Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας παρατείνει για ακόμη δύο χρόνια τη δυνατότητα παραμονής ιατρών του ΕΣΥ μετά τη συμπλήρωση του 67ου έτους.
Η ρύθμιση αυτή δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Θεσπίστηκε το 2020 ως έκτακτο μέτρο για την αντιμετώπιση της πανδημίας και έκτοτε ανανεώνεται διαρκώς. Το 2025, μάλιστα, προστέθηκαν εξαιρέσεις που επέτρεψαν τη διατήρηση διευθυντικών καθηκόντων μετά τα 67 και προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις από τους νοσοκομειακούς γιατρούς και την ΟΕΝΓΕ, καθώς καταγγέλθηκαν ως «φωτογραφικές» - με δημόσιες αναφορές σε συνδικαλιστικά στελέχη της ΝΔ.
Σήμερα, αντί το Υπουργείο να κλείσει αυτόν τον κύκλο εξαιρέσεων, τον παρατείνει.
Η αξιοποίηση της εμπειρίας ενός γιατρού για την κάλυψη πραγματικών κλινικών αναγκών μπορεί να είναι θεμιτή και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποκαθιστά την έγκαιρη στελέχωση με νέο δυναμικό. Άλλο, όμως, η συνέχιση του κλινικού ή εργαστηριακού έργου και άλλο η παράταση κατοχής θέσεων εξουσίας.
Το ίδιο το νομοσχέδιο ορίζει ότι οι γιατροί που παραμένουν μετά τα 67 δεν ασκούν διευθυντικά ή διοικητικά καθήκοντα. Αμέσως μετά, όμως, εξαιρεί τους Συντονιστές Διευθυντές, επιτρέποντάς τους να διατηρούν τις αρμοδιότητές τους μέχρι να καλυφθεί η θέση τους. Παράλληλα, διατηρείται η ειδική μεταχείριση μελών διοικητικών συμβουλίων συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Οι διαδοχικές «προσωρινές» παρατάσεις δεν αποτελούν πολιτική στελέχωσης. Δεσμεύουν θέσεις ευθύνης, καθυστερούν την εξέλιξη νεότερων γιατρών και υποκαθιστούν την υποχρέωση της Πολιτείας να προκηρύσσει εγκαίρως τις θέσεις που πρόκειται να κενωθούν.
Το Υπουργείο Υγείας οφείλει να απαντήσει συγκεκριμένα:
* Πόσους και ποιους Συντονιστές Διευθυντές αφορά η διάταξη;
* Σε ποια νοσοκομεία και κλινικές υπηρετούν;
* Πότε προκηρύχθηκε ή πρόκειται να προκηρυχθεί καθεμία από αυτές τις θέσεις;
* Γιατί διατηρούνται ειδικές εξαιρέσεις για συνδικαλιστικά στελέχη;
* Πρόκειται για πραγματικές ανάγκες του ΕΣΥ ή για ρύθμιση με ήδη γνωστούς αποδέκτες;
Ζητούμε την άμεση δημοσιοποίηση όλων των θέσεων και των προσώπων που έχουν κάνει ή θα κάνουν χρήση της διάταξης, καθώς και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα προκήρυξης και κάλυψής τους.
Το ζήτημα δεν είναι η ηλικία ούτε η επιστημονική αξία των γιατρών. Είναι αν στο ΕΣΥ ισχύουν ενιαίοι κανόνες για όλους.
Το ΕΣΥ δεν χρειάζεται άλλες εξαιρέσεις. Χρειάζεται προσλήψεις, έγκαιρες προκηρύξεις, διαφάνεια, αξιοκρατία και πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης για τη νέα γενιά των γιατρών του.