καμέλα Αλεξία Ματράκου: Ήμουν σίγουρη για την απάντηση. Με καλύψατε απόλυτα. Ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι με τη νίκη.
Αλέξης Τσίπρας : Να’σαι καλά! Να’σαι καλά!
Καμέλα Αλεξία Ματράκου: Ευχαριστώ πολύ!
Γιώργος Μπαλατσούκας: Ευχαριστούμε και προχωράμε στην επόμενη ερώτηση. Είναι η κυρία Χρύσα Λαμπαδαρίου η οποία είναι μαία και μας έρχεται από τη Σύμη.
Αλέξης Τσίπρας : Σύμη. Τι ωραία!
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Καλησπέρα!
Αλέξης Τσίπρας : Γεια σου Χρύσα!
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Καλησπέρα Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία που μου δίνεται να συνομιλήσω μαζί σας.
Αλέξης Τσίπρας : Τι καιρό έχει τώρα γιατί έχετε πολύ ζέστη τέτοια εποχή.
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Λοιπόν, αυτή τη στιγμή δεν είμαι στη Σύμη. Στη Σύμη είναι η οργανική μου θέση με την οποία διορίστηκα επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2015 επί κυρίου Πολάκη, αλλά υπηρετώ αυτή τη στιγμή με μετακίνηση από το 2022 στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου.
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Η καταγωγή μου είναι από Βόλο και διορίστηκα στη Σύμη.
Αλέξης Τσίπρας : Πολύ ωραία. Δεν πρέπει να το μετάνιωσες που πήγες εκεί γιατί είναι πανέμορφος τόπος.
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Όχι, δεν το μετάνιωσα καθόλου. Προσπαθώ από το 2024 που έληξαν κάποιες υποχρεώσεις να γυρίσω στην οργανική μου θέση που αυτό είναι το νόμιμο, αλλά στο νοσοκομείο της Ρόδου επικαλούνται υπηρεσιακές ανάγκες, οπότε δεν με αφήνουν να φύγω, να γυρίσω πίσω στην οργανική μου θέση.
Αλέξης Τσίπρας : Οκ.
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Και το ερώτημά μου για να μην τρώω και χρόνο από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες είναι πάνω σ αυτό το θέμα. Τι σκοπεύετε να κάνετε για την υποστελέχωση των νοσοκομείων, των δημόσιων νοσοκομείων και για το εξαντλημένο υγειονομικό προσωπικό που εργάζεται με τρελά ωράρια, πολλές φορές χωρίς ρεπό, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες του ΕΣΥ και να μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών; Ευχαριστώ. Αυτό είναι το ερώτημά μου.
Αλέξης Τσίπρας : Να είσαι καλά. Σκοπεύουμε να κάνουμε αυτά τα οποία πρέπει να γίνουν. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να υποσχεθούμε ότι από τη μια μέρα στην άλλη θα αλλάξουν όλα, γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ήταν αληθές. Αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να στηρίξουμε μισθολογικά τους νοσηλευτές και τους γιατρούς και το αισθάνομαι ως μια υποχρέωση που έχουμε, μια ηθική υποχρέωση, απέναντι σε ανθρώπους που κρατάνε όρθιο ένα σύστημα το οποίο είναι ετοιμόρροπο που είναι έτοιμο να καταρρεύσει απέναντι σε ανθρώπους που σε μια εποχή που δυστυχώς είναι η εποχή του εγώ, προτάσσουν το συλλογικό εμείς. Και θέλω να πω ότι αυτή η υποχρέωση δεν έχει να κάνει μόνο με την ανάγκη να λαμβάνουν οι νοσηλευτές και οι γιατροί έναν μισθό αξιοπρέπειας. Έχει να κάνει κυρίως και με την ανάγκη της ανταπόδοσης από την πλευρά της κοινωνίας, της αναγνώρισης του ρόλου τους και της ανταπόδοσης της συμβολής τους όλο αυτό το διάστημα, ιδίως στην περίοδο της πανδημίας. Προφανώς οι δημοσιονομικές δυνατότητες που υπάρχουν δεν μας δίνουν το περιθώριο να δώσουμε τις αυξήσεις που θα θέλαμε να δώσουμε, αλλά έχουμε υπολογίσει μεσοσταθμικά πάνω από 500 ευρώ για τους νοσηλευτές και αντιστοίχως και για τους γιατρούς. Δεν θέλω να μείνω στο ακριβές ποσό, διότι για να είμαι ειλικρινής,τη μεγαλύτερη ακρίβεια θα είμαι σε θέση να την έχουμε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αλλά εν πάση περιπτώσει, μιλάμε για την ανάγκη άμεσης σημαντικής αύξησης των μισθών. Αυτό όμως δεν αρκεί για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Άρα εδώ πρέπει να δούμε την ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος υποστελέχωσης. Αυτό σημαίνει προσλήψεις. Να δούμε αν θέλετε και την γεωγραφική κατανομή των μονάδων υγείας. Να δούμε τη στήριξη της πρωτοβάθμιας υγείας. Ξέρετε ότι ήμασταν η κυβέρνηση που σε περιόδους πολύ δύσκολες. Μνημονιακή περίοδος, δημιουργήσαμε τις Τοπικές Μονάδες Υγείας. Δώσαμε μια μικρή ανάσα σε αυτό που ονομάζουμε Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Πράγμα το οποίο αν δεν είχε γίνει, τα νοσοκομεία μας θα ήταν σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Διότι η δημιουργία πρωτοβάθμιας φροντίδας αποσυμφόρησε τα νοσοκομεία, διότι δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες για πιο ελαφρά περιστατικά να μην πηγαίνουν στο νοσοκομείο, αλλά να πηγαίνουν στην τοπική μονάδα Υγείας.
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Γι αυτό τόνισα. Συγγνώμη που σας διακόπτω κιόλας γι αυτό. Το τόνισα ότι εγώ, ως μαία προσλήφθηκα σε ένα νησί άγονο. Σε μία άγονη περιοχή όπου η Σύμη που δεν είχε μαία μέχρι τότε το Κέντρο Υγείας Σύμης. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το 2015.
Αλέξης Τσίπρας : Στο Κέντρο Υγείας της Σύμης προσλησθήκατε;
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Ναι, εκεί προσλήφθηκα και τώρα καλούμαι να καλύπτω υπηρεσιακές ανάγκες του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου, έχοντας φύγει από ένα από μια άγονη περιοχή, η οποία έχει επίσης ανάγκες, γιατί και εκεί οι γυναίκες μένουν έγκυες.
Αλέξης Τσίπρας : Στη Σύμη δεν γεννάνε οι γυναίκες πια; δεν γίνονται γεννήσεις;
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Υποχρεώνονται να έρχονται ένα μήνα πριν στη Ρόδο, πριν την πιθανή ημερομηνία τοκετού τους και να δίνουν λεφτά σε ξενοδοχείο ή να μένουν σε κάποιους φίλους ή συγγενείς, ώστε όταν έρθει η ώρα να γεννήσουν, να γεννήσουν στο νοσοκομείο.
Αλέξης Τσίπρας : Εδώ ανοίγεται και ένα ακόμα ζήτημα που δεν είναι μονάχα το ζήτημα της υποβάθμισης του συστήματος υγείας, αλλά είναι και το θέμα της δυσχερούς θέσης στην οποία βρίσκονται οι συμπολίτες μας που αποφασίζουν να ζήσουν στον τόπο τους αν κατάγονται από νησιά. Ανοίγεται δηλαδή και το ζήτημα της νησιωτικότητας. Και αναρωτιέμαι. Και μάλιστα να ανοίξω και ένα τρίτο θέμα. Πλην της νησιωτικότητας. Το ζήτημα των ακριτικών περιοχών. Μιλάμε για ισχυρή Ελλάδα. Τι σημαίνει ισχυρή Ελλάδα; Η ισχυρή Ελλάδα είναι να δίνουμε δισεκατομμύρια για να έχουμε τα Rafale ή να δίνουμε και χρήματα για να έχουμε ισχυρές κοινωνίες στα νησιά που είναι απέναντι από την Τουρκία; Τι θα μας σώσει δηλαδή; Αν δε μας σώσει το να έχουμε ανθρώπους που να μπορούν να μείνουν σε αυτά τα νησιά; Και αν εγκαταλειφθούν αυτά τα νησιά, νομίζουμε ότι θα μπορέσουμε να σωθούμε και να τα σώσουμε μονάχα με τους ισχυρούς εξοπλισμούς; Εδώ λοιπόν είναι ζήτημα προτεραιοτήτων. Ανοίξατε λοιπόν σε μία ερώτηση τρία διαφορετικά ζητήματα. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τους ανθρώπους του και την αξιοπρέπειά τους. Ανοίξατε το θέμα της νησιωτικότητας και τις γυναίκες στη Σύμη οι οποίες για να γεννήσουν πρέπει να πάνε στη Ρόδο σε ένα ξένο περιβάλλον και να δώσουν από την τσέπη τους χρήματα. Και ύστερα μιλάμε για το θέμα της δημογραφικής κρίσης. Βέβαια η Ελλάδα ίσως είναι η μόνη χώρα η οποία επιδοτεί με 2500 ευρώ τη γέννα η κυβέρνηση Μητσοτάκη και με 8.000 ευρώ το ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση λοιπόν και ανοίξατε και ένα τρίτο θέμα, το οποίο έχει να κάνει με τις ακριτικές περιοχές και το πως θα στηρίξουμε αυτές τις κοινωνίες και θα μας πουν βέβαια κάποιοι κύριοι Κοντογιώργηδες δεν ξέρω πως λέγονται οι μπακαλόγατοι του Μεγάρου Μαξίμου και πόσο κοστίζει αυτό; Άκουσα μια σπουδαία κουβέντα από έναν νέο άνθρωπο σε μια εκδήλωση που κάναμε στο Περιστέρι. Από αυτές τις εκδηλώσεις τώρα μιλάμε που παίρνουν το λόγο οι πολίτες και είπε Φτάνει πια με το πόσο κοστίζει. Ας μιλήσουμε για πόσο αξίζει κι όχι για πόσο κοστίζει. Να ευχηθώ τα καλύτερα στην προσπάθειά σας και να σας πω ότι σας ευχαριστώ και θα κάνουμε ότι περνάει απ το χέρι μας προκειμένου να ενισχύσουμε την το πολύπαθο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Χρύσα Λαμπαδαρίου: Να είστε καλά, καλή συνέχεια και καλή δύναμη!
Γιώργος Μπαλατσούκας: Σας ευχαριστούμε! Προχωράμε με την κυρία Σμαρώ Βαλαβάνη, ΔΟΥ, η οποία είναι υποψήφια διδάκτωρ στο ΕΚΠΑ και χειριστήρια υποθέσεων Ασύλου. Έχετε τον λόγο.
Σμαρώ Βαλαβάνη: Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ και εγώ με τη σειρά μου και αισθάνομαι πολύ τυχερή που έχω την ευκαιρία να συνομιλήσω με όλους σήμερα εδώ και κυρίως να θέσω απευθείας ερωτήματα στον Πρόεδρο. Tο ερώτημα που θα ήθελα να θέσω σχετίζεται με την κατάσταση των δημόσιων υπηρεσιών, του δημόσιου τομέα που τόσο πολύ τον έχουμε βρίσει και χαρακτηρίσει αρνητικά από τα μνημόνια και μετά. Θα ήθελα να πω ότι η Νέα Δημοκρατία θα αφήσει πίσω της μια διοίκηση σε κατάσταση πραγματικού χάους. Γιατί πίσω από την βιτρίνα των μεταρρυθμίσεων και της διοικητικής υποτιθέμενης αναδιοργάνωσης κρύβεται μια πολύ σκληρή πραγματικότητα. Αυτή έχει χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο με ελαστικές σχέσεις εργασίας που διαρκούν ακόμα και πάνω από μια δεκαετία. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία προοπτική οι άνθρωποι αυτοί να μονιμοποιηθούν. Οι υπηρεσίες στο Δημόσιο είναι υποστελεχωμένες, με αποτέλεσμα να υπάρχει εντατικοποίηση της εργασίας. Και μέσα σε όλο αυτό το τοπίο δεν έχουμε ούτε καν τα βασικά. Δηλαδή γραφική ύλη, υπολογιστές, λειτουργικά κτίρια και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Θα ήθελα να σας ρωτήσω Πρόεδρε, είναι αυτή η εικόνα που αρμόζει σε χώρα, κράτος, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Τι σκέφτεστε να κάνετε γι’αυτό;
Αλέξης Τσίπρας : Προφανώς δεν είναι χώρα που αρμόζει σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μου δίνεις την ευκαιρία να πω ότι αν και βασική υπόσχεση και διεκδίκηση του κυρίου Μητσοτάκη όταν ήταν στην αντιπολίτευση ήταν το λεγόμενο Μένουμε Ευρώπη. Τελικά μείναμε Ευρώπη σε μεγάλο βαθμό και εξαιτίας των επιλογών μας, των κρίσιμων επιλογών τότε, να πάρουμε την πολιτική ευθύνη και να πληρώσουμε το πολιτικό κόστος για επιλογές που έκαναν άλλοι και χρεοκόπησαν τη χώρα. Αλλά απομακρυνόμαστε από την Ευρώπη. Μείναμε Ευρώπη, αλλά δε γίναμε Ευρώπη. Κοιτάξτε, στο θέμα της δημόσιας διοίκησης και του κράτους, η αντιπαράθεσή μας με τη λογική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αποτελεί τη σύγκρουση δύο διαφορετικών αντιλήψεων. Από τη μία πλευρά είναι αυτό που έχει ονομάσει ο κ. Μητσοτάκης επιτελικό κράτος και είναι με δυο λόγια, θα το πω, ένα κράτος που είναι κομματικό λάφυρο, ένα κράτος που είναι Κράτος ημετέρων, ένα κράτος που είναι διεφθαρμένο και είναι αναποτελεσματικό, δεν βρίσκεται δίπλα στον πολίτη όταν το έχει ανάγκη και από την άλλη είναι μια αντίληψη που θέλει το κράτος να είναι ισχυρό, κοινωνικό, συνεργατικό, να είναι αποτελεσματικό, να καθοδηγεί την ανάπτυξη, να είναι κράτος στρατηγός της αναπτυξιακής διαδικασίας. Να μην αφήνεται δηλαδή η αναπτυξιακή διαδικασία στην ρύθμιση της αγοράς και στις διαθέσεις της αγοράς. Ένα κράτος το οποίο θα βρίσκεται δίπλα στον πολίτη όταν το έχει ανάγκη. Δώσατε πολύ ενδιαφέροντα παραδείγματα σε σχέση με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Εγώ θα ήθελα να σας πω, πέραν αυτών των παραδειγμάτων που μου δώσατε και πως σπαταλιέται σήμερα δημόσιο χρήμα αντί για να ενισχυθεί, να αντιμετωπιστούν και να καλυφθούν οι κοινωνικές ανάγκες, να ενισχυθούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Το πρώτο παράδειγμα που θα σας δώσω είναι αυτό που έχει να κάνει με τη μη αξιοποίηση της δημόσιας διοίκησης και τη μη αξιοποίηση των τεχνοκρατών υπαλλήλων της δημόσιας διοίκησης σε κάθε υπουργείο για να παίρνουν τις αποφάσεις για τις οποίες εκλέγεται μια κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση εκλέγεται για να χαράσσει πολιτική. Μια κυβέρνηση εκλέγεται για να σχεδιάζει πολιτική. Μια κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση εκλέγεται για να παίρνει αποφάσεις. Ακόμα και τις αποφάσεις τις δίνουν outsourcing. Είναι χαρακτηριστική η έρευνα, αν έχετε χρόνο δείτε τη, του vouli watch που μιλάει για την μετάβαση από την γραφειοκρατία στην συμβουλαιοκρατία. Και αναφέρομαι στις εταιρείες τις συμβουλευτικές όταν εμείς κυβερνάμε 4,5-5 χρόνια, βεβαίως για κάποια αμιγώς τεχνοκρατικά ζητήματα υψηλής εξειδίκευσης υπήρχε η συμβολή τέτοιων εταιρειών, αλλά ήταν πολύ περιορισμένο το μέγεθος του αντικειμένου και το κόστος. Όταν φύγαμε το 2019, είχαν δαπανηθεί 25 εκατομμύρια σε μελέτες σε συμβουλευτικές εταιρείες που ήταν αδύνατον ή πολύ δύσκολο αυτά να υλοποιηθούν εντός των υπουργείων. Σήμερα ξέρετε πόσο έχει πάει αυτό; Έχει πάει στα 600 εκατομμύρια. Και ξέρετε ποιοι είναι αυτοί που παίρνουν τη μερίδα του λέοντος; Μόλις ένας μικρός αριθμός εταιρειών. Πολύ μικρός αριθμός εταιρειών. Γιατί εδώ γίνεται ένα πάρτι, όπως γίνεται και σε κάθε άλλο τομέα. Δύο δισεκατομμύρια ευρώ στην εξαετία σε συμβουλευτικές υπηρεσίες, σε συγκεκριμένες συμβουλευτικές εταιρείες. Και αυτό από μόνο του, ένα θέμα είναι το θέμα της διαφθοράς, αλλά από μόνο του αποτελεί υποβάθμιση, απαξίωση κυρίως του ίδιου του δημόσιου τομέα και των ανθρώπων του.
Ένα δεύτερο ζήτημα το οποίο θέλω να θέσω είναι το ζήτημα των μετακλητών υπαλλήλων. Θυμάστε τι είχε γίνει την περίοδο που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ με τους μετακλητούς υπαλλήλους που υποτίθεται ότι εμείς είχαμε φτιάξει ένα κράτος κομματικών στελεχών κι είχαμε μετακλητούς υπαλλήλους που φυσικά πάντοτε υπήρχαν μετακλητοί υπάλληλοι και εκεί προφανώς η αλήθεια είναι ότι στους μετακλητούς υπαλλήλους των βουλευτών ή των υπουργών ο κάθε υπουργός και ο κάθε βουλευτής επιλέγει κάποιον που είναι της εμπιστοσύνης του. Αλλά συνήθως εκεί είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπάρχουν διαδικασίες. Αλλά αυτοί που ασκούσαν αυτή την κριτική με το που εξελέγησαν ήρθαν και έκαναν τα εξής φοβερά πράγματα. Η πρώτη τους απόφαση με τον νόμο για το επιτελικό κράτος ήταν η αύξηση των αποδοχών των μετακλητών υπαλλήλων κατά 70%. Δεν πληρώνονται όπως οι υπόλοιποι υπάλληλοι. Και η δεύτερη απόφαση ήταν η αύξηση του αριθμού κατά 50%. Αν δεν κάνω λάθος από 1.700 πήγαν στους 3.600. Και ένα τρίτο παράδειγμα, για να συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η αντίληψη Της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όχι μόνο για το κράτος αλλά και για τον ρόλο δημόσιων οργανισμών, και κρίσιμων οργανισμών δείτε την υπόθεση της ΔΕΗ. Μια ΔΕΗ η οποία αυτή τη στιγμή λειτουργεί με μοναδικό στόχο την αύξηση της κερδοφορίας των μετόχων της, έχει πρωτοστατήσει στο καρτέλ της ενέργειας, άρα έχει πρωτοστατήσει σε αυτή την κούρσα των τιμών ενέργειας προς τα πάνω. Έχουν αυξηθεί οι τιμές στην ηλεκτρική ενέργεια κατά 40% και 40% και πλέον τα τελευταία έξι χρόνια και που αυτή τη στιγμή κάνει καμπάνια για αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, όχι για να φτιάξει καλύτερες υποδομές στη χώρα, ούτε για να μειώσει την τιμή του ρεύματος στην χώρα, αλλά προκειμένου να κάνει επενδύσεις στη Βουλγαρία, στην Ουγγαρία και σε άλλες χώρες και για να προσκαλέσει επενδυτές στην αγορά διαφημίζει και δεσμεύεται ότι τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα είναι μια χώρα που θα έχει από τις υψηλότερες τιμές ηλεκτρικού ρεύματος για τον καταναλωτή σε όλη την Ευρώπη. Διαφημίζει δηλαδή την κατάντια μας. Διαφημίζει ότι οι Έλληνες πολίτες θα πληρώνουν πολύ ακριβά το ηλεκτρικό ρεύμα για να προσελκύσει επενδυτές. Αυτή η εταιρεία όμως την ίδια στιγμή είναι που κάνει δώρα στα διευθυντικά τους στελέχη. Κάνουν δώρα στους εαυτούς τους. Μοίρασε είκοσι εκατομμύρια μπόνους την προηγούμενη εβδομάδα. Πριν από λίγες μέρες ο κύριος Στάσσης στους στα εκτελεστικά στελέχη του Διοικητικού Συμβουλίου. Και να σας πω τη διαφορά, όταν ήμασταν εμείς κυβέρνηση, οι τεχνοκράτες στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ είχαν ένα καλό μισθό. Μαζί με τα μπόνους έφτανε στις 280- 290 χιλιάδες το χρόνο. Σήμερα ξέρετε πόσο φτάνουν; Στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ ο καθένας. Άρα λοιπόν, γιατί τα λέω αυτά; Γιατί την ίδια στιγμή που εσείς μου αναφέρατε εικόνες και μια κατάσταση παρακμής, απαξίωσης ενός τριτοκοσμικού κράτους και προφανώς και μισθών οι οποίοι είναι πολύ χαμηλοί αλλά και απαξίας. Διότι αυτό είναι το βασικό πρόβλημα με τους δημόσιους λειτουργούς, ότι δεν τους αντιλαμβανόμαστε ως δημόσιους λειτουργούς, δεν τους αξιοποιούμε. Την ίδια στιγμή έχουμε την εκμετάλλευση του κράτους ως λάφυρο, για να αυγατίζουν κάποιοι τα κέρδη τους και την και τα γαλάζια παιδιά που όσες γαλάζιες ακρίδες έχουν πέσει πάνω και ρημάζουν, ότι εν πάση περιπτώσει μπορεί να αξιοποιηθεί για να έχουν όφελος προσωπικό.
Αυτή είναι η εικόνα σήμερα. Αυτή η εικόνα πρέπει να αλλάξει. Προφανώς δεν μπορεί το κράτος να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη ένα κράτος το οποίο θα πετάει, θα σκίζει. Μπορεί όμως να σταματήσει αυτό το βάθεμα της διαφθοράς. Μπορεί να σταματήσει αυτή η αναξιοκρατία. Μπορεί να σταματήσει αυτή η απαξίωση των ανθρώπων της δημόσιας διοίκησης. Και βεβαίως μπορεί να αποκτήσει και έναν άλλον προσανατολισμό, έναν πιο συνεργατικό προσανατολισμό, έναν προσανατολισμό κατεύθυνσης της αναπτυξιακής πορείας και της αναπτυξιακής πορείας της οικονομίας. Να πάμε δηλαδή σε ένα κράτος το οποίο θα είναι πιο αποτελεσματικό δίπλα στον πολίτη και θα είναι ταυτόχρονα και πιο δίκαιο. Αυτό βεβαίως απαιτεί να αλλάξει και η νοοτροπία τόσο των πολιτών, όσο όμως και των ανθρώπων της δημόσιας διοίκησης και των δημοσίων υπαλλήλων. Να ακουμπήσουμε αυτό που ονομάζουμε φιλότιμο. Να μιλήσουμε για την ανάγκη να προσφέρουμε όλοι και όλες μαζί ότι καλύτερο μπορούμε από τις δυνάμεις που έχουμε. Αυτό είναι για μας η έννοια του νέου πατριωτισμού. Όταν μιλάμε για το συλλογικό, εμείς να έχουμε στο μυαλό μας όχι μόνο τι μπορούμε να έχουμε ως όφελος για τον εαυτό μας, αλλά και τι όλοι μαζί μπορούμε να προσφέρουμε για να κάνουμε καλύτερη αυτή τη χώρα και καλύτερη αυτή την κοινωνία και την επόμενη μέρα για τις επόμενες γενιές.
Σμαρώ Βαλαβάνη: Ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σας. Πρόεδρε, ήθελα να πω ότι πρέπει να ξέρετε ότι οι δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν εξαιτίας της σκληρής δουλειάς και του φιλότιμου των ανθρώπων που έχουν απομείνει και δουλεύουν εκεί μέσα. Είναι σοβαρά υποστελεχωμένες και οι καταστάσεις είναι πραγματικά τριτοκοσμικές. Ελπίζω στο επόμενο διάστημα, και φυσικά αν όλα πάνε καλά με τη νίκη, πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε δημόσιες υπηρεσίες για να δείτε την κατάσταση.
Αλέξης Τσίπρας : Πού είστε εσείς;
Σμαρώ Βαλαβάνη: Εγώ είμαι στο Υπουργείο Μετανάστευσης, στο Αυτοτελές Κλιμάκιο Ασύλου Φυλακίου. Ξέρετε πόσα λεφτά έχουν πέσει όλα αυτά τα χρόνια στο μεταναστευτικό. Θέλω να σας πω ότι εμείς δουλεύουμε σε κοντέινερ επί δεκαετίες.
Αλέξης Τσίπρας : Σε κοντέινερ ακόμα.
Σμαρώ Βαλαβάνη: Και μιλάμε για προσωπικό με υψηλή μόρφωση για τους συναδέλφους.
Αλέξης Τσίπρας : Θα προσπαθήσω να σας επισκεφθώ να δω ιδίοις όμμασι. Να είστε καλά.
Σμαρώ Βαλαβάνη: Ευχαριστώ πολύ.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Σας ευχαριστούμε πολύ! Πόσο όμορφα και πόσο γρήγορα κυλάει η συζήτησή μας! Φτάνουμε στην προτελευταία ερώτηση. Είναι η κυρία Σοφία Τασσόπουλου, ετών 33, η οποία εργάζεται στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Κυρία Τασόπουλου έχετε τον λόγο.
Σοφία Τασσόπουλου: Καλησπέρα, είμαι 54, αλλά ευχαριστώ, γεια σας πρόεδρε.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Με συγχωρείτε.
Σοφία Τασσόπουλου: Δεν πειράζει λοιπόν, θα κάνω γρήγορα την ερώτηση για να μην τρώω τον χρόνο. Η Συμπαράταξη ως πολιτική έκφραση κατατάσσεται μέχρι τώρα στον χώρο του πολιτικού κινήματος. Υπάρχει κάποιος σχεδιασμός ώστε το παρών κίνημα να μετατραπεί σε κόμμα και αν ναι, ποια θα είναι η δομή και ποιο θα είναι το πλαίσιο λειτουργίας μεταξύ των επιμέρους δομών; Επιπλέον, με ποιον τρόπο θα επιτευχθεί η πραγματική συμμετοχή στο κόμμα από τα κάτω;
Αλέξης Τσίπρας : Νομίζω ότι έχω ήδη κλέψει μέρος των απαντήσεών μου στην ερώτησή σας. Από όλα όσα έχω πει. Απαντώντας σε άλλους συντρόφους. Όμως, αν καταλαβαίνω καλά τον κεντρικό πυρήνα του ερωτήματος είναι ότι αντιλαμβάνεστε, ότι αυτό που έχω αναφέρει ως υβριδική λειτουργία δεν είναι κόμμα. Όχι, Είναι ένα άλλου τύπου κόμμα, όχι νέου τύπου, άλλου τύπου. Το πόσο αποτελεσματικό θα είναι θα φανεί από το πόσο θα πετύχουμε τους στόχους μας. Αλλά κοιτάξτε, αυτό το οποίο πρέπει να σας πω όμως, γιατί είναι παράλειψη, παράλειψή μου που δεν το έχω αναφέρει, είναι πως σε ότι αφορά τη στελέχωση των κεντρικών οργάνων του Εθνικού Συμβουλίου, της Πολιτικής Επιτροπής, των τομέων κτλ. Που αυτή τη στιγμή γίνεται συνεργατικά αλλά δεν γίνεται με μια ανοιχτή αιρετή διαδικασία, δημοκρατική διαδικασία. Είναι προφανές ότι όλα αυτά τα όργανα έχουν ένα προσωρινό χαρακτήρα, διότι όταν στήνεται ένα μόρφωμα από την αρχή, δεν μπορεί να στηθεί με άλλο τρόπο. Αυτό όμως δεν αποτελεί αντίληψή μας για τη λειτουργία που πρέπει να έχει ένας πολιτικός φορέας που πρέπει να είναι αμεσοδημοκρατική και δημοκρατική. Αμεσοδημοκρατική είναι αυτό που σας ανέφερα. Η οριζόντια επικοινωνία, η διαδραστική επικοινωνία, η λειτουργία, η δυνατότητα διαβούλευσης, σύνθεσης, διαμόρφωσης των θέσεων δημοψηφισμάτων, αλλά και η δημοκρατική διαδικασία στην εκλογή των οργάνων που σας ανέφερα. Ως εκ τούτου, ο στόχος μας είναι αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές, που είναι ένα ορόσημο, κρίσιμο όχι μόνο για την συμπαράταξη μας, κρίσιμο για το αύριο της χώρας, θα πρέπει να σχεδιάσουμε και να αντιμετωπίσουμε και το θέμα μιας συντεταγμένης πορείας στην ανασυγκρότηση των οργάνων μας και την εκλογή των μελών τους.
Σοφία Τασσόπουλου: Ευχαριστώ πολύ.
Αλέξης Τσίπρας : Να είσαι καλά. Καλή δύναμη!
Γιώργος Μπαλατσούκας: Ευχαριστούμε πολύ! Θα προχωρήσουμε τώρα στην τελευταία ερώτηση. Όλες οι υπόλοιπες ερωτήσεις. Να ξέρετε ότι θα μπορέσουν να απαντηθούν στα επόμενα webinars και τις συζητήσεις που θα γίνουν θα πάμε στην κυρία Ιωάννα Μερτίρη, η οποία είναι 30 ετών. Μας έστειλε όμως ένα μήνυμα ότι δεν μπορεί να συμμετάσχει. Είναι νέα μητέρα και είναι και βρέφος. Όμως γι’αυτό το λόγο θα διαβάσει την ερώτησή της η κυρία Δήμητρα Βλάμη.
Δήμητρα Βλάμη : Καλησπέρα κι από μένα κύριε Πρόεδρε, σύντροφοι συντρόφισσες. Θα ήθελα να θέσω κι εγώ μια ερώτηση. Οι νέοι σήμερα αντιμετωπίζουν υψηλό κόστος στέγασης, επισφαλή εργασία και οικονομική αβεβαιότητα, με αποτέλεσμα πολλοί να αναβάλλουν ή να εγκαταλείπουν την απόφαση να αποκτήσουν παιδιά. Αλλά ακόμη και όσοι αποκτούν παιδιά συχνά δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις καθημερινές ανάγκες της οικογένειάς τους, λόγω των αυξημένων εξόδων για στέγαση βρεφών, νηπιακή φροντίδα, εκπαίδευση και βασικά αγαθά. Ποιες συγκεκριμένες πολιτικές δεσμεύεστε να εφαρμόσετε ώστε να στηρίξετε ουσιαστικά τις νέες οικογένειες και να δώσετε στους νέους τη δυνατότητα όχι μόνο να αποκτήσουν παιδιά, αλλά και να τα μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια και ασφάλεια;
Αλέξης Τσίπρας : Αυτό το θέμα είναι ίσως το πιο καίριο ζήτημα που μας απασχολεί όλους. Είναι το αύριο της χώρας. Η χώρα αντιμετωπίζει ήδη, αν δεν το έχουμε καταλάβει, ένα σοβαρό πρόβλημα υπογεννητικότητας. Το δημογραφικό πρόβλημα. Και για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται ένα πλέγμα μέτρων και παρεμβάσεων. Δεν είναι ένα, το μέτρο το οποίο χρειάζεται. Χρειάζεται ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά εργασίας, με αξιοκρατία, κανόνες στην αγορά εργασίας. Χρειάζονται αξιοπρεπείς μισθοί. Χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα νοιάζεται για το κόστος ζωής. Ξέρετε, όλα αυτά τα χρόνια που λέω χάσαμε ευκαιρίες, ταυτόχρονα δεν είναι μόνο ότι χάσαμε ευκαιρίες, είναι ότι χάσαμε και το τρένο της σύγκλισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλους τους κρίσιμους τομείς. Αυτή την ώρα συγκρινόμαστε με τη Βουλγαρία. Δεν έχουμε τίποτα, δεν έχω τίποτα με την Βουλγαρία, αλλά η Ελλάδα ήταν μια χώρα που ήταν πολύ κοντύτερα στον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε επίπεδο μέσου μισθού, σε επίπεδο κατά κεφαλήν εισοδήματος, σε επίπεδο αγοραστικής δύναμης. Και σε επίπεδο λειτουργίας των θεσμών της. Γιατί αν με ρωτήσετε τι είναι χειρότερο από αυτά που έχει κάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτά τα χρόνια, οι οικονομικές επιλογές που αύξησαν τις ανισότητες ή η καταρράκωση των θεσμών και του κράτους δικαίου; Θα σας πω ίσως το δεύτερο είναι το χειρότερο. Μια κυβέρνηση που ήρθε να κυβερνήσει υπερασπιζόμενη την ευρωπαϊκή προοπτική, έχει καταντήσει σήμερα να είναι μια κυβέρνηση που κάθε τρεις και λίγο βρίσκεται στο εδώλιο της ευρωπαϊκής δικαιοσύνης. Συγκρούεται με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το ζήτημα των επιδοτήσεων, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις υποκλοπές. Η καταρράκωση της ίδιας της έννοιας του κράτους δικαίου και του κράτους δικαίου. Αλλά για να επανέλθω στο ερώτημά σας, για να μπορέσουμε να στηρίξουμε τα νέα ζευγάρια, χρειάζεται μια δέσμη παρεμβάσεων όμως. Πιο συγκεκριμένα, θα έλεγα ότι πρέπει να δούμε πώς θα λύσουμε ή εν πάσει περιπτώσει θα αμβλύνουμε την στεγαστική κρίση. Διότι βλέπω και εγώ πολλούς νέους στην ηλικία σου να μένουν στο παιδικό δωμάτιο, να μην έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν με τον σύντροφο ή τμε η σύντροφό τους και αυτό ίσως είναι το πιο μεγάλο θέμα. Διότι αν δεν έχεις τη δυνατότητα να έχεις στέγη, δεν μπορείς να ζήσεις με αξιοπρέπεια, να σχεδιάσεις το μέλλον. Και αυτό το μεγάλο θέμα, το στεγαστικό, επίσης δεν μπορεί να λυθεί με μία παρέμβαση. Χρειάζεται μία αλληλουχία παρεμβάσεων. Το στεγαστικό πρόβλημα για να αντιμετωπιστεί σίγουρα χρειάζεται πόρους από τον κρατικό προϋπολογισμό. Χρειάζεται μια άλλη στρατηγική για την αξιοποίηση της αναξιοποίητη δημόσιας στέγης που σχεδιάζουμε να κάνουμε με έναν δημόσιο φορέα που σχεδιάζουμε να συγκροτήσουμε. Χρειάζεται μια άλλη πολιτική για την βραχυπρόθεσμη μίσθωση, ειδικά στις περιοχές όπου είναι οξύ το ζήτημα. Χρειάζεται το τέλος της Golden Visa στην στέγη. Ας πάει αλλού η Golden Visa. Έχουμε σχέδιο να δίνουμε Golden visa, αλλά όχι σε όσους αγοράζουν στέγη γιατί αυτή τη στιγμή, ιδίως στα αστικά κέντρα, όπου είναι ταυτόχρονα και τουριστικοί προορισμοί, βλέπουμε να συσσωρεύεται η στέγη σε λίγα επιχειρηματικά χέρια και να μην αξιοποιείται για να καλύψει τις κοινωνικές ανάγκες και τα ενοίκια να έχουν πάει στο Θεό. Και φυσικά η δυνατότητα να κτιστεί να χτιστεί με σύμπραξη δημόσιου ιδιωτικού με αμιγώς από τον κρατικό προϋπολογισμό. Είναι θέματα τα οποία θα τα εξετάσουμε. Αλλά να χτιστεί η νέα στέγη, κοινωνική στέγη για να μπορέσει να αντιμετωπίσει το οξύ αυτό πρόβλημα. Και επίσης μεγάλο ζήτημα για μένα είναι το θέμα της πέραν του κοινωνικού κράτους και της δυνατότητας οι γυναίκες στη Σύμη να γεννάνε στο νησί τους, που και αυτό είναι μεγάλο θέμα, είναι το ζήτημα της κοινωνικής υποδομής ώστε να ξέρει ένα νέο ζευγάρι ότι το παιδί τους θα μπορεί όχι στα 4 τους χρόνια να πηγαίνει σε ένα βρεφονηπιακό σταθμό που κι εμείς ήμασταν κυβέρνηση που καθιέρωσε την υποχρεωτική διετή προσχολική εκπαίδευση, αλλά από ενός έτους έως τεσσάρων να μπορεί να πηγαίνει δωρεάν σε δημόσιο βρεφονηπιακό σταθμό. Αυτό είναι στο πρόγραμμά μας μια πολύ σημαντική στόχευση. Έχουμε και εξετάζουμε τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσει αυτό να υλοποιηθεί, το οποίο θα λύσει τα χέρια σε πολλές οικογένειες, σε πολλά νέα ζευγάρια. Γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό να ξέρει κανείς και ιδίως οι νέες μητέρες που είναι εργαζόμενες, ότι θα έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν, παρότι θα έχουν μικρά παιδιά. Είναι πολλές οι παρεμβάσεις που θα μπορούσαμε να συζητάμε. Εγώ θα ήθελα να σας πω ότι ετοιμάζουμε, ενόψει της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, μια παρέμβαση συνολική πάνω στα ζητήματα αυτά, πάνω στα καίρια, τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν την οικονομία και τη συνοχή της κοινωνίας μας. Ταυτόχρονα όμως, ετοιμάζουμε και το πρόγραμμά μας, το πρόγραμμα Διακυβέρνησης Εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης, που σαν στόχο θα έχει να ενισχύσει το κοινωνικό κράτος, την κοινωνική προστασία. Ταυτόχρονα όμως να μεγαλώσει την πίτα, να δημιουργήσει όρους μεγέθυνσης, δίκαιης ανάπτυξης όμως, όχι ανάπτυξης γενικά. Και τρίτον, να δημιουργήσει και τους απαραίτητους εκείνους όρους της αναδιανομής. Γιατί το σημαντικό είναι να αμβλύνουμε τις τρομακτικά μεγάλες ανισότητες που βλέπουμε σήμερα στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής οικονομίας. Δεν ξέρω αν ήταν χρήσιμη για εσάς η σημερινή συζήτηση, για μένα πάντως ήταν εξαιρετικά χρήσιμη. Θα έχουμε όμως την ευκαιρία να επανέλθουμε σε όλα αυτά.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Ευχαριστούμε πολύ. Κάπου εδώ φτάνουμε στο τέλος, που βέβαια και αυτό δεν είναι παρά μόνο μια νέα αρχή και στον ψηφιακό κόσμο. Σας ευχαριστούμε όλους για τις ερωτήσεις σας και όλες για τις ερωτήσεις σας. Πρόεδρε, ευχαριστούμε για τις κατατοπιστικές απαντήσεις.
Αλέξης Τσίπρας : Ελπίζω!
Γιώργος Μπαλατσούκας: Ευχαριστούμε και ανανεώνουμε το ραντεβού μας όλοι. Σας περιμένουμε να εγγραφείτε στο myELAS.gr για να συμμετάσχετε και εσείς στο διάλογο. Καλό σας βράδυ!
Αλέξης Τσίπρας : Κάποιος μιλάει; Ποιος μιλάει;
Νίνα Τσίγκου: Γεια σου πρόεδρε μου! Καλησπέρα από Πρέβεζα. Έχω εδώ δίπλα μου καθ όλη τη διάρκεια τη 12χρονη κόρη μου.
Αλέξης Τσίπρας : Πώς σε λένε;
Ηλιαχτίδα Τσίγκου: Γεια σας κύριε Αλέξη Τσίπρα. Λοιπόν, θέλω να σε ρωτήσω ποιο θα είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε μόλις βγείτε στην κυβέρνηση για τα παιδιά και τους εφήβους;
Αλέξης Τσίπρας : Για τα παιδιά; Δεν άκουσα τι είπε.
Αλέξης Τσίπρας : Για τα παιδιά και τους εφήβους. Τι ωραία! Λοιπόν, το όνομά σου;
Ηλιαχτίδα Τσίγκου: Ηλιαχτίδα.
Αλέξης Τσίπρας: Τι ωραίο όνομα είναι ηλιαχτίδα! Τι ωραίο όνομα είναι αυτό! Μπράβο κούκλα μου! Λοιπόν, πολύ μου δίνεις την ευκαιρία να πω ότι τη Δευτέρα που έρχεται ετοιμάζουμε μια εκδήλωση για να παρουσιάσουμε τις θέσεις μας για την εκπαίδευση. Άρα νομίζω ότι το δώρο για τη γενιά τη τη δική σου, που σήμερα είσαι 12 χρονών, είναι να σταματήσει αυτό το σύστημα εισαγωγής τριτοβάθμια εκπαίδευση που ταλαιπωρεί τα νέα παιδιά, τους εφήβους, τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, να γίνει πιο ορθολογικό, αδιάβλητο μεν, αλλά πιο ανθρώπινο και ταυτόχρονα να μετατρέψει το Λύκειο από εξεταστικό προθάλαμο των ΑΕΙ σε ουσιαστικό κύτταρο και πυρήνα γνώσης, όπου δεν θα χρειάζεται να κάνεις διαρκώς σε όλα τα μαθήματα φροντιστήριο και μάλιστα από το Γυμνάσιο για να μπορείς να αντεπεξέλθεις, γιατί θα έχει τη δυνατότητα και της ενισχυτικής διδασκαλίας της, της βοήθειας μέσα στο ίδιο το σχολείο και θα έχει κυρίως τη στόχευση. Να προάγει τις γνώσεις σου και όχι τη δυνατότητά σου να αποστηθίζεις για να μπορέσεις να ανταποκριθείς σε ένα εξαιρετικά ψυχοφθόρο, σε μια εξαιρετικά ψυχοφθόρο διαδικασία. Άρα οι αλλαγές που ετοιμάζουμε, σχεδιάζουμε στην εκπαίδευση τόσο με την με τις πανελλαδικές εξετάσεις, όσο όμως και με την ενίσχυση της ίδιας της διαδικασίας στα σχολειά μας, την ενίσχυση του δημόσιου σχολείου, την ενίσχυση των δασκάλων και των καθηγητών που παίρνουν μισθούς ντροπής και πρέπει να ενταχθούν στο ειδικό μισθολόγιο. Την. Διετή μεταλυκειακή προγράμματα κατάρτισης. Διότι δεν είναι μόνο τα παιδιά που περνάνε σε κάποιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα σημαντικά παιδιά, όλα τα παιδιά που θέλουν να ενισχύσουν τις δεξιότητές τους για να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Όλο αυτό το σχέδιό μας για να καλύτερο σχολείο λοιπόν. Ένα σχολείο που θα είναι πιο κοντά σου, που θα αγγίζει τις ανάγκες σου, τις κλίσεις σου, που θα σου δίνει ουσιαστική γνώση και μόρφωση. Διότι η γνώση είναι αξία στην οποία πρέπει να επενδύσουμε. Είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνω για σένα Ηλιαχτίδα, για να δουμε μια ηλιαχτίδα φωτός σε αυτή την κοινωνία. Να είσαι καλά.
Γιώργος Μπαλατσούκας: Τι ωραία! Ευχαριστούμε πολύ όλες και όλους!
Κοινό: Ευχαριστούμε!
Αλέξης Τσίπρας : Εγώ σας ευχαριστώ όλους και όλες!
Το οικονομικό πρόγραμμα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης θα παρουσιάσει ο Αλέξης Τσίπρας σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη, στο ξενοδοχείο Porto Palace, την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου.
Η απόφαση για την αποφυλάκιση του ιδιοκτήτη της εταιρίας «Βιολάντα» και η επιβολή περιοριστικών μόνο όρων, δημιουργεί έκπληξη, απορίες και ερωτηματικά.
