Α. Τσίπρας: Δεν ήρθαμε να καλύψουμε μερικά έδρανα στο κοινοβούλιο, αλλά για να κάνουμε πράξη την πολιτική αλλαγή

Παρουσία του Προέδρου της ΕΛ.Α.Σ, Αλέξη Τσίπρα ξεκίνησε η Συνεδρίαση των Συντονιστικών Επιτροπών Αττικής δίνοντας το σύνθημα για το πέρασμα της Συμπαράταξης από την ψηφιακή της παρουσία, στη φυσική παρουσία.

Μια φυσική παρουσία στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στις πλατείες, στα καφενεία, εκεί όπου οι άνθρωποι βρίσκονται, συγκεντρώνονται, συζητάνε, αγωνιούν και κυρίως εκεί όπου οι πολίτες κινητοποιούνται. Εκεί όπου μικρά ή μεγάλα θέματα της τοπικής κοινωνίας κινητοποιούν τους ίδιους τους πολίτες που αγωνίζονται για να διεκδικήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής, καλύτερες συνθήκες, μικρές ή μεγάλες νίκες της καθημερινότητάς τους.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

Να σας καλησπερίσω λοιπόν όλες και όλους. Είναι στα παλιά τα χρόνια αυτού του είδους τις συναντήσεις. Τις λέγαμε Αχτίφ. Δεν ξέρω αν έχετε περάσει από αντίστοιχες οργανώσεις της Αριστεράς, νομίζω όμως ότι έχει μια αξία πέρα από το να δούμε την ορολογία της σημερινής συνάντησης, να γνωριστούμε και να βάλουμε κοινούς στόχους, διότι ξεκινάμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια, μια δύσκολη προσπάθεια. Είστε οι συντονιστές στις κρίσιμες περιοχές της Αττικής, εκεί όπου σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις αντλούμε τη μεγαλύτερη δυναμική και στήριξη από την ελληνική κοινωνία.

Μέχρι στιγμής και αυτή τη δυναμική και αυτή τη στήριξη πρέπει να την πολλαπλασιάσουμε. Πρέπει να τη μεγεθύνουμε και μπορούμε να τη μεγεθύνουμε. Να πω μόνο ότι μέχρι σήμερα η ύπαρξη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης ήταν μονάχα ψηφιακή. Ουσιαστικά ήταν δηλαδή οι φίλοι υποστηρικτές που υπέγραψαν την Ιδρυτική μας Διακήρυξη και γίνανε μέλη και είχαν μία ψηφιακή αναφορά. Δηλαδή η επαφή τους ήταν ως επί το πλείστον μέσα από το διαδίκτυο και μέσα από τη συμμετοχή τους στις εκδηλώσεις που κάναμε κατά τόπους. Τώρα είναι η ώρα η Συμπαράταξη να πάρει και υλική βάση, να αποκτήσει και φυσική παρουσία στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στις πλατείες, στα καφενεία, εκεί όπου οι άνθρωποι βρίσκονται, συγκεντρώνονται, συζητάνε, αγωνιούν και κυρίως εκεί όπου οι πολίτες κινητοποιούνται. Εκεί όπου μικρά ή μεγάλα θέματα της τοπικής κοινωνίας κινητοποιούν τους ίδιους τους πολίτες που αγωνίζονται για να διεκδικήσουν καλύτερη ποιότητα ζωής, καλύτερες συνθήκες, μικρές ή μεγάλες νίκες της καθημερινότητάς τους. Άρα λοιπόν, αυτή είναι η σημαντική και κρίσιμη ευθύνη που έχετε όλες και όλοι εσείς που συγκροτείτε τα Συντονιστικά Συμβούλια σε κάθε περιοχή της Αττικής και βέβαια σε όλη την Ελλάδα.

Επιτρέψτε μου όμως πριν αναφερθώ και σίγουρα θα συζητήσουμε διεξοδικά οργανωτικά ζητήματα, να πω και κάποιες σκέψεις με την ευκαιρία πιο πολιτικές. Έχουμε σχεδόν τέσσερις μήνες, αν δεν κάνω λάθος, από την ίδρυση της Συμπαράταξης μας, 26 Μάη στο Θησείο, όπου δώσαμε στην δημοσιότητα και καταθέσαμε στον Ελληνικό λαό την Ιδρυτική μας Διακήρυξη. Και νομίζω ότι αυτούς τους τέσσερις μήνες πετύχαμε ένα μικρό θαύμα. Δεν ήταν δεδομένο αυτό που πετύχαμε. Ότι θα συμβεί. Κάποιοι το ελπίζαμε. Το προσδοκούσαμε, αλλά δεν ήταν δεδομένο. Καταφέραμε μέσα σε λίγες μόνο ημέρες να φέρουμε ξανά ελπίδα εκεί που όλα ήταν παγερά αδιάφορα θα έλεγα. Και ξεβολέψαμε, επιτρέψτε μου, όλο το πολιτικό σύστημα. Ξεβολέψαμε με φίλους και εχθρούς, Ξεβολέψαμε πρώτα και κύρια τους εαυτούς μας που μπήκαμε σε μια διαδικασία αγώνα, αλλά με προσδοκία. Ξεβολέψαμε όμως πρώτα και κύρια την κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου που σχεδίαζε έναν εύκολο εκλογικό περίπατο, ουσιαστικά χωρίς ένταση και αντίπαλο και μάλιστα τον σχεδίαζε αυτόν τον Σεπτέμβρη. Αν δεν υπήρχε η ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, θα είχε έναν εύκολο εκλογικό περίπατο. Τον Σεπτέμβρη που διανύουμε ο κ. Μητσοτάκης αυτός ήταν ο σχεδιασμός. Όταν όμως είδαν την δυναμική που αποκτήσαμε σε λίγες μόνο μέρες αναγκάστηκαν να αλλάξουν αυτόν τον σχεδιασμό και να πάρουν ένα μεγάλο ρίσκο. Είναι ένα μεγάλο ρίσκο η εξάντληση της τετραετίας, διότι αναλαμβάνει το κόστος της ευθύνης που βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση, διότι αυτή δεν κυβερνά τέσσερις μήνες, ούτε τέσσερα χρόνια, επτά ολόκληρα χρόνια.

Αναλαμβάνει αποκλειστικά το κόστος, το πολιτικό της ευθύνης για την ανυπαρξία προστασίας της κοινωνίας απέναντι στην κρίση κόστους ζωής. Απέναντι σε αυτή την πρωτοφανή ακρίβεια, ιδιαίτερα στα καύσιμα, στο ρεύμα, στην ενέργεια και μάλιστα μέσα στον χειμώνα, μια ακρίβεια που προφανώς γνώριζαν ότι έρχεται δριμύτερη, την αντιμετωπίσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια με την ίδια αδράνεια σε κεντρικές στρατηγικές επιλογές. Ο πόλεμος όμως στη Μέση Ανατολή είχε ξεσπάσει από τον Φλεβάρη πέρυσι. Γνώριζαν πάρα πολύ καλά τι έρχεται. Είχαν βολευτεί σε έναν σχεδιασμό να αποφύγουν το πικρό ποτήρι. Η ύπαρξή μας τους τους ανάγκασε να μην το αποφύγουν, να το πιούν μέχρι τέλους. Βεβαίως και βολέψαμε και την αντιπολίτευση, δεν χρειάζεται να το πω αυτό. Την όποια αντιπολίτευση που έδειχνε να μην ιδρώνει από τα προφανή ελλείμματά της όλο το προηγούμενο διάστημα. Αποτέλεσμα, με δυο λόγια, είναι σήμερα όλοι σχεδόν να έχουν έναν στόχο. Να μας νικήσουν έστω και με μία ψήφο. Αυτός είναι ο στόχος όλων, αλλά είναι ευχάριστος στόχος για μας. Αρκεί να μην παρασυρθούμε και αποκτήσουμε και εμείς παρόμοιους στόχους. Διότι ο δικός μας ο στόχος πρέπει να είναι να νικήσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία και ο κόσμος γύρω μας. Να τα νικήσουμε με προτάσεις ρεαλιστικές και ριζοσπαστικές συνάμα. Και βέβαια αυτός ο στόχος δεν μπορεί να εμπεδωθεί αν δεν συμπληρωθεί από τον στόχο να ηττηθεί η σημερινή πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Άρα να θέσουμε ως πρώτο και σημαντικότερο στόχο την αλλαγή πολιτικής και την πολιτική αλλαγή με μοναδικό μας αντίπαλο. Επαναλαμβάνω τα προβλήματα αλλά και την πολιτική που γεννάει αυτά τα προβλήματα και προφανώς τη δεξιά νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας του κυρίου Μητσοτάκη.

Θέλω όμως να επισημάνω για άλλη μια φορά, ότι πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι εμείς δεν γεννηθήκαμε απλά για να καλύψουμε ένα πολιτικό κενό, αλλά για να συγκροτήσουμε έναν νέο εναλλακτικό της δεξιάς πόλο στο πολιτικό σύστημα μακράς πνοής που μπορεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας. Που μπορεί να κοιτάει τον παραδοσιακό μας και μοναδικό αντίπαλο, τη Δεξιά, τη Νέα Δημοκρατία, στα μάτια, με όρους ισότιμης μάχης. Πρώτα απ όλα διότι έχει μια μακρά παράδοση, εμπειρία και εμπειρία διακυβέρνησης και αγώνων, αλλά και ένα πλούσιο οπλοστάσιο προγραμματικών θέσεων που μπορούν να δημιουργήσουν προοπτική, εναλλακτική για την κοινωνία, για την οικονομία, για τον τόπο. Δεν ήρθαμε να καλύψουμε μερικά έδρανα στο Κοινοβούλιο, αλλά για να κάνουμε πράξη την πολιτική αλλαγή που σύμφωνα με τις μετρήσεις θέλει το 70% του ελληνικού λαού πάνω από 70%. Και βεβαίως για να αλλάξουμε το παραγωγικό μοντέλο της χώρας, να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος στην οικονομία, στην παιδεία, στην υγεία, στις δουλειές, στους μισθούς, στις συντάξεις, στις επενδύσεις, στην παραγωγή νέου πλούτου που έχουμε στόχο να το μοιράσουμε πιο δίκαια. Το κεντρικό μότο που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας και να το αναπαράγουμε είναι αυτό που είχαμε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Αλλαγή παραγωγικού μοντέλου, άρα να παράγουμε περισσότερο. Αναδιανομή, να μοιράζουμε δικαιότερα και εν τέλει ο στόχος να ζούμε καλύτερα. Όλο αυτό το διάστημα όμως δεν αναδείξαμε μόνο το εναλλακτικό εθνικό μας σχέδιο ανασυγκρότησης και τις προγραμματικές μας προτάσεις, όπως κάναμε τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε. Δουλέψαμε και σε οργανωτικό επίπεδο. Προχωρήσαμε σε πλήρη οργανωτική συγκρότηση πανελλαδικά του νεογέννητου κόμματός μας. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ολοκληρώθηκε η οργανωτική δομή με τη στελέχωση 59 συντονιστικών επιτροπών που καλύπτουν και τις 59 εκλογικές περιφέρειες της χώρας.

Ο επιτελικός κορμός αποτελείται ήδη από σχεδόν 600, 596 στελέχη, τα οποία συγκροτούν τοπικούς πυρήνες σε κάθε Δήμο και Δημοτική Ενότητα. Παράλληλα συγκροτήσαμε το Εθνικό μας Συμβούλιο. Ορίστηκαν υπεύθυνοι τομέων που αυτή τη στιγμή συνολικά συγκροτούνται με πάνω από 500 μέλη μας, 400 μέλη στο Εθνικό Συμβούλιο, 500 μέλη στους τομείς. Διαμορφώσαμε λοιπόν την οργανωτική μας δομή αλλά και ένα νέο μοντέλο πολιτικής επικοινωνίας με τους πολίτες, οργανώνοντας δεκάδες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις, όχι για να τους μιλήσουμε και να τους καθοδηγήσουμε, όχι μόνο για να τους μιλήσουμε γιατί μιλάμε προφανώς, αλλά και για να τους ακούσουμε, να μάθουμε από αυτούς. Το εύρος και το βάθος των προβλημάτων που τους απασχολούν, των προβλημάτων που ταλανίζουν τα νοικοκυριά, τους επαγγελματίες, τους βιοτέχνες, τους αγρότες, τους αλιείς, τους μικρομεσαίους. Στις 18 του Σεπτέμβρη τέθηκε σε λειτουργία η ψηφιακή πλατφόρμα οικονομικής ενίσχυσης του κόμματός μας, εφαρμόζοντας το μοντέλο Λίγα από πολλούς και όχι πολλά από λίγους. Και έτσι η παράταξή μας κατάφερε και αυτό είναι ένα κατόρθωμα σημαντικό, γιατί στηριζόμαστε στις δυνάμεις των ανθρώπων που θέλουμε να εκπροσωπούμε αποκλειστικά σε αυτές. Κατάφερε μέσα σε μόλις 2 εβδομάδες να συγκεντρώσει πάνω από 216.000 ευρώ σε κοινή θέα και αυτή είναι η μεγάλη καινοτομία στο πολιτικό μας σύστημα. Σε κοινή θέα μέσω του διαδικτυακού τόπου και μέσω ενός αυτόματου ψηφιακού μετρητή, αποφεύγοντας κάθε είδους εξάρτηση είτε αδιαφανών χορηγών είτε κρατικής επιχορήγησης που όπως γνωρίζετε δεν έχουμε και επιλέξαμε να είμαστε να γεννηθούμε μέσα στην κοινωνία και έξω από τη Βουλή. Επιλέξαμε έναν δύσκολο δρόμο τον οποίο θα τον τηρήσουμε μέχρι τέλους.

Κοινοβουλευτική Ομάδα θα αποκτήσουμε όταν ο ελληνικός λαός επιλέξει να στείλει τους εκπροσώπους μας στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Η μεγάλη μάχη όμως τώρα αρχίζει που τα πετύχαμε όλα αυτά. Γιατί πρέπει να πετύχουμε ακόμα περισσότερα και ακόμα μεγαλύτερα Και αρχίζει ένα σύνθετο πολιτικό περιβάλλον όπου οι ανισότητες διευρύνονται. Όπου σύννεφα βλέπουμε να συγκεντρώνονται και στο γεωπολιτικό χάρτη αλλά και στην οικονομία. Για την γεωπολιτική αστάθεια και ανασφάλεια γνωρίζουμε όλοι. Έξι χρόνια τώρα μαίνεται. Πέντε χρόνια μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία. Πολεμικές συγκρούσεις στη γειτονιά μας. Η οικονομική αστάθεια είναι ένα πρόσφατο ίσως, αλλά όχι απρόβλεπτο και απροσδόκητο γεγονός, με συνθήκες ίσως πρωτοφανώς δύσκολες, ίσως και ως αποτέλεσμα των ανεξέλεγκτων πολεμικών συγκρούσεων, τον ανεξέλεγκτο της ανεξέλεγκτης διεύρυνσης των ανισοτήτων σε παγκόσμιο επίπεδο και της κλιματικής κρίσης. Βλέπουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής να έχει πάει το δεκαετές ομόλογο σε ποσοστά αντίστοιχα που ήταν όταν ξέσπασε λίγο μετά την κρίση της Lehmann Brothers.

Βλέπουμε στην Γερμανία να υπάρχει ένα πρωτοφανές έλλειμμα παραγωγικότητας και πάνω από όλα μια πρωτοφανής πολιτική κρίση, όπως και στη Γαλλία που αντιμετωπίζει ένα οξύτατο δημοσιονομικό πρόβλημα. Άρα βλέπουμε σύννεφα στην παγκόσμια οικονομία, σύννεφα αστάθειας γεωπολιτικής, πολέμων και συγκρούσεων. Και μέσα σε αυτό το τοπίο δυστυχώς βλέπουμε την ακροδεξιά να σηκώνει κεφάλι και αυτό ίσως είναι το πιο ανησυχητικό. Και στη Γερμανία και στη Γαλλία, και στη Βραζιλία και στην Ισπανία, αλλά και στην Ελλάδα, όπου κάποιοι προσπαθούν να παρουσιάσουν έναν καταδικασμένο εγκληματία όχι για τις ιδέες του, αλλά για τις πράξεις του. Για τις δολοφονίες που διεξήγαγε μαζί με την υπόλοιπη ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής που τέθηκε εκτός νόμου. Βλέπουμε να τον παρουσιάζουν τα συστημικά ΜΜΕ σχεδόν ως κάποιον ήρωα που συγκαταλέγεται μαζί με όλους τους άλλους σελέμπριτι και τον ξεπλένουν όπως συστηματικά ξεπλένουν μέσα μαζικής ενημέρωσης και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Δυνάμεις της ακροδεξιάς που έχουν γίνει τώρα mainstream. Έτσι το λένε στο χωριό μου, τουλάχιστον στα ελληνικά. Εν πάση περιπτώσει, έχουν γίνει δυνάμεις οι οποίες θεωρούνται ότι είναι σαν όλες τις άλλες και διεκδικούν την ψήφο στο πολιτικό σύστημα. Υπάρχουν όμως και θετικά σημάδια, όχι μόνο αρνητικά. Μέσα σ'αυτό το πολιτικό δυσμενές κλίμα, βλέπουμε και κάποιες αναλαμπές πολύ σημαντικές. Κάποιες νίκες πολύ σημαντικές, μιας Αριστεράς που τολμά να έχει καθαρό, ριζοσπαστικό, ρεαλιστικά αντισυστημικό επιτρέψτε μου την έκφραση, πολιτικό λόγο, όπως στη Νέα Υόρκη, όπως στο Βερολίνο και όπως θέλω να πιστεύω και αλλού θα πολλαπλασιαστούν αυτές οι νίκες. Διότι μονάχα μία σύγχρονη αριστερή πρόταση, δημοκρατική, προοδευτική, οικολογική, που λαμβάνει υπόψη τις αντιθέσεις αλλά και τις δυνατότητες της εποχής μας, μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική όχι μονάχα απέναντι στη Δεξιά, αλλά και στην ακροδεξιά, που δυστυχώς επελαύνει. Μέσα σ'αυτό το τοπίο λοιπόν, θα δώσουμε την επόμενη μάχη, την επόμενη εκλογική μάχη, την κρίσιμη επόμενη εκλογική μάχη. Και κυρίως μέσα σ αυτές τις συνθήκες βαριάς δοκιμασίας της ελληνικής κοινωνίας, από την ακρίβεια, από το υπερβολικό κόστος ζωής.

Ο φετινός χειμώνας θα είναι δύσκολος χειμώνας. Δεν θα είναι απλός, δύσκολος για κάποιους. Μπορεί να αποδειχτεί και τραγικός. Είμαστε η χώρα η μοναδική στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχουμε σχεδόν 20% του πληθυσμού, με στοιχεία του 2025, που δεν μπορεί να ζεστάνει το σπίτι του. Και είμαστε και τραγικοί στους συσχετισμούς, στα νούμερα, στα μεγέθη. Λέμε πολύ συχνά και είναι σωστό ότι έχουμε τιμές Ελβετίας και Γαλλίας, αλλά μισθούς Βουλγαρίας συναγωνιζόμαστε μοναχά με τη Βουλγαρία στη λίστα των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην αγοραστική δύναμη, στον μισθό. Και βεβαίως αυτό είναι κάτι που καθιστά εξαιρετικά δύσκολο αυτόν τον χειμώνα για μια ιδιαίτερη μερίδα του πληθυσμού που βρίσκεται εντός του πλαισίου των συνθηκών της φτώχειας. Παρόλα αυτά. Και ενώ η μία μετά την άλλη οι επαγγελματικές κατηγορίες ξεσηκώνονται, είδαμε τους αγρότες την προηγούμενη εβδομάδα, είδαμε τους αλιείς το Σαββατοκύριακο, χθες είδα τους μεταφορείς και άλλες επαγγελματικές κατηγορίες που δεν μπορούν να αντέξουν το υψηλό κόστος των καυσίμων αλλά και της ενέργειας εν γένει. Η κυβέρνηση φαίνεται να αδρανεί ενώ ήξερε τι έρχεται. Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα περιμένει κάποιο θάμα, ίσως από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν ξέρω από πού, αλλά δεν διεκδικεί ο αρμόδιος υπουργός Ακρίβειας. Ας μου επιτραπεί η έκφραση. Ο κ. Θεοδωρικάκος είπε σήμερα ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα πρέπει θα χρειαστούν επιπλέον μέτρα. «Αν» προσέξτε, την ώρα που ο πληθωρισμός από 3,7% τον Αύγουστο εκτοξεύτηκε τον Σεπτέμβριο στο 5,1% και η κυβέρνηση λέει «αν», τι, «αν»;. Και όλα αυτά τον μήνα της εφαρμογής της περίφημης Συμφωνίας Κυρίων με τα σούπερ μάρκετ. Αλλά επιτρέψτε μου να σας πω ότι η αδράνεια απέναντι στην επέλαση της ακρίβειας δεν είναι μόνο αποτέλεσμα ανικανότητας και απρονοησίας. Είναι ενδεχομένως και πολιτική επιλογή, όπως και τα διαρκή υπερπλεονάσματα. Διότι όταν κάτι γίνεται δεύτερη, τρίτη, τέταρτη χρονιά δεν είναι λάθος.

Όπως και τα διαρκή υπερπλεονάσματα που βασίζονται στην ακρίβεια και έχουν σαν στόχο κάποια στιγμή να επιστρέφει κάποια φιλοδωρήματα. Φιλεύσπλαχνος πρωθυπουργός. Και βεβαίως η ακρίβεια που δεν αντιμετωπίζεται. Που δεν αναστέλλεται με μέτρα απέναντι στα καρτέλ, για παράδειγμα, απέναντι στις εναρμονισμένες πρακτικές, με ελέγχους και με φορολόγηση κερδών και με πλαφόν και με επιδοτήσεις. Αυτή η ακρίβεια διαλύει τα νοικοκυριά, αλλά γεμίζει τα ταμεία, γεμίζει κάποια ταμεία. Σας είπα για τα δημόσια ταμεία για να επιστρέψει κάποια χρήματα προεκλογικά ως αντίδωρο, αλλά γεμίζει και κάποια ταμεία με τα φοβερά υπερκέρδη που παρουσιάζουν οι εταιρείες της ενέργειας, των καυσίμων και της ηλεκτρικής ενέργειας, με πρωταγωνίστρια τη δήθεν Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού.

Βεβαίως, μέσα σ όλο αυτό το κλίμα δεν είναι μόνο η αδράνεια. Είναι και αυτός. Αυτό το φεστιβάλ αλαζονείας που έχει πιάσει τους βουλευτές και τους υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, πρωτοκλασάτα στελέχη. Ακούσαμε το τελευταίο διάστημα από κάποιους, ένας να λέει ότι δεν υπάρχει ακρίβεια στα καύσιμα, διότι βλέπει πάρα πολλά αυτοκίνητα στον δρόμο. Ακούσαμε κάποιον άλλον να λέει ότι εντάξει όμως αν έχετε πρόβλημα και δεν μπορείτε να πάρετε το αυτοκίνητο γιατί είναι ακριβή η βενζίνη, πάρτε τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ακούσαμε τρίτον να μας λέει όλους κακομοίρηδες, ότι εκπροσωπούμε τους κακομοίρηδες. Και ακούσαμε και μια τέταρτη σήμερα να μας λέει ότι η να στέλνει την αλληλεγγύη της στους εργοδότες διότι εκβιάζονται από τους εργαζόμενους σε αυτή τη χώρα. Αυτές είναι οι σύγχρονες Μαρίες Αντουανέτες επιτρέψτε μου την έκφραση και έχουν μαζευτεί στη Νέα Δημοκρατία.

Αυτοί όμως μας κυβερνάνε και αυτοί εκφράζουν μια αντίληψη, Μια αντίληψη που όχι μόνο δεν κάνει τίποτα για τα προβλήματα, αλλά δεν μπορεί να τα καταλάβει κιόλας. Δεν μπορούν να κατανοήσουν πως ζει ο κόσμος, γιατί μάλλον στο Κολωνάκι, στην Εκάλη, στο Ψυχικό δεν συζητάνε για αυτά τα προβλήματα. Επίσης σήμερα μάθαμε από τα χείλη του πρωθυπουργού ότι η λύση στο στεγαστικό πρόβλημα δεν είναι να καταργήσουμε επιτέλους την Golden Visa στην αγορά και να την αποσυνδέσουμε από την αγορά κατοικίας, ούτε να ελέγξουμε την βραχυχρόνια μίσθωση, ούτε να ενεργοποιήσουμε με κίνητρα και αντικίνητρα την ανενεργή δημόσια και ιδιωτική στέγη. Τα δεκάδες χιλιάδες ακίνητα που παραμένουν κλειστά. Ούτε να εξασφαλίσουμε πόρους ευρωπαϊκούς και εθνικούς, για να χτίσουμε προσιτά κοινωνική κατοικία, αφήνοντας το Ταμείο Ανάκαμψης, να πάει χαμένο, και όχι όπως έκαναν άλλες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τίποτα από αυτά δεν είναι η λύση. Ποια είναι η λύση; Να αλλάξουμε τους όρους δόμησης για να κάνουμε ουρανοξύστες όπως το Ελληνικό.

Ένα περίεργο πράγμα συμβαίνει πάντως με τον κύριο Μητσοτάκη Πάντοτε στο μυαλό του θα υπάρχει κάποιο deal, κάποια μπίζνα. Όμως οι λύσεις δεν έρχονται μέσα από τις μπίζνες. Ίσως να έρχονται κάποια καλά συμβόλαια για ορισμένους ημέτερους της παρεοκρατίας που κυβερνά αυτόν τον τόπο εδώ και επτά χρόνια. Η χώρα όμως χρειάζεται ουσιαστικές λύσεις πάνω στα μεγάλα προβλήματα. Χθες στα γενέθλια της Νέας Δημοκρατίας που επανέφερε τον αλήστου μνήμης πυρσό μπας και συγκινηθεί ο κ. Σαμαράς, μάλλον τον έφερε τον πυρσό να θυμίσει τα παλιά. Ανέφερε πως η μόνη πολιτική δύναμη που εγγυάται τη σταθερότητα και την αλλαγή, προσέξτε όχι μόνο τη σταθερότητα, είναι η Νέα Δημοκρατία και ο ίδιος. Όμως πολύ καλά γνωρίζουμε όλες και όλοι ότι ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Η πολιτική της κυβέρνησής του έχει οδηγήσει τους πολίτες και την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας σε περιβάλλον καθολικής ανασφάλειας και εξαθλίωσης, χωρίς καμία προοπτική. Δεν είναι σταθερότητα να σκέφτεσαι αν θα πας στο σούπερ μάρκετ. Δεν είναι σταθερότητα να τελειώνει ο μισθός στη μέση του μήνα, δεν είναι σταθερότητα να μην μπορείς να γεμίσεις με βενζίνη το αυτοκίνητό σου, ούτε να αφήνεις το σπίτι σου χωρίς θέρμανση.

Η μόνη σταθερότητα ,λοιπόν, που κατάφερε με την πολιτική του ο κ. Μητσοτάκης είναι η σταθερή κερδοφορία κάποιων λίγων και η υψηλή κερδοφορία. Και η μόνη αλλαγή ήταν η καθολική επιβολή των καρτέλ σε κάθε κλάδο της ελληνικής οικονομίας. Άρα, το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί μια τρίτη τετραετία είναι ότι θα βαθύνει αυτή η κρίση. Αντιθέτως, η μόνη σταθερότητα για τον τόπο είναι να ηττηθεί στις εκλογές που έρχονται. Να έρθει η πολιτική αλλαγή αλλά και η αναγκαία αλλαγή πολιτικής μέσα από τη σύγκρουση με τα καρτέλ και την προστασία για την προστασία της κοινωνίας. Συντρόφισσες και σύντροφοι, θέλω να κλείσω λέγοντας ότι αυτό το βάρος για την πολιτική αλλαγή και την αλλαγή πολιτικής πέφτει στους δικούς μας ώμους, στους δικούς σας ώμους, στους ώμους ολονών μας. Στις συνθήκες αυτές, με τη γνωστή κατάσταση στην προοδευτική αντιπολίτευση, τα φαινόμενα κρίσης και κατακερματισμού στην Αριστερά, ένα πράγμα μόνο θέλω να σας να σας πω. Φανταστείτε να μην υπήρχαμε, να μην είχαμε δημιουργηθεί. Οι εξελίξεις καθημερινά αποδεικνύουν ολοένα και περισσότερο πόσο απαραίτητη ήταν η δημιουργία της Συμπαράταξης, όχι μόνο για την προοδευτική παράταξη, τον προοδευτικό χώρο, αλλά για την κοινωνία, για τη χώρα. Γιατί είναι απολύτως προφανές ότι δεν υπάρχει πολιτική αλλαγή χωρίς εμάς, όπως και δεν υπάρχει αλλαγή πολιτικής χωρίς εμάς. Και αυτό σημαίνει και όχι κάτι άλλο που ενδεχομένως κάποιοι εκλαμβάνουν ως εκβιασμό. Είναι ο απόλυτος ρεαλισμός.

Όταν λέμε ότι εμείς θα τα καταφέρουμε ή κανείς δεν θα τα καταφέρει και θα έχουμε μια τρίτη τετραετία Μητσοτάκη. Και αυτό ακριβώς είναι το βάρος της ευθύνης πέφτει στους ώμους μας. Και όταν λέμε εμείς, εννοούμε εμείς όλοι, στελέχη και δεκάδες χιλιάδες χιλιάδες μέλη της Συμπαράταξης, νεότεροι και πιο έμπειροι, με διαφορετικές πολιτικές καταγωγές που μας ενώνει όμως η απόφαση για απαλλαγή από τη σημερινή κυβέρνηση της φθοράς και της διαφθοράς. Η απόφαση για πολιτική αλλαγή αλλά και η απόφαση να κάνουμε πράξη τις θέσεις και τις προτάσεις μας προγραμματικές που θα φέρουν την αναγκαία αλλαγή πολιτικής. Τι κάνουμε λοιπόν; Πρώτα απ όλα σφυρηλατήσουμε τους δεσμούς με την κοινωνία. Κάθε κοινωνική ομάδα που διεκδικεί, που αγωνίζεται πρέπει να ξέρει που βρίσκεται κατά τόπους ο εκπρόσωπος ή τα μέλη της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Και βεβαίως προσπαθούμε με τις προτάσεις μας, αλλά και με κατανοητά πειστικά επιχειρήματα να μιλήσουμε στον κόσμο. Η απλότητα του λόγου μας, η λαϊκότητα, πρέπει να είναι το μεγάλο μας όπλο. Ξέρετε ότι πολλές φορές μπορεί να έχεις απόλυτο δίκιο σε όλα όσα λες, αλλά αν δεν μπορεί να σε καταλάβει ο κόσμος, δεν πετυχαίνεις τίποτα. Πρέπει λοιπόν να βάλουμε σαν στόχο να πηγαίνουμε εμείς στα προβλήματα της κοινωνίας. Όχι να έρχεται η κοινωνία σε μας και οι πολίτες. Να πλουτίσουμε τις οργανώσεις μας με νέα μέλη χωρίς αποκλεισμούς και προαπαιτούμενα. Η αλλαγή πολιτικής δεν είναι θέμα μηχανισμών, είναι θέμα των πολλών. Αν δεν γίνουμε περισσότεροι και περισσότερες και μείνουμε μονάχα στο διαδίκτυο, δεν θα τα καταφέρουμε. Όλες οι προσπάθειες, όλες οι πρωτοβουλίες, όλα τα σφυριά όπως λέγανε παλιότερα, πρέπει να χτυπάνε στη μάχη που έχουμε να δώσουμε το επόμενο εξάμηνο που είναι η μάχη των εκλογών.

Σε αυτή τη μάχη εσείς είστε το πρόσωπο και η φωνή της Συμπαράταξης στις γειτονιές της Αθήνας. Είστε ο σημαντικός κρίκος που θα μεταφέρει το μήνυμα στους πολίτες. Είστε εσείς που επίσης θα μεταφέρετε στο κόμμα, τη φωνή των πολιτών, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς, τις προτάσεις τους. Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν οι πολίτες ότι η περίοδος της διαμαρτυρίας, της κατήφειας, των χαμηλών προσδοκιών τελείωσε και τώρα πάμε για μια κρίσιμη στιγμή που η συμμετοχή τους στην κάλπη πρώτα απ'όλα είναι κρίσιμη και είναι σημαντική. Και ότι το δίλημμα εν τέλει γιατί η ζωή έχει διλήμματα είναι ένα: ή εμείς θα τα καταφέρουμε ή οι πιο διεφθαρμένοι και πιο άδικη κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και μετά θα πάρει άλλα τέσσερα χρόνια για να συνεχίσει ένα ισοπεδωτικό έργο για την κοινωνία. Είναι κρίσιμο το διακύβευμα. Ή θα φέρουμε την πολιτική αλλαγή και την εντιμότητα ή θα μείνουμε στη φθορά, τη διαφθορά, την αδικία. Αυτό το μήνυμα; Αυτό το δίλημμα πρέπει να το κατανοήσει και ο τελευταίος πολίτης. Με αυτές τις σκέψεις θέλω να σας ευχηθώ καλή δύναμη. Θέλω να πω ότι για εμάς είναι κρίσιμο όχι μόνο να ακούμε καλά λόγια, ν'ακούμε κριτική, να ακούμε προτάσεις, να λέτε τα κακώς κείμενα, όχι μόνο τα καλώς κείμενα για να γινόμαστε καλύτεροι και να πετυχαίνουμε περισσότερα.

Καλή δύναμη σε όλες και σε όλους. Ευχαριστώ.