Τομέας Μεταναστευτικής Πολιτικής: Ο κ. Πλεύρης ψάχνει άλλοθι στη Λιβύη - Η Κρήτη ψάχνει υπουργό

Ο κ. Πλεύρης ανακάλυψε σήμερα στον ΑΝΤ1 ότι η Λιβύη δεν συνεργάζεται. Τρία χρόνια αυξανόμενων ροών προς την Κρήτη. Ένα ταξίδι στη Βεγγάζη τον Ιούλιο του 2025, από το οποίο γύρισε κηρυγμένος ανεπιθύμητος. Μήνες αφίξεων που έβλεπε όλη η χώρα. Και ο υπουργός το καταλαβαίνει τώρα. Ένα από τα δύο ισχύει: ή δεν ήξερε, και είναι ανεπαρκής, ή ήξερε και δεν έκανε τίποτα. Ας διαλέξει.

Το άλλοθι βρέθηκε: το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Μόνο που το γκρεμίζει ο ίδιος με τα λόγια του. Οι ροές ανέβαιναν από τον Αύγουστο, φούντωσαν τον Σεπτέμβριο, κορυφώθηκαν τον Οκτώβριο. Η Λιβύη, κατά τον ίδιο, ήταν ανίκανη και διεφθαρμένη και πριν.

Η κρίση λοιπόν δεν ήρθε με το μνημόνιο. Το Τουρκολιβικό μνημόνιο ήρθε για να σκεπάσει την κρίση. Για τον κ. Πλεύρη, το πρόβλημα ξεκινά τη μέρα που βρίσκει σε ποιον να το φορτώσει.

Και όσο φόρτωνε ευθύνες, τι έκανε για την Κρήτη; Τίποτα εγκαίρως. Ήρθαν 1.700 άνθρωποι σε τρεις μέρες, και η δομή στους «Αθανάτους» θα ανοίξει την επόμενη εβδομάδα, μισοέτοιμη, με την υπόσχεση ότι θα βελτιωθεί μέσα στον χειμώνα. Ο Υπουργός δηλώνει ότι «ετοιμαζόμαστε και για κρίση στην Κρήτη».

Κύριε υπουργέ, η κρίση δεν σας περίμενε. Ήρθε. Εσείς ακόμη ετοιμάζεστε.

Και το «μεγάλο σχέδιο»; Μια συνέντευξη Τύπου στη Βιέννη στις 16 Νοεμβρίου τ.ε και πιλοτικά κέντρα στην υποσαχαρική Αφρική από τον Ιανουάριο. Αναστολή χορήγησης ασύλου με μόνο αποτέλεσμα την διεθνή καταδίκη της χώρας και τη χορήγηση ασύλου στους ίδιους ανθρώπους, κάποιους μήνες μετά.

Οι Κρητικοί, οι δήμοι, η Αστυνομία, το Λιμενικό και όσοι φτάνουν στα λιμάνια ας περιμένουν το Δελτίο Τύπου.

Η κυβέρνηση που κορδώνεται ότι «δεν θα μείνει τίποτα αναπάντητο» σε θέματα κυριαρχίας αφήνει αναπάντητο το πιο απλό ερώτημα: πού θα μείνουν αύριο όσοι φτάνουν στην Κρήτη; Πατριωτισμός στα πάνελ, απουσία στο πεδίο. Αυτό δεν είναι διαχείριση της κρίσης. Είναι επικοινωνιακή διαχείριση της αποτυχίας.

Το εφεδρικό άλλοθι, το 2015, ας το αφήσουν στο συρτάρι. Το 2015 η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με την χειρότερη προσφυγική κρίση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω του πολέμου στη Συρία, που έκλεισε με ευρωπαϊκή λύση: τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας του 2016, την υποχρέωση της Τουρκίας να συγκρατήσει τις ροές και να δέχεται επιστροφές όσων δεν δικαιούνται άσυλο και μια απολύτως διαχειρίσιμη κατάσταση που παραδόθηκε στην νέα κυβέρνηση το 2019. Η διαδρομή Λιβύης-Κρήτης δεν είναι κληρονομιά κανενός άλλου. Γεννήθηκε και θέριεψε στα χρόνια της ΝΔ χωρίς να εξασφαλιστεί καμία ευρωπαϊκή λύση και καμία διεθνής απάντηση από τις Διασκέψεις στις οποίες δυστυχώς η Ελλάδα δεν προσκλήθηκε.

Ας σταματήσει ο κ. Πλεύρης να ανακαλύπτει τα προβλήματα όταν του χτυπούν την πόρτα. Η Κρήτη χρειάζεται απαντήσεις σήμερα. Αντί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει για την «επιτυχία» του νέου Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου να παλέψει για να υπάρξει ευρωπαϊκό σχέδιο για τη διαχείριση του μεταναστευτικού από τη Λιβύη, με αξιοποίηση της απειλής κυρώσεων και των διεθνών συμμαχιών που επαίρεται η κυβέρνηση ότι είναι καλύτερες από ποτέ. Όχι κούφιες υποσχέσεις και άλλοθι για τη Λιβύη.